Құрекеңе
Қайран біздің Құрекең
Ірілердің бірі екен
Алматыға келерде,
Құтырынып тур екен.
Кенжежан десе Кенжежан,
Тең емес оған өзге жан,
Чапаевтай кеудесі
Керілсе жанды қозғаған,
Шырын тілді бұлбұлдары өзбектің,
Келіпсіздер ұшып көктем шағында,
Аңсай күтіп жолыңызды күзеттім,
Сайра, сайра, – менің алма бағымда!
Ұштың, Валя, зуылдай,
Шарлап аспан жұлдызын,
Бұрқырап алтын құйындай
Бұлыңғыр көкте қалды ізің.
Қырда тұр бір қызық үй
Күн көзіне шағыла.
Емес ескі киіз үй
Туды ол нейлон жамыла.
Жиырмасыншы ғасырда
Даңқымызға дала тан,
Тағы тарттық асуға
Айға созып алақан!
Көктемгі аспан көнегінен,
Құйды жаңбыр, құйды жаңбыр!
Өткізген бұлт елегінен
Күміс тамшы сүйді балдыр.
Әрлеп өнер асқан сайын
Күн сайын мен күшке кірдім,
Үгіп алып тас талшығын,
Жібек тоқып үске кидім.
Әже, деймін! Жіп иірме,
Бер музейге ұршығыңды,
Кілем тоқып жүрме үйіңде,
Тек шолып жай тұршы өмірді.
Көк керуені қараша-қаз тырналар
Күз келгенде көктен беріп бір хабар,
Қиқу сала, керней тартса алыстан
Құлағында сұңқылдаған күй қалар...
Бұлт емшегін, саудырғандай жебелеп,
Көктем ылғи көктен жаңбыр себелеп,
Жер төсіне төкпепті бір бекерге,
Ақ тамшыдан күміс шеге шегелеп!..
Он жетінші жылдың бұл
Сұрғылт, суық күзі өткір,
Үскірік жел талдың кіл
Жапырағын күзеп тұр...
Ұлы мүсін сан жүректің
Сүйсіндіре қылын шертті.
Қарап тұрған соған жұрттың
Жан сезімін елжіретті...
Москваның көшесінде
Шомып тәтті ойға не бір
Келе жатыр, түсті есіме
Жырдай сұлу сүрген өмір.
Тас қыздырып, даланы аптап күн күй
Теңіз жары қабақ түйген тұр биік,
Лашықта бір батқан күнге қадалып
Отыр Тарас ауыр ойда тұңғиық...
Мұңсыз тауы Тарастың
Минут сайын биіктеп,
Жырға бөлеп ай астын
Тарас тур бас иіп кеп.
Екі жарын өзеннің
Көк тоғайлар көмкеріп
Тұрғандарын сезем мен
Басын суға төңкеріп.
Еліктей ме ақынға,
Еркелейді толқын көк,
Толқыннан қалар ақын ба,
Ақын да кетті толқын боп...
Не деген ғажап кеше бұл,
Көрікті қандай Крещатик?!
Үйлердің сұлу нешеуін
Қарайсың тұрып бұрышта тік.
Жеңіп бұрын жауларын
Қалқаны боп қаланың,
Қалқанды ер Богданның
Сүйем даңқы қалғанын!
Сәл өткінші жаңбыр жуған
Сыланып бір сай мен сала,
Жалын жұта жаны нұрдан
Тұр балбырап балғын дала.
Бәйтерек тұр жапырағын
Сырға дайын тізілтіп ап,
Құстар шырқап жатыр әнін
Сыбызғыдай үзілтіп-ақ.
Ұлым менің өнер сүйген
Үйреніп жүр сурет салып,
Көк тоғайға сол ертеңмен
Көз тігеді ылғи барып.
Бір қыз көрдім кинода
Бейне жанды қуыршақ;
Аты кім, деп қинама,
Шырамыттым түрін шақ.
Кешегі жас дос бүгін тарылып тым,
Бастапты жырын жырлай кәріліктің... –
Жастықты тез өткеріп, кезек беріп, –
Деу де ауыр – кәріліктің нәрін ұқтым...
- Лев Шестов
- Лев Шестов
- Лев Шестов
- Лев Шестов
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі