Мақтымқұлы мекені
Талай таудан көрнекті
Түрікменнің Соң-дағы.
Көңілімді тербетті
Көргендерім сондағы.
Талай таудан көрнекті
Түрікменнің Соң-дағы.
Көңілімді тербетті
Көргендерім сондағы.
Көлбеп жатыр Қарақұм,
Көлеміне көз жетпей.
Көп үңіле қарадым,
Көкейтесті өрнектей;
Жамырап мөлдір өзені,
Қарсы алды бізді Харангон.
Тоғысқан бұл бір кезі еді
Қалаулы достар əр елден.
Каферниган көк мөлдір
Көлбей аққан алқапта.
Көкірегінен төккен нұр,
Жұлдыз қадап жан-жаққа.
Тау мекенді Тəжікстан,
Ортаңа мен келген сайын,
Бұлдыраған көзге алыстан
Келбетіңді сезем дəйім.
Қарайған ағаш, бұтаны
Қарауылға іле жау бағып,
Бекініс тұрған жотаны
Тастапты түгел аударып.
Шаншылып биік қабақта,
Шағылған күнге ақ діңгек.
Тоғысады осы алапта,
Алыстан күнде əркім кеп.
Құмартып келдім мен саған
Көрем деп берік тас қамал.
Ойынша жоба жасаған
Өзімдей шығар басқалар...
Күн сүңгиді теңізге,
Қыза, қыза – шыдамай.
Қып-қызыл боп сол кезде
Көкжиектен шығады ай.
Тоғайы торғын Көкше құз
Төніп тұр биік төбемде.
Көкірегі ащы көк теңіз
Дөңбекшіп жатыр төменде.
Қалың құм жон етегін шөккен тірей
Жусаған түйелердің өркешіндей.
Бұйраты былқып жатқан өріс екен,
Түліктің төлдеп өсер өлкесіндей.
Төңіректі шырт бүркеп,
Соғады түз бораны.
Бұрқырайды ақ түтек,
Көрсетпей үй, қораны.
Биіктер үкі қадаған
Қызықпас шүйгін құмға кім?
Жасымда жылы ораған
Секілді солар құндағым.
Анама ұқсап, туған жер,
Бар тұрғыны таныттың.
Бауырыңда өстім толғап жыр,
Сырыңа да қанықпын.
Толқыны торғын Тобылдың
Төсінде тауып тыныштық,
Сүйсіне мен де шомылдым,
Қапырық кезде күн ыстық.
Таңертең көрсең тау түрін,
Қарамас едің, ойланбай;
Шаңқиған əппақ шатырдың
Іргесін түріп қойғандай.
Мен өзім жыр жазғам жоқ көптен бері,
Шіркіннің жылы-ақ еді төккен лебі.
Жаңа өскен жапырағының сыбдырындай,
Жіберді кенет қозғап көктем мені.
Қаратау қырға шөккен қара атандай,
Көтерген қыруар жүкті талай-талай.
Жонында жылдар көшіп өтсе де оның,
Жатыпты көп аузында бір аталмай.
Ғажайып нəрсе химия,
Тұңғиық сыры əр алуан.
Жоғалып бір зат зым-зия,
Жаңалап бірі жаралған.
Ірге жайып жан-жаққа,
Қаулай өсті Алматы.
Ұзамай-ақ аулаққа,
Абайлаңыз тау жақты:
Биіктегі ұядай
Балжан əжең пəтері.
Терезеден күн мен ай
Ұзақ қарап өтеді.
Қалықтаған таңертеңнен
Қарап тұрсаң кранға,
Ұясына жем əкелген
Ұқсайды екен қыранға.
Көріп пе ең Қарағандыда
Қаулаған қара тауды анық?
Жеті қат жерді алдыңа
Тастаған тектес аударып.
Алдымда зəулім болат үй
Алады тыныс бусанып.
Жақындап келсем – сол ылғи,
Жанымды лебі тұр шалып.
Түу-түуден жеттім шырқап «Туға» мініп,
Таң сызды, көкжиекке қылаң кіріп.
Қиырдан қилы биік қылтылдады,
Бір түрлі көңілімді қуандырып.
- Лев Шестов
- Лев Шестов
- Лев Шестов
- Лев Шестов
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі