Өлеңдер Бөлімі


Жүзін орап гүлменен,
Күнге қарап телмірер.
Тіспен шағып, тілменен
Дәмін татқан ел білер.

Күнбағыс



Жаз кигені жаңа нәш,
Қыста жап-жалаңаш.

Терек



Шөлде гүлдейді, құлпырады,
Суда өмірі қырқылады.

Сексеуіл



Қыс болса, ұзын бойлы жалғыз тұрған,
Жаз болса, түрлі құстар келіп қонған.
Қысты күні киімсіз, жазда киімді,
Жыбырлап түрлі жәндік соған толған.

Ағаштың жапырағы



Шақырсаң, өздігінен бара алмайды,
Сұрасаң, бірде жауап бере алмайды.
Егер де отқа салсаң, өліп кетер,
Бір жерін кесіп алсаң, қанамайды.

Ағаш



Кіргенде жерге сыңар-ды,
Ұрпағын ертіп ол шығарды.

Картоп



Өзі жерде бұғып жатыр,
Сақалы сыртқа шығып жатыр.

Сәбіз



Әрі қызыл әрі тәтті,
Татқан жанды таңырқатты.

Алма



Түрі шар сияқты,
Түсі қан сияқты,
Дәмі бал сияқты.

Шие



Жер бетінде селдір шаш,
Жер астында жұмыр бас.

Қызылша



Қышқыл қызыл бытыра
Тығып алып ұртына.
Тымырайып тұрғаны,
Түк шығармай сыртына.

Анар



Ас,
Астың ішінде тас,
Тастың ішінде және ас.

Өрік



Қозыларым көгендеулі күн ұзын,
Су ішкенмен шөп жемейді бір үзім.

Қияр



Кіп-кішкене қазан,
Іші толы тағам.

Жаңғақ



Атан түйе тұралап,
Аштан қатып қалған ба?
Бір-ақ уыс құмалақ
Шықты қарнын жарғанда.

Асқабақ



Құдай-ай, құдіретіңнің панасынан,
Таңым бар мен Құдайдың бар күшіне,
Анасы туады екен баласынан.

Қауын



Байлап қойдым қойымды,
Желіде жатып тойынды.

Қауын



Көктемде тұзақ құрғанмын,
Қолайлы деген қырға бір.
Тамызда барып жинадым,
Бір арба қызыл қырғауыл.

Қауын



Көкала бешпет киеді,
Күннің көзін сүйеді.

Қарбыз



Біреу-ақ анасы,
Мың шақты баласы.

Қарбыз


×