Көкдөнен көңіл
Әндетемін кейде асқақ көңілменен,
Ақ сәуледей бұлтқа әсте көмілмеген,
Саясында жан табар рахатын
Шынардаймын жапырағы төгілмеген.
Әндетемін кейде асқақ көңілменен,
Ақ сәуледей бұлтқа әсте көмілмеген,
Саясында жан табар рахатын
Шынардаймын жапырағы төгілмеген.
Қиындыққа деп жүргем жоқ бой берем,
Тұншықтыра қамаса да ой терең.
Қос қанатым алып өтер – ән-жырым,
Сендер, сірә, болмасаңдар қайтер ем!
Ең қиын жұмбақ деседі адам тегінде,
Түсінен гөрі, шатқалы қиын ішінің.
Бір күліп өте шығамыз-дағы көбінде,
Безбенге түсе бермейтіні бар ісінің.
«Аспаның ашықта досың көп,
Бірі – аға, туыстай бірі – іні.
Көлеңкендей қашар, тосын кеп,
Басынды бұлт алса, бір күні».
Жүйріктей бәйгеге әзір жүрген жарау,
Жалын ғой шіркін жастық ылғи алау
Көктемгі таудан аққан қар суындай
Алдыңнан жол ашылып тарау-тарау.
О, шіркін, қайран сонау балаусын шақ!
Жаның пәк, жүрегің ақ, алаңсыз шақ!
Жан біткен жанашырың тәрізденген
«Жат, дұшпан» ұғымдардан хабарсыз шақ!
Ешкі соқпақ,– соқыр соқпақ тұр алда,
Көмескі деп түспей әсте тұрам ба!
Жылымы мол, жыңғыл болсаң қайтер ем,
О, тағдырым, ризамын бұған да..
Мінездер бар
Қылпылдаған
Ұстараның жүзінше.
Мінездер бар
Қайтып көрер қақпанды қатты жауып,
Ертеңіңнен жөнелдің қылмай қауіп
Сезбедің-ау, сірә, сен кеткеніңді
Жүрегімнің есігін бірге жауып.
Аспан —
Адамның ғарыш деп санайтыны.
Аспан —
Ең биік, әркімнің қалайтыны.
«Достарым бар»
Қолым қысып,
Аяғыма қарайтын.
Достарым бар
Демеймін жалын да мен, лапыл да мен,
Демеймін жанартаудай атылмақ ем.
Арындап аспанға ұшып, айды құшып,
Демеймін найзағайдан от ұрлап ем.
Көзді тартқан көрікті
Көңілді тарта бере ме?
Әдемі емес ай десең,
Ауған көңіл көне ме?
Әр күннің бар аязы,
Әр күннің бар көктемі.
Күн ішінде күндер бар
Секілді өмір еткелі.
Алдыңа келсе айыптың,
Кешілмес күнә жоғы рас.
Бірақ та еткен оралып,
Жоғалған көңіл табылмас.
Жақсы адам деп мен айтсам,
Кей мұрттар кетер жыбырлап.
Тұтанғыш кейбір арулар
Тұра алмас тіпті шыбындап.
Көгершін көңіл қалықтап,
Қанатын жайды алысқа
Бағыты барар шарықтап,
Бейтаныс әрі таныс та.
Пай-пай, пәленшекең-ай!» –
Деп жатамыз, – «ірі ғой!»
Әділ көрер көз болса,
Ол да адамның бірі ғой.
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі