Бұрынғы бастық және қарт ана
«Бастығымыз жасады, – деп, – асылық»,
Ниеттестер арыз жазды қосылып.
Дұрыс болды, дұрыс болды барлығы,
Жаманатты керегі не жасырып?!
«Бастығымыз жасады, – деп, – асылық»,
Ниеттестер арыз жазды қосылып.
Дұрыс болды, дұрыс болды барлығы,
Жаманатты керегі не жасырып?!
Жер басқанға қызынып,
Мас болады – бірісі.
Барған сайын бұзылып,
Ластанады – бірісі.
Шоқай бабам тоқсан жасқа келгенде,
Жары қайтып, жалғызсырап жүргенде,
Ел жатарда отауына енгенде,
Шерлі жүрек болған екен шерменде.
Ел айтқандай: «көзім – қорқақ, қол – батыр»,
Бар өмірім алақандай қолда тұр.
Жиегінде жалғыз шынар саялы,
Карсы алдымда жалғыз қасқа жол жатыр.
Бір ақын салқын қанды, сөзі тұздай,
Бір ақын ізгі жанды, өзі қыздай,
Айтысып қалды бірде, ойда жоқта,
Кездескен кеңшілікте от пен мұздай.
Теспей терімді іреді,
Бауыздады қанатпай.
Тірлігімнің тірегі –
Ботамды атты,
Бала күнім, балғын күнім ол менің,
Жазық дала көзімді ашып көргенім.
Тамағым тоқ, уайымнан кендемін,
Үлкендердің сөзін тыңдау – ермегім.
Шырылдаған шындықтың –
Соқыр тиын бағасы.
Ұйытқысы сұмдықтың –
Алтын тонның жағасы.
Бұл жалғанның қалған көріп талайын,
Кетті бір жан қырау шалған самайын.
Тірі кезде өкпелесіп жүрсе де,
Шын өлімге қимайды екен ағайын.
Нөл туралы қанша дана толғанса,
Жатыр алда біз көрмеген жол қанша?!
Таусылмайды өмірбақи есебі,
Барлық санды түгел санап болғанша.
Ананың абзал арманы,
Ақ тілек – елдің қорғаны.
Адам боп келсең өмірге,
Адал боп жүрсең болғаны.
Шешен бауырым!
Мен сені түсінемін,
Кішіліктен қан жұтар кісі ме едің?!
Күші басым қатал жау күшікке де
Бір көзі жоқ, жау оғынан ағып түскен жанары,
Кекке толы екіншіден қанды жасы тамады.
Сол қолы жоқ көрген талай тайталаста ұрысты,
Бірақ, оң қол нық ұстаған жалаңдаған қылышты.
Бұл қазақтың бағы ма, әлде соры ма,
Кім түспеген қатал ажал торына?!
Қара қыпшақ Қобыланды батырдың
Бас сүйегін ұстап тұрмын қолыма.
Қорғансыздың қорғаны,
Ұққан елдің арманын.
Атың мәңгі есімде,
Аманкелді — сардарым.
Министр де, академик, ғалым да,
Бәрі шәкірт ұстаздардың алдында.
Ойлан, шәкірт!
Тырыстың ба намысқа?
Сан тоғайдан күңіреніп
Шыққан кімдер мынау көп?
Белорус.
Арқасыңда қандай жүк,
Болашағым – жалғыз шуақ жарығым,
Болашағым – жалғыз өмір ағыным.
Арманымда, ынтамның да барлығы
Таңдандырады газет беті жарлығын.
Сені көрмей өткен әрбір күнім мұң,
Сағыныштан сыр шертеді бүгін түн.
Бізді сынап тұрған шығар тағдырым,
Бір күні біз қауышармыз, сенемін.
Сүйеніпсің бұрышта бағанаға,
Жапырақтай сары жүздерің.
Аямасқа көңлім шыдамады,
Телміреді тіпті көздерің.
Қажалып зілден тақымы
Белі құнысқан сұраумын.
Болар ма кеніш ақыры
Жазықсыз еңіреп жылаудың?!
«Атаның көңілі балада-ай,
Баланың көңілі далада-ай» –
Далада қалған баламды
Таба алмай естен танам-ай!
Адам түрімді жоғалттым,
Қара, сұрыма?!
Неге нала – оқ аттың
Сүйген құлыңа!
Туған болсам егерде
Азияның жерінде,
Мешхед бенен Калаттан
Кетер едім бұл жақтан
Арманыма, мақсатқа
Жeтпeдім бe, жeттім бe?
Жүзік салып саусаққа,
Өппeдім бe, өптім бe?
Жoқ eшқандай өтeмі
Сoл әңгімe кeшeгі.
Әзіл-қалжың жeтeді,
Eнді іскe көшeлік.
Күн ұяда тыныштығын таппақ бір.
Қыр астында қараңғылық қаптап тұр.
Ауру жандай өңі қашып, бoзарып,
Жапырақтай шашылады аппақ нұр.
- Лев Шестов
- Лев Шестов
- Лев Шестов
- Лев Шестов
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі