Ақ ұлпа қар
Сыны кетпес соқпақтар,
Сезім гүлін қаптап дәл,
Көктен түсіп көбелек-
Жауып жатыр аппақ қар.
Сыны кетпес соқпақтар,
Сезім гүлін қаптап дәл,
Көктен түсіп көбелек-
Жауып жатыр аппақ қар.
Алтын Орда, Ақ Орда ыдыраған кезі еді,
Хандық құру қазаққа, келген сол сәт кезгі,
Жаулап алу жерлерді қазаққа мақсат емес ті,
Айырмашылығы осы еді.
Терең теңіз ұшқыр ой батыр адам
Талай әнің шырқалды-ау сахнадан
Қара сөзге қуатты жан бітіріп,
Маңдайы ел алдында жарқыраған .
Қыс қыр асып кетті аулақ,
Шығады енді көк қаулап.
Наурыз тойы басталды,
Жерошақта от лаулап.
Поэзия падишасы сөзі дара
Гуманист ақындеп берт халықы баға.
Хантəңірдің биік бір шоқтығындай,
Мұқағали туылған Қарасазда!
Болсақта ұйымшыл бір азақ қана
Шыдайтын астан кестен мазаққада
Біреу құлап кетсе дағы көтеретін
Қазақты бір қорғайтын қазақ қана
Жарқыра жұлдыз көгіңде
Ардайым жүрші төрімде
Самғашы көкке самғашы
Жолдарың болсын өмірде
Арман еткен бабамыз,
Егеменді ел болдық.
Көбейіп ауыл,қаламыз,
Өзгелерден зор болдық...
Сабыр берсін қалың жұртым қазағым
Қасқалдақтың қанындай бір азағым
Ажал құшқан перзентерің бүгінгі
Аза тұтып өткізеді түніңді
Жалғыз үй бар - іші мұңға толған,
Жалғыз үй бар - бала есім жоғалған.
Анасын іздеп жылаған дауыс шығады,
Бала күлкісі естілмейді бұл маңнан.
Адамның көп ғой арманы,
Биік ғой әрі талғамы.
Дүниеге келген әрбір жан
Болуы керек иманды.
"Оян" деп ұран салам жастарыма,
Оянбай біреу ісің бастады ма?!
Еңбек қылсаң, еліне қорған болсаң,
Қара бұлт үйірілмес аспаныма.
Өмірде адам , таңдау үшін дұрыс жол ,
Сәбиінен беру керек тағлым мол.
Бар шәкіртті баласындай көретін,
Айтатыны апайымның: «адам бол»!
Бозғылт тартты көңілдің гүл коктемі,
Жанға батты аяулы жан кеткені.
Мәңгілікке жол тартып шырайлана,
Төрт құбылған тірлікті мерт еткенді.
Әуезінде сыры, жыры, жаны бар
Шәмші қайда?
Ел арасы сағынған.
Ән ағам- ау, ардақтайсың жұрттыңды
Ата-баба салт-дәстүрі,
Ұлтымыздың айнасы.
Келешекте ұмытылмас,
Дәстүрімнің жалғасы.
Сегіз қырлы, бір сырлы,
Алашымның ардағы.
Мол мұрасы артында,
Қуантады қалғаны
Шығармаймын өткеннің бәрін естен,
Аз емес, жыл дегенің жалын кешкен.
Неге екенін білмеймін, әкешімнің,
Кіріп келердей секілденеді ана есіктен
Бақыт деген сенің арман қуғаның,
Сол арманға жетіп қарап тұрғаның.
Бақыт деген білімдерді меңгеріп,
Сол білімді ойға тоқып алғаның.
Тәуелсіздік - тарихымның дастаны,
Талай қазақ, талай бала жас қаны.
Адам деп те аямады, ластады
Уа армысың, қазағымның қас-қаны!
Қуғындалу басталды,
Сталиннің атымен.
Қырды талай жастарды,
Жалған қағаз хатымен.
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі