Өлеңдер жинағы - 362 бет

Диджла

Тұрсынхан Әбдірахманова

Диджла!– Тигр
Жадымда қалған жасымнан,
Келгіштеп саған,
Кете алмай жүрмін қасыннан.

Толық оқу

Пентидато

Тұрсынхан Әбдірахманова

Қарабұжыр, Қалбаның
көгалына аунаған
Білесіздер, ағайын,
таңсық емес тау маған.

Толық оқу

Сицилия аралы

Тұрсынхан Әбдірахманова

Тәрізді бір талып жеткен таң, әні
Бар екен де
көзді жаулап алары.
Көк аспанды жамылып,

Толық оқу

Италия бояулары

Тұрсынхан Әбдірахманова

Калабрия
Келем бойлап жағаны,
Көрікті өңір көңіл билеп жамалы.
Желпіп жеңіл жетелейді қиялды

Толық оқу

Мрамор тастар сөйлеп

Тұрсынхан Әбдірахманова

Тан болып тамсанасың таңдай қаға
Ғажайып өнер қонған маңдайға да.
Адамның мүмкіндігін көріп тұрып,
Қадасың, пай-пай қалай жанбай ғана.

Толық оқу

Музей қала

Тұрсынхан Әбдірахманова

Жастан-ақ өскенбіз ғой құлақ қанып,
Мұғалім жүре ме деп сұрап қалып,
«Европа елінің бір астанасы,
Айта ғой жазсаң аты үш-ақ қарып». —

Толық оқу

Шежіре

Тұрсынхан Әбдірахманова

Сыр шерткізгің келсе егер Жер-анаға,
(Үйіңе әкеп табиғат бере ала ма!)
Көзің көріп, көңіліңмен сезінетін
Шамаң келсе, бауырым, ел арала.

Толық оқу

Қайық

Тұрсынхан Әбдірахманова

Ырымға жатса-дағы түбі сайып,
Құрметке дәстүр сынды түр ылайық.
Қазақта ат берсе де, жүген бермеу,
Тәрізді эстондарда еспе қайық.

Толық оқу

Эстондықтар

Тұрсынхан Әбдірахманова

Жасыл алқап, жаңбырлы Эстония,
Жалаң аяқ жүгіріп өскен ұя
Болмасаң да,
баурады бір жылы леп,

Толық оқу

Жұмбақ тас

Тұрсынхан Әбдірахманова

Кәлінде Бурабайдың жұмбақ тас тұр,
Көрініп бірде арыстан, бірде қасқыр.
Біресе жезтырнақ боп үрей алып,
Барласаң сан құбылып тұрған тас бұл.

Толық оқу

Оқжетпес

Тұрсынхан Әбдірахманова

Көз көріп, көңіл неге қызықпайды,
Келмей ме алғың көктен үзіп айды!
Сұлу көп, сұлулық көп жанды жаулар
Емесін бәрі нәсіп кім ұқпайды!

Толық оқу

Тахыт тас

Тұрсынхан Әбдірахманова

Көз көріп, көңіл нанбас бір ғаламат...
Кім ие болып, еткен кімге аманат!
Төрінде Ақ алаңның тахыт тас тұр,
Тұйыққа ғажаптанып ой қамалад.

Толық оқу

Әппақ алаң

Тұрсынхан Әбдірахманова

Басталып үлкен Көкше етегінен
Жалғасып ну орманмен кетер бірден.
Ақ ауыл ауласындай әппақ алаң,
Көргенде көңілің көкке көтерілген.

Толық оқу

Қарағай

Тұрсынхан Әбдірахманова

Зәулім бойың оқтай боп тіп-тік өскен,
Елжірей кеп еркелеп күн тілдескен.
Сынып кетер, иілмес тәкаппарым,
Сені жырлап әлемде кім түгескен.

Толық оқу

Көкше

Тұрсынхан Әбдірахманова

Көкшені кім білмейді Арқадағы
Тамсантып табындырған әр танабы.
Арқаның кеудесіне жарасыпты
Тәрізді асыл тастар алқадағы.

Толық оқу

Ұлан асу

Тұрсынхан Әбдірахманова

Неліктен аталды екен мына асу –
Тоздырған ат тұяғын «Ұлан асу!»
Созылған өркеш-өркеш тасты бұйрат,
Тік кезең түгесілмес, құлама су.

Толық оқу

Сауыншылар ауылында

Тұрсынхан Әбдірахманова

Қоныпты алқа қотан ауыл мұнда,
Дарқандық молшылық бір қауымында.
Ақжарқын адамдардың ажары бар
Шаруада, жүрген малдың сауынында.

Толық оқу

Ұраңқай

Тұрсынхан Әбдірахманова

Мұрекең айтқан мынау Ұраңқай ма!
Ұраңқай сұлулыққа ұрандай ма!
Аюлы тау төсінде көк Марқакөл.
Көңілден көшпейтұғын құмардай ма!

Толық оқу

Марқакөл

Тұрсынхан Әбдірахманова

«Мүмкін бе көрмей кету Марқакөлді»,–
Деген соң құмар мүлде арта берді.
Қиялап мәрмәр таудың құзар шыңын
Шығандап шыңырауды асып тарта бердік.

Толық оқу

Ақмарқа - Алтай

Тұрсынхан Әбдірахманова

– Баяндар көлдің атын жыр, аңызды
Білсеңіз...
Сөз желісін сұрақ үзді.
– Кім білсін жылын, айын, әйтеуір,– деп

Толық оқу

Ұқсастық

Тұрсынхан Әбдірахманова

Қазақтар да, башқұрттар да құптастық:
Ақиқатты дәлелдеуден шықпас түк.
Башқұрт, қазақ түрі, әдет-ғұрпында
Мойындастық, мол екен деп ұқсастық.

Толық оқу

Жұлдыз қадап қайттым мен

Тұрсынхан Әбдірахманова

Көңілі – көл, ойы – теңіз бұл халық,
Жаны – жайлау, жүрегі ән-жыр халық.
Күллі халық үлескенде мереке,
Қойған башқұрт жырлап жүріп құр қалып.

Толық оқу

Нұрия

Тұрсынхан Әбдірахманова

Қорғасын бұлт күннің көзін жасырып,
Ақ Еділге бозғылт тұман асылып...
Ақ қанат құс алып ұшты бір кезде
Таңертеңнен құйған жауын басылып.

Толық оқу

О, қаракөз қайындар

Тұрсынхан Әбдірахманова

Бір топ қазақ келіп жеттік Баймаққа,
Башқұрттарша – Баймақ, бізше бай жаққа
Кәусәр бұлақ, күміс көлдер, көк орман –
Көз тұндырған көрікті бір аймаққа.

Толық оқу

Алғашқы кездесу

Тұрсынхан Әбдірахманова

Аралап Қайнарды келемін
Гүл бақтың, нұр бақтың өзіндей
Баурайды жаныңды жарқын күй
Алғашқы оянған сезімдей.

Толық оқу

Ұлы Петр шыңы

Тұрсынхан Әбдірахманова

Қайнарда болған екен ұлы Петр
Оқушым демегейсіз «онда не тұр!»
Онымен дидарласпай қайтпайды екен,
Төңіректің төрт бұрышынан келген нөпір.

Толық оқу

Он екі ару қаласы

Тұрсынхан Әбдірахманова

Келтіріп көне күнді көз алдыңа
Саты үйлер сап түзеген өз алдына...
Готика, Ренессанс, Борокколар
Күмбірлеп жөнелді-ай кеп сөз алды да.

Толық оқу

Елік қашқан

Тұрсынхан Әбдірахманова

Тараған чех жұртына аңыз-дастан
Дейді екен мынау шынды Елік қашқан
Жаралы ай мүйізді алтын елік
Жанкешті ырғыған соң осы тастан.

Толық оқу

Карл қайнары

Тұрсынхан Әбдірахманова

Пай-пай-пай, мынау неткен ғажап өңір,
Мамыр жел, мөлдір ауа тыныс кеңір,
Көз тінтіп, ойын кезіп жоталарды,
Жараудай бір орында тұрмай көңіл.

Толық оқу

Самарқан

Тұрсынхан Әбдірахманова

Сары арқада жасыл жайлау, самал тан.
Нұрындайсың сырлы, зерлі, Самарқан!
Құшағыңа құлай келіп тоғысты,
Саған іңкәр сан жүректе сан арман.

Толық оқу

Сәлем өзбек қызына

Тұрсынхан Әбдірахманова

Сәлем сізге, өзбек қызы,
Бауырласым, мақта өсірген.
Жыр арнадым даңқыңды естіп,
Алатаудың ақ төсінен!

Толық оқу

Тақия

Тұрсынхан Әбдірахманова

Зер төккен, бұрын қыздар армандаған
Тақия сыйладың сен арнап маған.
Қазақта қадірі ерен бас киімнің,
Маған да ештеңе жоқ ардақты одан.

Толық оқу

Сәлем, саған Ферғана

Тұрсынхан Әбдірахманова

Бір қарасаң, жәй бір көркем жер ғана,
Бойлай түссең, мынау ғазиз елге ана.
Балғын шынар, торғын мұнар, көз тұнар.
Сәлем саған, сәлем гөзәл Ферғана.

Толық оқу

Ғашық тал

Тұрсынхан Әбдірахманова

Баба қазақ малға қоса ән жиған,
Әні аспанда, аясында Андижан.
Зүлфия бар келе жаттық аралап,
Жасыл қала жанына жыр, ән құйған.

Толық оқу

Өзіңді көріп тон піштім

Тұрсынхан Әбдірахманова

«Осы сіз, өлең – жанның азығы» деп...
«Ойлап жаз, ой өлеңнің қазығы» – деп
Кінәлап алдыңызға барғанымда
Өмірден өлең түгіл қажыдым деп.

Толық оқу