Түн ішінде жыладың
Түн ішінде жыладың,
Ұйқыңды ашып,
Әншейінгі сүйкімді күлкің қашып.
Сен туралы лепірген қуанышты,
Жетердей-ақ,
Жүруге күшің анық,
Жер тепкілеп,
Мамаңның құрттың да әлін,
Түн ішінде жыладың,
Ұйқыңды ашып,
Әншейінгі сүйкімді күлкің қашып.
Сен туралы лепірген қуанышты,
Көктем келді,
Жер – кілем, көк те кілем,
Із де жоқ аласапыран өткенінен.
Тұңғышымды далаға шығарайын,
Еңбектегің келеді,
Талпынасың,..
Бір сүйемге жетпейді-ау әр құлашың...
Тіршіліктің иесі-ау, қызығамыз,
Таң атты ғой,
Ояншы, құлыншағым,
Оян енді, боташым, балам, гүлім.
Балалықтың жетелеп шырын шағын,
Тіршіліктің азабын аз тартқам жоқ мен,
Күнім,
Денсаулықтан төмен тұр өмірдегі теңдігім.
Бүйірімнен түртеді сол ақауым кейбірде,
Үйленді де, жайлағандай үйін нұр
Болған жігіт бастапты бір қиын жыр.
Жас келіншек сүйіп келген жарына
Дейді екен «келдім, енді киіндір»!
Місе тұтпай хаттардың жасық халін,
Сөз емес деп самолет асыққанын,
Даусы анамның жетеді құлағыма
Теңіздердің, таулардың басып бәрін.
Сүтіменен анамның бірге сіңген,
Шығартпайтын күй менен жырды есімнен,
Тілімменен жөргекке бірге оранып,
Тілімменен бірге ылғи күн кешіргем...
Қоямын не деп жыр атын,
Болса да мақсат анық тым.
Болса да биік мұратым,
Мен кеше сұмдық қамықтым.
Жаныма жалт қараған нышаның ем,
Көзіңдегі жұмбақ сыр құса, білем.
Бөлісейін мұңымды, қарындасым,
Жатырқамай сен менің құшағыма ен.
Үзілген жапырақ - қайыңның көз жасы,
Үмітсіз өкпек жел еңіреп боздашы.
Қоштасқан құстардың көз жасы-жаңбыр ма?
Қалқа қыз, күттіріп көңілді қалдырма.
Япыр-ау, неткен жанар, неткен жанар?!
Өртейтін отқа айналып кеткен бе адам.
Түсірді-ау найзағайын жүрегіме,
Бұлттардай қақтығысып көк торлаған.
Қарындасым-ай қиылған,
Сыйладың маған тағы елес.
Бақытым маған бұйырған,
Сор болып келген бақ елес.
Сырбазсыман, сыр ашып сөйлегесін,
Мен өмірден түңілем кейде, досым.
Шалғайымнан тартқандай шиебөрі,
Шөлде қалып қойғандай бейне көшім.
Үш ұлы адам дарын ескен түрінен,
Келбетіне Құдайдайын үңілем.
Бір-ақ жылда қайтыс болған, тарихи,
Құбылыс деп ойлайтынмын мұны мен.
Жаңа ояндым, жапырақтар жанын неге
кеш ұқтым?
Үнсіз үміт шақырады, шуақ тұнған жырақта әр...
Қарақ – таңнан, жаратқаннан тағы бір үн,
Қаптаған қағаздар
Көз соқыр, көңіл мас.
Ақшалар жолында
Ар-ұят ақсарбас.
Ол өзгеге ұқсамайтын өлеңім,
Ол өзгені керек етпес теңеуім.
Менің ғана бақ боп қонар басыма,
Сыр сымбатты қарапайым гөзелім.
Әлем әлі ұмытқан жоқ, Ай үшін,
Жас ақынның тамған ащы жастарын...
Күрсініске толып қапты қара бақ,
Бақтардың да топырағы кезерген.
Бүгін бе, бүгін – тамыздың бесі,
Маңыздым деші дүр күнді –
Қайта оралмайтын...
Жұлдыздар анау – аңыздың көші,
Жүрегімде жан сусатқан шөл бар-ды,
Тілегімде Құдай басқан мөр қалды...
Босағам боп тұрсын мәңгі босағам,
Төрім болып тұрсын және төр мәңгі!
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі