Қайырым, пейіл тапшы боп
Туғанда басқа зобалаң,
Кешегі достар таптырмай –
Ойлаймын олар обалын,
Азамат атын жатты ұрлай.
Өлеңдер жинағы - 476 бет
Күлкі мен адам
Әзілдей күлсе шоң кісі,
Күлкіден келіп өлгісі –
Домалап жатса іш басып –
Жағымпаз адам белгісі,
Әке суреті
Жетім қалып жасыңнан
Қиындық көріп өстің-ау
Жаласымен жаулардың
Тозаққа талай түстің-ау.
Қарындастың көз жасы
Қарындасым!
Деппін оған, қамқоршыдай болып бір,
Қара көзің жасқа неге толып тұр?
Айтшы маған, өкпелеткен кім сені,
Ыстық-Ата өзені
Басып-жаншып бір-бірін аласұрып,
Ақ толқындар асыққан жан ұшырып.
Көрінгенмен сұрапыл, соқыр күш боп,
Дейді, байке, бұнда да бар тіршілік.
Өмір өткелдері
Арманымсың, күнім деді бозбала,
Құшағына кіре түсті қыз бала.
Өшіп барам, ая мені, сәулешім
Жігіт түгіл есер желден қызғана.
Жылы жауын
Шақырайып талма түсте күн көзі,
Еркін билеп бар әлемді бір өзі.
Жан-жануар, өрт-лепте, дел-сал боп,
Қысылатын, сая таппай, бар кезі.
Айлы түндегі ой
Мұнартады, ай, әлде неге жабыққан,
Мейір жетпей Жер-ана да тарыққан.
Толтыра алмай кенеріне Каспийді
Еділ, Жайық - екі жақта қамыққан.
Ананың өмір жолдары
Жетпіске жасың толыпты,
Немере жиырма болыпты.
Тұңғышыңның ұлынан
Шөбере сүйдің көрікті.
Бауырым ағайынға
Ағайын туыс бәрінен қымбат расында,
Қарамайды олар үлкен де кіші жасыңа.
Бақытым үшін,қуанышыма қуанып,
Мұңаятұғын қайғы келсе басыма .
Мақтааралым туған жерім
Мақтааралым! ақ алтынның ордасы,
Деген баға берген еді, Елбасы.
Көркейтуге терін төгіп келеді,
Сенім артқан Мақтааралдың әр жасы.
Абай-нәр мен тынысым
Абай - хакім , Абай нәр мен тынысым,
Ізін нұсқап жетелейді Ұлы шың.
Күреңіткен күрен күздей халықтың,
Қаламымен қанықтырған құрышын...
Ардақтаймыз ананы
Ең аяулы жанашыр жан,
Кім бар артық анашымнан.
Күнім сенсің шуақ төккен,
Қымбаттысың бар асылдан.
Мен сені ұнатамын!
Кірбің түсіп кеткендей ақ көңілге,
Өткен күннен жоқ емес əттеңім де.
Сол бір жанға еріксіз ғашық болдым,
Осы жылдың шуақты көктемінде.
Шын сүю бақыт па?
Теңеліп уақыт жақұтқа,
Асықпа досым,аптықпа.
Жүрекке сезім толтырып,
Шын сүю деген бақыт па?
Отирик олен
Каскырды уйга камадым
Кузетуге аюды сайладым.
Кесирткенин етимен
Женисимди тойладым
Отирик олендер
Минип алып жыланга
Куып жеттим куланга
Мени корип шошынып,
Коркып кетти - жуан да.
Түстегі сүйініш пен өңдегі күйініш/Мағжанмен сырласу/
Түсімде көрдім Мағжан ақын өзіңді,
Жалын шашып,оттай жанған көзіңді.
Қуатты жырың ұрандай болып құйылып,
Дүркіреп жауған нөсердей құдды сезілді
Мұқағалиға
Шабыты шалқып өткен қара өлең боп,
Дәуір өзі туғызды дара перзент,
Қарасаз қасиетті құтты мекен,
Кигізген шаранаға өлең-жөргек.
Көркем-мінез көркіміз
Алланың берген сыйымен
Келеміз жайып жапырақ.
Адамзат атты тіршілік,
Баратын жері топырақ.
Шеберді шебер дегенше,алланы шебер десейші
Жаратқан жетпіс ғаламды,
Құдіреті күшті бір Алла.
Сүйікті құлы адамды,
Жаратты беріп ой-сана.
Тарбағатай-туған жер
Тарбағатай тарихта қалған атың бар,
Сен жайлы толғап жыр жазуға қақым бар.
Сенің төсіңде бүр жарған мен бір қызғалдақ.
Жырым –бұлақ, кел дағы дәмін татыңдар.
Қазақ деген ел
Сонау ығылым заманнан,
Қазақ деген халық болып таралған.
Қойдан жуас болғанымен,намысты,
От жүректі, өжет ел боп жаралған
Тілім менің
Өтсе де ғасыр, ашсаң да тарих парағын,
Өшпейтін мәңгі өзгеден рухты дара тым.
Еңселі елдің, егемендіктің тірегі,
Қалауы мықты діні мен тілі қазақтың.
Абай мүсіні жанындағы ой
Ғасыр көшіп,жылдар жылжып арада,
Бәріне куә, көсілген көсем кең дала.
Көшпенді елдің көпшігіне оранып,
Бағына туды болмысы бөлек сар бала.
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі