Өлеңдер жинағы - 11 бет

Қош, Мұқа!

Ғали Орманов

Ауыр қазаң үстінде
Айта алмадым сөзімді.
Жалын жатты ішімде,
Жасқа бұлап көзімді.

Толық оқу

Ақын үні

Ғали Орманов

Қоңылтақ, күні салқын қоңыр күзде,
Құлазып, бояу оңған солғын түзде.
Сарыла таң сəріден сапар тартқан
Салт атты жолаушы едік сол күн біз де.

Толық оқу

Асу аңызы

Ғали Орманов

Шарлаған жерді жаһанкез
Келіпті асып Кетпенді.
«Саудагер шығар!..» деген сөз
Жайылып елге кеткен-ді.

Толық оқу

Арычман

Ғали Орманов

Қайнағандай тереңде,
Қарғып жатыр Арычман.
Медеу көріп сол жерге
Келгендер көп алыстан.

Толық оқу

Дария сыйы

Ғали Орманов

Көлбеп жатыр Қарақұм,
Көлеміне көз жетпей.
Көп үңіле қарадым,
Көкейтесті өрнектей;

Толық оқу

Дос тойында

Ғали Орманов

Жамырап мөлдір өзені,
Қарсы алды бізді Харангон.
Тоғысқан бұл бір кезі еді
Қалаулы достар əр елден.

Толық оқу

Терушілер

Ғали Орманов

Шайы киіп құбылған,
Тоты түсті қыз, келіншек,
Мақта тере жиылған
Кездері екен, біз келсек.

Толық оқу

Мақта тау

Ғали Орманов

Шертті жайын мақтаның
Бізге Мəмедəлиев.
Орындысын, мақтанын
Өз сөзінен таниық:

Толық оқу

Жыр азығы

Ғали Орманов

Шалқыған Қара теңізді
Жағалай жүріп не көрдім?
Жарылқап нелер тергізді,
Жадыма тынбай нені өрдім?

Толық оқу

Ақын сыйы

Ғали Орманов

Басылмай əсте алқының
Аласың тыныс, Көк түбек.
Жарыса ойнап толқының,
Жағаңды жатыр тепкілеп.

Толық оқу

Жеңіс бағы

Ғали Орманов

Қарайған ағаш, бұтаны
Қарауылға іле жау бағып,
Бекініс тұрған жотаны
Тастапты түгел аударып.

Толық оқу

Теңіз кеші

Ғали Орманов

Күн сүңгиді теңізге,
Қыза, қыза – шыдамай.
Қып-қызыл боп сол кезде
Көкжиектен шығады ай.

Толық оқу

Қызғаныш

Ғали Орманов

Қарауытқан іңірде
Теңіз маңы тым-тырыс.
Тек тоғайлы өңірде
Сыңғырайды жыршы құс.

Толық оқу

Дүрмек

Ғали Орманов

Шомылған жұрт теңізге,
Тола қонған құсқа ұқсас.
Түгел таңсық ол бізге,
Теңізіңнен түк те ұқпас.

Толық оқу

Құшақ

Ғали Орманов

Жатыр шалқып алдымда
Өлең-жырдың теңізі.
Жетпесем де маңына,
Желпиді кеп лебізі.

Толық оқу

Өрістегі өмір

Ғали Орманов

Қалың құм жон етегін шөккен тірей
Жусаған түйелердің өркешіндей.
Бұйраты былқып жатқан өріс екен,
Түліктің төлдеп өсер өлкесіндей.

Толық оқу

Отар кеші

Ғали Орманов

Кешкісін əн тыңдаймыз, күй тыңдаймыз,
Думанның өзіміз бір жұртындаймыз.
Сымсыз тіл жазатайым тына қалса,
Жалтақтап жалғағанша, қылпылдаймыз.

Толық оқу

Түз бораны

Ғали Орманов

Төңіректі шырт бүркеп,
Соғады түз бораны.
Бұрқырайды ақ түтек,
Көрсетпей үй, қораны.

Толық оқу

Қысқы өріс

Ғали Орманов

Биіктер үкі қадаған
Қызықпас шүйгін құмға кім?
Жасымда жылы ораған
Секілді солар құндағым.

Толық оқу

Жомарт ана

Ғали Орманов

Анама ұқсап, туған жер,
Бар тұрғыны таныттың.
Бауырыңда өстім толғап жыр,
Сырыңа да қанықпын.

Толық оқу

Тобыл төсінде

Ғали Орманов

Толқыны торғын Тобылдың
Төсінде тауып тыныштық,
Сүйсіне мен де шомылдым,
Қапырық кезде күн ыстық.

Толық оқу

Шалкөде

Ғали Орманов

Жан-жағын таулар қаусырып,
Төрінде жатыр Шалкөде.
Табиғат солай жасырып
Қойған ба, сірə, ертеде?

Толық оқу

Қарқара

Ғали Орманов

Келбетің əсем, Қарқара,
Көкала жолақ кілемдей.
Жатырсың жайнап ортада,
Құшағың мəуе-гүл өңкей.

Толық оқу

Көктем жыры

Ғали Орманов

Мен өзім жыр жазғам жоқ көптен бері,
Шіркіннің жылы-ақ еді төккен лебі.
Жаңа өскен жапырағының сыбдырындай,
Жіберді кенет қозғап көктем мені.

Толық оқу

Қаратау сыйы

Ғали Орманов

Қаратау қырға шөккен қара атандай,
Көтерген қыруар жүкті талай-талай.
Жонында жылдар көшіп өтсе де оның,
Жатыпты көп аузында бір аталмай.

Толық оқу

Дəрмен

Ғали Орманов

Жасымнан дəмін көп таттым
Қыруар қиын дəрінің.
Қынжыла жұтқан жас, қарттың
Есінде шығар бəрінің.

Толық оқу

Шебер

Ғали Орманов

Жіңішке жібі жібектен
Созымды сонша бұл не екен?
Өсімдік болса – кім еккен?
Өзгеше, бəлкім, жүн бе екен?

Толық оқу

Химия қолы

Ғали Орманов

Ғажайып нəрсе химия,
Тұңғиық сыры əр алуан.
Жоғалып бір зат зым-зия,
Жаңалап бірі жаралған.

Толық оқу