Кең алқап ақ түске,
Бейне бiр малғандай.
Күзде де, тал түсте,
Қар жауып қалғандай.Мақта алқабы
Жүзiн орап гүлменен,
Күнге қарап телмiрер.
Тiспен шағып,
Тiлменен,
Дәмiн татқан ел бiлер.Күнбағыс
Қалпағы бар дөңгелек,
Сары гүлмен қоршалған.
Қарай-қарай күнге ерек,
Мойны талып шаршаған.Күнбағыс
Сырнайынан төгiп жыр,
Күнге сәлем берiп тұр.Күнбағыс
Күндi аңдып шалқалап,
Гүлмен жапқан қалқалап,
Бақшада өскен теректiң
Дәндерiнен май тамар,
Шағып жеген нәр табар.Күнбағыс
Көрсең өскен желiсiн,
Жапырағы қазтабан.
Мөлдiр қара жемiсiн,
Қыста емес, жаз табам.Қарақат
Түбi толған құмалақ.Картоп
Қос құлағы қалқайып,
Су iшкен сайын марқайып.
Күн ысыса тон жинайды,
Доп болғанда ел жинайды.Орамжапырақ
Доптар жатыр желiсi бар,
Қабат-қабат терiсi бар.Орамжапырақ
Аласа тал,
Тамаша тал.
Самсап тұр алмасы,
Ол алқызыл,
Ол қанқызыл,
Боялғанша, алмашы!Қызанақ
Тiгiп алып көк шатыр,
Қызылкүрең доп жатыр.Қызылша
Бұйра тұлымы,
Желмен ойнайды.
Қызыл мұрыны,
Жерге бойлайды.Сәбіз
Бақшадан жер қазып,
Жиып алдым жез қазық.Сәбiз
Қарала қойымды,
Байлап ем,
Желiде жатып тойынды.Қауын
Шертсең көк жолақ сыртынан,
Пiссе үн шықпас ұртынан.
Шикi болса, сампылдап,
- Тиме; — дейдi таңқылдап.Қарбыз
Iшi аумаған жүгерi,
Түрi-түсi алмадай,
Ойымның жоқ бүгерi,
Жесең бал деп қалмағай.Анар
Қызыл күрең түрi бар,
Тебiндеген бүрi бар.
Пiскен кезде қаулайды,
Алтыннан бiр аумайды,
Бал татыған нөрi бар,
Онда емнiң бәрi бар.Шабдалы
Суық ұрса бүрлейдi,
Көктем шыға гүлдейдi.
Күнге басын иедi,
Мол шуақты сүйедi.
Күте бiлсең бабымен,
Өнiм берер қабымен,
Қызыл, сары түйiнi,
Витаминдер жиыны.Алша
Тiл үйiрген дәмi бар,
Сары алтын түс – сәнi бар.
Шақсаң егер кептiрiп,
Сүйегiнiң дәнi бар,
Баққа тұрар сән берiп,
Алқа етiп тiзiп ал.Өрiк
Желiлерi жайылып,
Жол-жол болып жатады.
Күн нұрына бой ұрып,
Жердiң нәрiн татады,
Жасыл шатыр астында,
Кететiндей үзiлiп,
Тұр көп маржан тасындай,
Мойыл моншақ тiзiлiп.Жүзiм
Ортасында қазығы,
Бұтағында азығы.Алма
Көктемде
Ақ гүлге оранады,
Күзде
Қолға доп боп оралады.Алма
Түскенде салқын күз,
Жинадық алтын тiс.Жүгерi
Аласа терек
Күлтеленген жалына,
Ұнаса керек,
Моншақ таққан малына.Тары
Бiреу бердiм,
Онын тердiм.Тұқым
Маржанын түзген,
Сатылап тiзген.Масақ
Бұтақ басында
Ұясы бар,
Дәл осында –
Өмiрiң бар.Бидай
Дөңестеу жотасы,
Бауырында сызығы,
Тамақтың атасы,
Баршаның ырзығы.Бидай
Асыраған –
Ел-жұртты,
Жер мұратты.Бидай
Жезге ұқсас сабағы,
Дәнi – халық тамағы.Бидай
Қыр басында әрқилы,
Сары теңiз толқиды.Егін
Тегiс жер кесiлдi,
Арқандай есiлдi.Жыртылған жер
Жүруге жоқ, шығуға жарар жаны бар,
Тәртіппенен тұратын өз әлінше сәні бар.
Керек болар кейін деп түйіп алған,
Азық қылар бір азырақ дәні бар.Егін
Сан сыры бар ғаламның;
Көлдің түбін жайлаған.
Суда жүзген адамның
Аяғынан байлаған.Шалау
Қырық бунақ,
Қыруар жапырақ.
Жел соқса шулап,
Ән салар атырап.
Айдарынан
Ақ ұлпасы төгіліп,
Күзде тұрар самсаған
Сары найзадай көрініп.Қамыс
Өнеді суда,
Өседі суда.
Береді өнім
Айналып нуға.Күріш
Бір қалтаның ішінде бірнеше шар,
Әрбір шардың өзіндік ұясы бар.Ас бұршақ
Күзде ырыс тасыған
Бір керемет бақша бар.
Бұтасының басынан
Жинайды жұрт ақша қар.Мақта
Қауын, қарбыз дей алмайсың,
Піскенмен, жей алмайсың.
Жарғаныңмен, қап-қатты,
Ал асқанда, тәп-тәтті.Асқабақ
Сары қозы, көк қозы,
Қарындары тоқ қозы.
Күздігүні көп қозы,
Қыстыгүні жоқ қозы.Қауын-қарбыз
- Азамат Төре
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі