Қыр үстінде
Күн киiнiп қызыл алау жейдесiн,
Аймалайды көкжиектiң кеудесiн.
Күн емеспiн күнбатысқа жоғалар,
Қыр үстiнде мұңаямын мен несiн?
Күн киiнiп қызыл алау жейдесiн,
Аймалайды көкжиектiң кеудесiн.
Күн емеспiн күнбатысқа жоғалар,
Қыр үстiнде мұңаямын мен несiн?
Ауылға бардым ақпанда,
Ақ табан жолмен ылаулап.
Үскiрiк үрлеп соққанда
Үсiген бетiм қылаулап.
Беймезгiл тұмшаланып таулар тұман
Аспанда ақкөбелек қар қалқыған.
Ызғырық ыдыратып сол тұманды
Сабалап жапалақ қар жауды артынан.
Мүлгидi сәукелелi тал, қайыңдар,
Басыпты шыршалардың шалғайын қар.
Қоншыма қар құйылып бақта келем,
Кеудемде сәл сағыныш,
Бiздiң ауылдың айындай айды
Кездестiрмедiм еш жерден.
Ешқандай бұлтқа ол қайырламайды,
Будақтап жолын кескенмен.
Тисе де таудың тасына басың,
Жеменей,
неге тасып ағасың?
Бiз ашулансақ басыламыз ғой,
Шөп шауып жүр шабындықта шал кiсi,
Кешкi нұрмен жарқылдайды шалғысы.
Екi бетi нарттай жанған Күн жақта
Салбырайды бұлттың алтын шарбысы.
Қомша құмдар қойнауы тұр
әлi ысып,
Мәжнүн талдар мүлгiп қапты майысып.
Екi шөпшi шағын мая түбiнде
Құбыланың бұлты ашылып,
Жаңбыр саябырлағанда:
Жапырағынан маржан шашылып,
Жас талдар баяу ырғалғанда.
Ауылда биыл қар қалың ба, аға,
Тағаладың ба тарланыңды, аға?
Тазымен құмның қолтығын тiнтiп
Шидарық жақты шарладың ба, аға?
Қара Ертiстiң шытынап шыны реңi
Мұз бетiне қызыл су жүгiредi.
Жербауырлай жылымнан ұшқан буды
Шытқыл ауа шым-шымдап сiңiредi.
Таңғы ауыл,
Торғын самал келдi жетiп,
Селеулер сергiп қалды сәл дiр етiп,
Ұйықтап жатып жылаған сәбидейiн
Тыңдап жатып шегiрткенiң шырылын,
Сәл мызғышы, көздiң алып шырымын.
Оянғанда өз кеудеңнен сезесiң,
Кәусар бұлақ кеудесiнiң дiрiлiн.
Капитан, шығайықшы каютадан,
Бiздерден қайда қашар дайын тағам.
Палуба шынжырына шынтақ тiреп,
Қарайық толқындарға байырқаған.
Боз қырау күзде бөз-орман
Базары тарқап бозарған.
Бұл шақта аспан атынан
Бұлағай бұлттар сөз алған.
Көтерiп туын шығыстан,
асығып атса күмiс таң,
От өрiп екпiнiменен төсiнен асқақ жыр ұшқан.
Сырғасын малып Ертiске бiр ару жатыр жағада
Қызыл Ай қызыл көрiгiн басқанда
Қақтаған қаңылтырдай шың қызарады.
Отты жыландай зуылдап аспанда,
Құйрықты жұлдыз ағады.
Қылқанды бұтақтары қарқарадай,
Қасқайып қабақта тұр балқарағай.
Басында жаңғақ қағып бiр бала отыр,
Төменге әлсiн-әлсiн қорқа қарай.
Қалың орман қойнауына
Қып-қызыл күн қонғанда,
Қарағайлар жол бойында
Қалың ойға шомғанда.
Әшiм қарт аралатты тауды маған,
Апарды Марқакөлге жаудыраған.
Қамшымен құсты нұсқап көкте жүрген
«Бұл, – дедi, – кәрi бүркiт – шәулi, балам.
Алтайдың ақ бораны
Алты күн тоқтамады.
Алты күн көлiк – құстар
Қанатын қақпағалы.
Ағатай, ала кетшi тауға менi,
Аңсатты ала қыстай жайлау елi.
Атамның қымызынан дәм татайын,
Биесiн биыл ерте байлап едi.
Иiсi жұпар орманды асып,
Иiр қобыз жолдарды басып,
Салбырап самсоз, көз байланғанда,
Самалдың арты желге айналғанда,
Апа, менi оятшы ерте бүгiн,
Баяғыдай қой жайсын тентек ұлың,
Бозторғайдың жадында жүрген болар
Ұя бұзар ылаңды еркелiгiм.
Жүрегiм-ау, сен кеудеме сыймадың,
Мен бөлмеме сыймадым.
Беу, тентегiм, неге бұлай туладың,
Бұлқынысың бүгiн маған беймәлiм.
Зайсанда, туған үйiмде,
Зымыран ойдан көз iлмей,
Отырмын мiне бүгiнде
Баяғы бала кезiмдей.
-
- Дарина Серіққызы
- Дарина Серіққызы
- Дарина Серіққызы
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі