Асылдың сазы жанымның нәзік үнісің,
Ана сен барда тарылмас менің тынысым.
Асығам ана, сағынған күнді көп ойлап,
Құшақтап жатып ақ көпшігімді түн ішін.

Толық оқу

Сыбағамды сынағам

Софы Сматаев

Іздемеймін табам деп күйімді мен,
Сыбағам мен талатқан сыйымды мен.
Сайран күнде ақ ішіп, алтын құсып,
Аумай қалдым мен үйіндеден.

Толық оқу

Ой сауам

Софы Сматаев

Жылт етіп желпіп майшамдай,
Үмітім, алдан жаншы алдай.
Күресіп, талмай тіресіп,
Кетейін алға жан салмай,

Толық оқу

Топылдап жатты алмалар

Софы Сматаев

Бұлт болып ұшқан таулардан
Ақша қар болып жауды арман.
Топылдап жатты алмалар
Иесіз қалған баулардан.

Толық оқу

Не дейін

Софы Сматаев

Не дейін мына түнге, апырым-ай,
Ауырып кетті-ау жаным ақырын-ай.
Аспаннан Ай теңселіп құлады ма,
Қарсы үйдің құрақ-жамау шатырына-ай.

Толық оқу

Көңіл өксігі

Софы Сматаев

Айтылар әнім айтылмай,
Астымда асау тай тулай,
Өкінген көңіл өксігін,
Жамбастап жатса Ай тыңдай,

Толық оқу

Қаңтарымның қары

Софы Сматаев

Ыңылдап Жаңа жылдың аштым да әнін,
Тағы да қаңтарымның бастым қарын.
Аязды аңыраттым ішімдегі,
Аршып ап ой мен мұңнан бастың бәрін.

Толық оқу

Тар әлем

Софы Сматаев

Кең әлемім неге сонша тар екен,
Ән дегенім – төсті керген зар екен.
Туған жерін тулақ еткен аяусыз
Біздей сорлы қай бір елде бар екен?

Толық оқу

Жүйткі қаным!

Софы Сматаев

Қан жүгірді-ау тамырға,
Тигендей қол қамырға.
Жүгіріп кетсем жұлқынып,
Анау мен мынау таныр ма?

Толық оқу

Жүйкемнің қыл шегі

Софы Сматаев

Жүйкемнің жұлқып қыл шегін
Дір етем,
қарқ-қарқ күлсе кім.
«Зың!» еткен дыбыс секірер

Толық оқу

Кім білген

Софы Сматаев

Кім білген,
Білмес бәлкім масқараны,
Шаң қапқан
кәрілік боп қас-қабағы,

Толық оқу

Ауылым-ай

Софы Сматаев

Баяғы аулым жаяды жалаңаш жұртын
Қаусаған үйдің терезесімен үңірейтіп.
Жып-жылмағай күзеткен тал, ағаш мұртын
Қамыртып жатыр көлеңкелерін сүмірейтіп.

Толық оқу

Ақылдың азабы

Софы Сматаев

Ақылдың қайтем азабын тартып,
Оянбай қойса ой мүлде.
Кетер ем жонға таза мұңды артып,
Тоқтамай қойса той күнде.

Толық оқу

Апа-ау!

Софы Сматаев

«Апа-ау!» деп сәл-сәл ернім дірілдеуші еді,
Шынымен ұмытқаным ба іңгәмді бүгін.
Ізімді үзіле тесіп, күлімдеуші едің,
Сорады енді малтадай мұңлы әнді тілім.

Толық оқу