Қарамайлыдан өткенде
Төтесінен жұңғарды басып келем,
Шабыт кернеп бойымды тасып келем.
Уа Қарамай, өзіңе шашу етіп,
Сенде туған жырымды шашып келем.
Өлеңдер жинағы - 11 бет
Поэзия жорықтары
Поэзия – алып мұхит бұрқанған,
Толқынының төбесінде тұр талғам.
Сол толқынның екпінінен шабыт ап,
Ақындардың дәптеріне жыр тамған.
Ғасыр толғауы
Көкте құстар көшті тырна тыраулап,
Жерге қысқы мезгіл келді қыраулап.
Жылдар жылжып жаңаланды бір ғасыр,
Түскендей-ақ жотасымен бір аунап.
Отан – ана
Отан – алтын бесігім,
Даңықты ұлы есімің.
Әлпешіңде өзіңнің,
Аштым өмір есігін.
Заман нәрі
Заманадан нәр алып,
Өтіп жатыр балалық.
Саясында Отанның,
Құлын-тайдай шабалық.
Балаға балдай сөз керек…
Ей, балалар
Бірің шекер, бірің бал.
Жас кезіңде ерінбей,
Оқып өнер үйреніп,
Балалар ойыны
Бір дегенім – білеу,
Екі дегенім – егеу.
Үш дегенім – үскі,
Төрт дегенім – төсек,
Екі лақтың таласы
Жайылып жүр қоралы қой,
Отыр маған оралып ой.
Қой барады қырдан асып,
Ой келеді жырға басып.
Бармақ сорғыш бауырым
Жақсы менің Нау інім,
Оған өлең арнадым.
Төртке толған бауырым,
Сорып жүрді бармағын.
Ақын болсаң
Ақын болсаң, арлы бол, ұятты бол,
Жеңе білер нәпсіңді қуатты бол!
Ақын болсаң саналы, сауатты бол,
Әр сөзіңе айтылған жауапты бол!
Ғылым, білім сенгенім
Ғылым, білім сенгенім,
Сертім берік ергенім.
Өлең – өнер бергенім,
Өнер өлсе, семгенім.
Есқат солай әңгімесін шертеді
Бәрі түгел бір үйдегі жас-кәрі,
Телевизор тағы соғыс бастады.
Паһ, керемет!.. Айэрпұлан, оқ, бомба,
…деп таң қалды, Есқат жеті жастағы.
Ала бұзаудың зары
Сүп-сүйкімді денеммен,
Туғанымда енемнен,
Екі күн бе, үш күн бе,
Сары уызға кенелгем.
Өтірік өлеңдер
Мың жыл бұрын табысқан тәтемменен,
Сексен жастай кіші екен әкем менен.
Жердің бетін қаптаған топан суды,
Тасып төктім аспанға катөлменен.
Бозтороғай
Алғашқы көктем күркірі,
Оятып жерді сілкіді.
Маржанын төкті мөп-мөлдір,
Қара сұр бұлттың жыртығы.
Күн мен боран балладасы
Үндемеуі сесі екен,
Сөйлеп кетті есекең:
– Ерте, ерте, ертеде,
Күн мен боран дос екен.
Қарағай мен сексеуіл
Дамымаған ақыл-ой мен саналар,
Сонау ерте, ерте кезде балалар –
Боз жусанды–боз даланы мекендеп,
Өткен екен біздің момын Бабалар.
Жолбарыс пен бақалар
Өз басынан таймаған ырыс-бағы,
Көп аралап тау-тасты, гүлістанды,
Ұзақ жолдан үздіккен дәу Жолбарыс
Бүгін түні осында тыныстады.
Мақтаншақ қораз
Алшаң басып сыртқа теуіп айбарын,
Кәрі қораз селтеңдетіп айдарын,
Шөжелерге мақтанышпен сөйледі,
Өзінде ерен жасампаздық ой барын:
Көжек және тасбақа
Орман ішін салтанатты,
Ұлы думан кернепті, –
Тасбақа мен Көжек мұнда
Жарысуға келмекші.
Мақтанның кесірі
Тал–қайыңдар көлбеңдеп,
Нұр жамылды жер мен көк.
Келе жатты үш қоян,
Ну орманда серуендеп.
Жусан мен қаңбақ
Сарыла күтіп көктемді,
Мекендеп қиыр бөктерді.
Жусан мен қаңбақ көгеріп
Жылуын күннің өпкен-ді.
Көңілін енді түсіндім
– Көмегі тиер көргеннің,
Өнерін ұқсын мергеннің, –
Деп ойлап ұлға – онүште
Бесатар алып бергенмін.
- Имам Бұхари
- Константин Паустовский
- Исраил Сапарбай
- Исраил Сапарбай
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі