Смағұл Елубаевқа
Достығына шүбә қыл –
Дауласпайды Смағұл...
Жазғандарын сына, күл –
жауласпайды Смағұл...
Достығына шүбә қыл –
Дауласпайды Смағұл...
Жазғандарын сына, күл –
жауласпайды Смағұл...
Белинскийден бастайды,
Жирмунскиймен жасқайды.
Алдыңды орап Абаймен,
апарып біраз тастайды.
Мінездес мың құбылған теңізбенен,
кезі жоқ
«Мұның қалай?» – дегізбеген...
Тақырып таңдамайды тақуасып:
«Əдеби көштің
əулетін сынап жүрсің сен!
Формасы – Пушкин,
мазмұны – сұрақ... кімсің сен?»
Өзін кейде ұстайды
елестетіп Мұстайды.
Басын қайдам, əйтеуір,
шашы сондай ұқсайды...
«Жарық көрсе «Саратан»
жұртты аузыма қаратам.
«Лəйлə» жайлы содан соң
лириканы боратам...
Жасынан жайсаңдардан бата алыпты,
бата алып,
жайсаңдыққа бет алыпты...
– Талантты жас ақын кім? –
Сыншылар сілкілей ме,
бұтарлай ма?..
Жібегін жүн ете ме,
түте алмай ма?..
Дей алмаймыз: ойларың бұрыс-ағат,
болды соғыс біздерге – ірі сабақ!
Сау адам жоқ, әйтсе де, кітабында:
бірі – соқыр,
Сынағанды «Қырт!» – дейді, –
«Түсінбейді жұрт!» – дейді.
Әуезовтен басқамен
мұрынын да сүртпейді...
Сүлейменнің Асқары
әуелі сыннан бастады.
Ауызы толмай ешкімге,
Артынша сынды тастады.
Жоқ ырғасар айтыстасы,
сөйлеп кетсе кезек келіп.
Қор болады кей тұстасы,
қыр астынан тезек теріп...
Бала кезден жанкешті,
біледі жұрт Қабдешті
Алғашқыда сыншылар:
«Ақындығы бар!» – десті.
Жиырмасында «Жетіммін!» деп жылаған,
«жыладың» деп талай сыншы сынаған...
Отызда да «Жетіммін!» деп жылаған,
ол кезде де талай сыншы сынаған...
Теледидарды ашып қалсаң – Ғафекең,
Радионы басып қалсаң – Ғафекең!
Журналдарды парақтасаң – Ғафекең,
Газеттерді қарап қалсаң – Ғафекең!
Мақтау үшін Хамаңды,
білу керек шамаңды.
Бір көргеннен таниды ол
жақсы менен жаманды.
«Қан мен терді» сарылып та,
сарғайып,
жазуыңда бар ма кінә,
бар ма айып!
Көгілдір толқын, көгілдір тоғай,
Көгілдір көкпен жарасып.
Кімге де болса ой салған талай,
Құмартқан талай сан ғашық.
Қияда өскен бір шынар,
Гүлдемесе қайтер едің.
Сүйсінген жан мың сынар,
Үндемесе қайтер едің?
Жаңаарқаның желпи ескен жұпар лепті самалы,
Көз алдымда жан қалқаның мөлдіреген жанары.
Арқаның айлы түнінде,
Ақтарып едік арманды.
Шолпан жұлдыз жайнаған жаздың түні,
Бұлбұлдардың тамылжып салған үні.
Тәтті қиял тербетіп мөлдірейді,
Ер жігіттің қасында Ай мен Күні.
Мен қазiр сарша тамызбын,
Сен болсаң – майда мамырсың,
Арманмын, арзу-арызбын,
Көзiмнен оны танырсың.
Жағаға таста қайықты,
Қайтесiң ойнап толқынмен!
Қалаға ғана лайықты
Ерке наз көрдiм көркiңнен.
Оралда алаулаған гүлдер керім,
Күн нұры аймалаған күмбездерін.
Елесін жас дәуреннің бақта қалған,
Жүгірген ақ сәулемен бірге іздедім.
Нені ойладың, құрбыжан, нені ойладың,
Ойға батқан жүзіңе қарайладым.
Алыс арман, үміттің сәулесіндей,
Абайладым жүзіңде арай барын.
Бозбаладайын сүйген қызынан алданған,
Кешегі сәби сезімдерімде қалды арман.
Елге соғуға қаймығам қара шалдардан,
Ұяттау болды-ау жәудір көз балапандардан,
«Бесік пенен бейіттің арасында,
Қасымханжан, тарихта қаласың ба?» -
Деп сұрады ағамыз немқұрайлы,
Ақын аздай қазақтың даласында.
Жан жолдас, ұмытылмас қоштасқан жер,
Сөздерің емес тіпті естен кетер.
Көзіңе жас кеп толды, сұрың қашып,
Мен келіп «қош» дегенде қолыңды бер!
- Лев Шестов
- Лев Шестов
- Лев Шестов
- Лев Шестов
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі