Өлеңдер жинағы - 300 бет

Сілкінші

Тұрсынхан Әбдірахманова

Аяушы ем, білдірмеуші ем,
Жырға мұң шаққанында,
Қандым деп бұл өмірдің
Ашылмас ақ боран, ақпанында.

Толық оқу

Бас тартайық атомнан

Тұрсынхан Әбдірахманова

Талықсыды, талды әбден ел ана,
Қинады дер болсаңыздар не ғана:
Жөргегінде үзілер ме жұлыны
Дүниеге келмей жатып «Невада!»

Толық оқу

Отандасыма

Тұрсынхан Әбдірахманова

Жат жерде жүрген,
боздаған бота бауырым,
Түсінемін мен,
жүректе жараң ауырын.

Толық оқу

Көктемде

Тұрсынхан Әбдірахманова

Тау күліп, тас мажырап,
Манаурап нұр тұнады.
Ақ алмас күннен құлай
Шашырап құлпырады.

Толық оқу

Дарқандық тойы

Тұрсынхан Әбдірахманова

Оралды наурыз араңа
Жақсылық басы сана да,
Мәнісін, жұртым, сарала,
Қосылар көп нәр санаңа.

Толық оқу

Шашуым - әнім мен жырым

Тұрсынхан Әбдірахманова

Малға да, малы барға бас ұрмаған,
Кедейлік қасіретіне жасымаған.
Өмірге өзі шашу болып келіп,
Шашу боп өткен қандай асыл анам!

Толық оқу

Ленинград

Тұрсынхан Әбдірахманова

Сенде туып өспесем де,
Етпесем де сені тұрақ
Кең даламдай жатқан жырақ,
Сүйіктісің, Ленинград!

Толық оқу

Күрті!

Тұрсынхан Әбдірахманова

Күрті!
Сары қамыс.
Басында үлпілдек сары мамық үкі.
Сары құм,

Толық оқу

Сенбей тұрам

Тұрсынхан Әбдірахманова

Сенбей тұрам,
Ешкімге де сенбеймін.
Скептик деп кінәләсаң сен, мейлің.
Кіршігі жоқ сәби көңіл менде де

Толық оқу

Пәндалық

Тұрсынхан Әбдірахманова

Себебі мың ауыр мұң
Үйір болды жастайын.
Жан сыздатады әлі күн
Бүйректегі тастайын.

Толық оқу

Ұя бұзған ұтылады

Тұрсынхан Әбдірахманова

Етектен бірін-бірі басқан қауым,
Айтпайсың не екенін ашып дауын.
Бәрібір ел біледі, таластарың —
Әрқайсың өз тобыңмен шығар тауың.

Толық оқу

Ұсақ

Тұрсынхан Әбдірахманова

Дейміз ғой керегі не ұсақталып,
Ұсақтар да қадамды тұсап қалып.
Жатады
Торы сынды өрмекшінің

Толық оқу

Сақтасын

Тұрсынхан Әбдірахманова

Ақыл-көмек алатын,
Шың басына баратын.
Өзі болып алған соң
Аяғыңнан шалатын

Толық оқу

Жыбыр сөз

Тұрсынхан Әбдірахманова

Жыбыр сөз өмірге орнығып
Алғалы, достар-ау қай заман!
Ойласақ, талайға тор болып,
Талайдың бақытын байлаған.

Толық оқу

Емханада

Тұрсынхан Әбдірахманова

Іс Пір екен бұл
уақыттан өткен құзырлы?
Жетелеп алыс,
желісі ойдың түзілді

Толық оқу

Қарсылық жоқ

Тұрсынхан Әбдірахманова

Қарсылық жоқ,
Сен де ұсын ат сауырын...
Айналаңның асылын тап тәуірін.
Өнер бірақ без емес, бояп сатар,

Толық оқу

Көп пенен дөп

Тұрсынхан Әбдірахманова

Тұз қатпасаң, татымсыз,
Төбетің соққан тамағың.
Көп қатын көрші тағы оны,
Кіржие қалсын қабағың.

Толық оқу

Ажуа еріккен елге

Тұрсынхан Әбдірахманова

Ажуа еріккен елге,
Күлкі мол сен тұрған жерде.
Сылдыр сөз су болып аққан
Жазушы атанып сен де

Толық оқу

Елігім

Тұрсынхан Әбдірахманова

Ақшамда туған айдай ақ түсің,
Жаңа аяқтанған құлындай мүсін...
Әлде сен, қалқам, ару бейнеде
Аспаннан түскен періштемісің?

Толық оқу

Тайталас

Тұрсынхан Әбдірахманова

Күні жоқ мені тағдыр жылатпаған,
Азсынсаң, Алатауды құлат маған.
Жарыла жаздап жүрсің келісе алмай
Қадамымменен алға бір аттаған.

Толық оқу

Сыр бөлісемін

Тұрсынхан Әбдірахманова

Нар болып қаншама ауыр
Көтердім өмірдің жүгін.
Бәріне — жақын, дос, бауыр,
Сыйлап ем жанымның гүлін...

Толық оқу

Ғибрат

Тұрсынхан Әбдірахманова

Өктемдікпен келісе алмай
Тайталасып өр кеуде
Намыс буып бекініп тұр
Жарық дүние сөн деуге...

Толық оқу

Өздерің

Тұрсынхан Әбдірахманова

Ғайып бір таңдайын атқан
Пәк, сәби жанымды оятқан.
Кеудеме бұлбұл боп қонып,
Әсемдік алауын жаққан –

Толық оқу

Жаңбырдан соң орманда

Тұрсынхан Әбдірахманова

Жаңбырдан соң күн жүрегі елжіреп,
Төңіректі нұрға көмді, жел жібек.
Желпіп қалып, ақ маржандар сусыды
Қарағайдың кірпігінен мөлдіреп.

Толық оқу