Өлеңдер жинағы - 279 бет

Түнгі ойлар

Иоганн Вольфганг фон Гёте

Жарқырап тұрған жұлдыздар,
Сендерді жарылқап, аяймын!
Құдайдан да, құл-пенделерден де ақы-телім сұрамастан,
Теңіздегі жолаушыларға жарық беріп,

Толық оқу

Жолаушының түнгі өлеңдері

Иоганн Вольфганг фон Гёте

Бар қайғы-мұңдарыңнан ада болып,
Сен де бір, аспанға қарап өзіңше,
Еселеген бақытсыздығыңды мүлдем жойып,
Екі есе бақытыңа бөленгендей боласың... –

Толық оқу

Аңшының кешкі әні

Иоганн Вольфганг фон Гёте

Серуен құрып, аң аулап келем далада,
Тоғайларды аралап, қолымда мылтық..
Сенің жарық нұр жүзің
Көз алдымда елестеп,

Толық оқу

Лили қызға. Айға

Иоганн Вольфганг фон Гёте

Күнгірт түске оранып,
Жазық дала мен көк майсалар,
Дүниенің түпкір түбіне алып кетті,
Сезім тола армандарды.

Толық оқу

Кең жайлау далам

Иоганн Вольфганг фон Гёте

Кең жайлау далам
Таңғажайып түлейді кеп, тұманға еніп.
Небір от-шоқ, түрлі түстерге боянып,
Ерекше толқын атып тұрғандай.

Толық оқу

Қиялым менің, қиялдарым!

Иоганн Вольфганг фон Гёте

Қиялым менің, қиялдарым!
Кешегі өткен алтын күндерімді,
Және де өзің көргендейсің!
Жүрегім, жігіттік жігер, күшіне еніп,

Толық оқу

Көл жағасында

Иоганн Вольфганг фон Гёте

Шіркін өмір, көңіл-күйім, тыныш бағып,
Еркін, кең тыныс алам.
О, табиғат, қандай керемет бал шәрбат,
Сенің құшағыңда бірге болған!

Толық оқу

Белинде

Иоганн Вольфганг фон Гёте

О, не үшін мені бар бақытқа бөлейсің,
Көпшіліктің ортасында, төрінде?
Мен бе едім сол балалықтың шағында,
Қуанышымды сезбеген?

Толық оқу

Фульдің сұлтаны

Иоганн Вольфганг фон Гёте

Фуль деген алыстағы қалада,
Хан-сұлтан өмір сүрді.
Ғашығына сыйға тартар алтын құмырасын
Құпияда жасырып сақтап жүрді.

Толық оқу

Суретшінің кешкі әні

Иоганн Вольфганг фон Гёте

Құдіретті күштің кен қоймасынан
Кеудеден ән шырқап, жанып оянар!
Жүрек төрінде бейбітшілік қаланып, өмір сүріп,
Жүзіктердің қойнауына бұлақтап ағар!

Толық оқу

Рухтың сәлемі

Иоганн Вольфганг фон Гёте

Өзен жағасындағы ескі мұнарада,
Батырдың рухы тұрғандай.
Және де, қап-қаптаған толы көріністер,
Сәлемін жолдағандай:

Толық оқу

Рахила гүлі

Иоганн Вольфганг фон Гёте

Рахила гүлі көкорай, кең далада
Ол бір келте гүл еді,
Қарапайым, көріксіз, жалғыз өскен.
Жалғыз аяқ жолменен,

Толық оқу

Жабайы Раушан гүлі

Иоганн Вольфганг фон Гёте

Көкорай кең далада,
Балақай раушан гүлін көрді де,
Оның жанына жетіп келді де,
Жұпар-хош иісіне жұтына мас болып,

Толық оқу

Кездесу мен қоштасу

Иоганн Вольфганг фон Гёте

Көңілім отқа оранған, күшім де жоқ енді,
Тезірек егерлеп атты далаға ұшқым келеді!
Тау жағасын қараңғылық, ымырт басып,
Айналам тұңғиыққа оранып, кеш те болды.

Толық оқу

Өсиет

Иоганн Вольфганг фон Гёте

Әділ бол, адамзат,
Бол ізгі, ақыл ұқ,
Жауыздық саған жат,
Емессің мақұлық.

Толық оқу

Прометей

Иоганн Вольфганг фон Гёте

Уа Зевс, Жап көгіңді,
Бұлттардың будағымен.
Сал ойнақты,
Мейлің, жаңқадай ұшыр,

Толық оқу

Фуль королі

Иоганн Вольфганг фон Гёте

Фуль де король болыпты,
Ғашық сертін ақтаған.
Жары берген құмыраны
Алтынындай сақтаған.

Толық оқу

Балықшы

Иоганн Вольфганг фон Гёте

Жөңкілді толқын, шулады толқын,
Жағада отыр балықшы мүлгіп.
Тыныштық меңдеп судай бір салқын,
Езіліп жаны, отырды мұңлық.

Толық оқу

Жігіт пен диірмен

Иоганн Вольфганг фон Гёте

Қайда ақтың өзенім, Неге асықтың?
Мұнша неге мәз едің, Тез тасып тым?
Не іздейсің бұл сайдан, көк майсадан?
Не іздейсің, өзенім, айтшы маған?

Толық оқу

Орман патшасы

Иоганн Вольфганг фон Гёте

Құйғытқан кім түнек түнде сұп-суық?
Балалы шал келе жатыр тым суыт.
Қалтырады балақайы жабысты,—
Тоңды ма деп құшағына шал қысты.

Толық оқу

Өлең мен мүсіндеу

Иоганн Вольфганг фон Гёте

Мейлі грек, қара батпақ балшықтан,
Соға берсін әсем, кербез сымбатты,
Мейлі мәңгі сол мүсінге болып таң,
Төксін лебін жалын атып тым қатты.

Толық оқу

Жыр сыры

Иоганн Вольфганг фон Гёте

Жырда қандай нақыл бap,
Күші неде, анықта?
Ұғып соны ақындар,
Мақұлдасын халық та.

Толық оқу

Төрт сый

Иоганн Вольфганг фон Гёте

Арапқа алла силапты,
Қасиетті төрт нәрсе
Болсын деп сұсты, сымбатты,
Ерлер, ғұмры өткенше.

Толық оқу

Зұлиха

Иоганн Вольфганг фон Гёте

Төгемін деп толқын жұпар,
Алқына алған демдеріңе,
Азап шегіп, болып іңкәр,
Жүз гүл солды шөлмегінде.

Толық оқу

Хафизге

Иоганн Вольфганг фон Гёте

Қайран Хафиз! Қайтып саған тең келем?
Мынау неткен сандырақ!
Ұшқыр қайық шырқар құстай желменен,
Айдын жарып жарқырап.

Толық оқу

Қалам

Иоганн Вольфганг фон Гёте

Игілік қой бұл ғаламда қамыс та,
Сәулетіне соның да таң қаламын.
Дүниеде сен де содан қалыспа,
Жаз өлеңді, шыбығым сен, қаламым.

Толық оқу

Түнгі жыр

Иоганн Вольфганг фон Гёте

Жұм көзіңді, аймаласын өлеңім,
Қалғыдың ғой, сәулем, енді бұйықпа.
Сырнайымның наз күйіне бөледім,
Тәтті не бар бал-ұйқыдан? Ұйықта!

Толық оқу

Көл үстінде

Иоганн Вольфганг фон Гёте

Жұттым мен рахат лебін, өмір лебін,
Бой сергіп, кеңіп кетті төңірегім.
Табиғат, ләззәтіңа бас иемін,
Ақ төсің — тәжім етер төрім менің.

Толық оқу

Бақташы зары

Иоганн Вольфганг фон Гёте

Тұрып таудың басында,
Сайға төніп қарадым.
Мұндай қиын асуда,
Сүйенгенім таяғым.

Толық оқу

Айға

Иоганн Вольфганг фон Гёте

Сәуле түсті дірілдеп,
Сай-салаға, орманға.
Сейілгендей бір-бірлеп,
Бастағы ой, арман да.

Толық оқу

Март

Иоганн Вольфганг фон Гёте

Жауып тұр қар, жауып тұр,
Жайраңдайтын жаз қайда?
Жұпарын қырға жайып гүл,
Жұпарын қырға жайып гүл,

Толық оқу

Таптым

Иоганн Вольфганг фон Гёте

Ну орманды кездім де,
Алқына бір аттадым.
Алданышқа өзіме,
Еш қызықты таппадым.

Толық оқу

Иілмейтін қыз

Иоганн Вольфганг фон Гёте

Таң сәріде орманға,
Түскенде арай жарқырап,
Бақташы қыз сол маңда,
Масайрады ән шырқап: —

Толық оқу