Өлеңдер жинағы - 370 бет

Қоңыр кеш

Есбол Нұрахмет

Қоңыр кеш, күз кеші, сида теректер,
Қыздардың күлкісі құлақта гүлдеген.
Көшені кезіп майда жел өпкен,
Көзімде – күлкі, жүректе – дүрбелең...

Толық оқу

Шағылған терезе

Есбол Нұрахмет

Тұрағыма тығып алып тұмсығын,
Тағы міне жылтылдатты түн шылым.
Жалаңдаған найза кірпіктерімен,
Тереземді шағып кетті бір сұлу.

Толық оқу

Соңғы көш

Есбол Нұрахмет

Жаңаның жолымен,
Көненің ізімен,
Үйленіп ертегі қызымен,
Өлі тарихтың ақсөңке сүйегін,

Толық оқу

Барсакелмес

Исраил Сапарбай

«Жас кезде болушы еді бəрі де оңай..,
Азғаны-ай,
Қу тірліктің арығаны-ай».
Көрші Əжей шығады үйден,

Толық оқу

Ақырғы аманат

Исраил Сапарбай

Жалғыз өмір бұйырған бұл адамға,
Несібең де, сол сыйың, сыбағаң да.
Сезінгенің жөн мұны дін аманда:
Көз ілмегің қас қағым... құлағанда...

Толық оқу

Күдік

Исраил Сапарбай

Қызығы бұл дүниенің қалмағандай,
Көңілді мұң қамайды əлдеқандай...
Атып сап ұясына қонған Күнді,
Əлдекім қанжығасын қандағандай.

Толық оқу

Бұл өмірден

Исраил Сапарбай

Бұл өмірден –
Тұл өмірден жалықтым.
Жарық күннің жалғандығын жаңа ұқтым.
Шыбын жанды шығара алмай кеудемнен,

Толық оқу

Менің əнім

Исраил Сапарбай

Менің əнім Алланың алғысындай,
Бау-бақшада сайраған таң құсындай!
Тамылжытып таң құсы сайрағанда,
Қапастағы ой қалайша қалғысын жəй?!

Толық оқу

Жұмбақ

Исраил Сапарбай

Бір жүректің табамын деп мың бабын,
Күн деп, түн деп тыншымадым, тынбадым.
«Тағдырыңа қылша мойным талша» деп
Қырдың қызыл қызғалдағын ұрладым.

Толық оқу

Кейде менің кеудемде

Исраил Сапарбай

Кейде менің кеудемде жын ойнайды...
Мені момын, жуас деп кім ойлайды?
Қарымбайдың қалтасын қағып-сілкіп,
Шыбыртқылап аламын Шығайбайды!

Толық оқу

Жолаушы

Исраил Сапарбай

Бұл өмірге кім келіп, кім кетпейді...
Қанатты құс, қар жауса, дірдектейді
Қанжығасын қандаған жолаушыдай
Белден асып бесінге Күн беттейді.

Толық оқу

Саған бола

Исраил Сапарбай

Саған бола таң ататын сияқты,
Тауға нұрын жалататын сияқты.
Барша əлемнің базары мен назарын
Бір өзіңе қарататын сияқты!

Толық оқу

Қызғыш құс

Исраил Сапарбай

Естен неге шықпайсың, естен неге,
Күн түбіне күнə артып көшкен неме?!
Ұқсамайтын түріңнен айналдым-ау,
«Судан таза, сүттен ақ» еш пендеге!

Толық оқу

Қара мысық

Исраил Сапарбай

Тағы өттің-ау алдымнан, қара мысық?
Сенен гөрі жақсы еді бала күшік.
Мен барғанша төрінде қу сайқалдың
Отырмасын бір сабаз шарап ішіп?..

Толық оқу

Маза

Исраил Сапарбай

Ұрлықы ұйқы дəметіп ұрғашыдан,
Қызыл-жасыл гүл тердім қыр басынан.
Күн дидары көрінді жанарынан,
Ай сəулесі себілді сырғасынан.

Толық оқу

Арман

Исраил Сапарбай

Алып таудың
Басында қалықтау – мұң.
Алып тауға шығамын деп жүргенде
Екіндіге таялып қалыпты-ау Күн.

Толық оқу

Қобыз

Исраил Сапарбай

Сенің үнің секілді менің үнім,
Елжіреуін қарашы, егілуін?
Жан баласын жанына ертпейтұғын
Жалғыздықта ақынның көңілі мұң...

Толық оқу

Желтоқсан

Исраил Сапарбай

Құстар көшіп барады түзде шұбап...
Көшпей, қонбай келеміз біз де шыдап.
Саусағыңды тарбиған көкке жайып,
Көз жасыңды көзімше үзбеші, бақ.

Толық оқу

Өмір!

Исраил Сапарбай

Өмір!
Өтіп барасың бұрылмастан,
Қызық қуып қыздайын Қырым қашқан.
Ашу, басу айтатын шамаң бар ма

Толық оқу

Көкейтескен

Исраил Сапарбай

Дала – менің көңілім де,
Тау – еңсем!
Алда-жалда Ақ ордама, жау, енсең:
Тақ – төріме тағзым жасап,

Толық оқу

Экспромт

Исраил Сапарбай

Біріміз бірімізді шерменде ғып,
Несіне керілдестік, кердеңдедік?
Періште пейілің болса пешенеңде,
Жанымнан жай алсаңшы бермен келіп.

Толық оқу

Нала

Исраил Сапарбай

Бұл заман кімнің соры?
Кімнің бағы?
Жаңылды жүрісінен дүлдүл-дағы.
Қайғы жеп, мұң жұтқан соң қайдан оңсын,

Толық оқу

Бақ пен бап

Исраил Сапарбай

Бақ шаппады,
Тұлпарым ақсап тағы.
Озан салып Ордаға кіретұғын
Қайран, шабыт, қайдасың жас шақтағы?

Толық оқу