Баян
Серпiндi үндер серi өзендерден жарып сең,
Көмiлушi едi, көк сағымдарға жазық бел.
Көгiлдiр аспан сыпырып бұлтын тастайтын
Баянын Бақыт тартқанда шалқар шабытпен.
Өлеңдер жинағы - 4 бет
Табиғат пен Ақын
Бұл жалғанда екеу ерке:
Бiрi – ақын,
Бiрi – табиғат долылықтан тұратын.
Бiр-бiрiне айбат шегер екеуi,
Сауыр тауға шыққанда
Көлеңке жұлдызды тығылды ұрлап,
Шыңырауға ептеп кiрiп.
Күн шықты шығыстан туын бұлғап,
Жал-құзды ерттеп мiнiп.
Тереземді жаппаймын
Терезенi жапшы дейсiң,
Жаппаймын,
Жабуға да батпаймын.
Жауып қайтем, ашық тұрсын, досым-ау,
Айлы соната
Аспандағы Ай – анау,
Тіліміндей қауынның,
Керек шығар аялау
Айлы түнін ауылдың?..
Он алты жас
Өз демiне өртенген он алты жас,
Көз жетпейтiн биiкке созар құлаш.
Кеудесiне жүрегi сыйып-сыймай,
Қызды көрсе қалтырап болар тыраш,
Ұлықбек көшесі
Алматыда көше бар «Ұлықбек» деген,
Өсіп-өніп бойында жұрт көктеген.
«Көше бердік атыңа, жусаңшы», – деп,
Құрдастарым қалжыңдап түртпектеген.
Қайыспас қайың
Дүние жерге айналып түскен ұршықсыз,
Шіліңгір шөлде кірпіктен құлар ыршып тұз.
Сарқылмай қалған бір бұлақ болса жапанда
Ол сенің ғана бұлағың болар кіршіксіз.
Ақжайық аруы
Көз қандай,
Келбет қандай, шырай қандай,
Көркiнен күннiң өзi нұр алғандай.
Аш белi ақ қайың боп бұралғандай,
Қылтыңдаған қыз едiң қылдырықтай
Қылтыңдаған қыз едiң қылдырықтай,
Бұл-бұл ұштың көзiмнен бұлдырықтай.
Томағасыз басыма тұман түстi,
Ендi сенен көктегi күн жуықтай.
Тор бөстек
Темiр табалдырыққа
тiрелгенде бiрде мен
темiр торлы бөстекке
аяқ сүртiп кiрген ем...
Домбыраны қорлаған үй
Домбыраның дүмнен сынған мойынын
Дәретхана тазартуға қойған кiм?
Көрдiм дағы ойландым:
Мынау сағақ күй ұшқан,
Жетім бұлақ
Жылау көрдiң ертерек,
Аспан өлдi. Жас қалдың.
Ағушы едiң еркелеп
Арасында тастардың.
Қанатқаққан
Бұл ғұмыр – дария-дәурен, ғазал-дастан,
Ғазалды жаза алмастан мазам қашқан.
Көңілдің архивіне көміп едім,
Көнедей көп сүрленіп, тозаң басқан.
Сыңар ұлар
Алтайымның басында мұнары бар,
Адасады мұнарда сыңар ұлар.
Сыңар ұлар секілді күй кештім-ау,
Күн болар ма көңілден мұң арылар?
Ұшқан құстан сәлем айт Зайсаныма
Ұшқан құстан сәлем айт Зайсаныма.
Ескен желден сәлем айт Сайханыма.
Айырбастап жұмақты тас қалаға
Кеткенім бе сандалып сайтаныма?
Заңғар мен зеңгір
Құм қосылып тау болған,
Құл қосылып жау болған.
Ту-талақай, тараждан
Тулақ жұртым сау қалған.
Күрең бұлттар
Несіне күркірейсің,
Күрең бұлттар,
Деймісің қадіріңді білер жұрт бар?
Сенің де жүйрігіңді шаптан түртіп,
Тауды аңсадым
Тауларымды сағындым,
Тауларымды.
Тау дегенде жүрегім қақ жарылды.
Тарғыл тасты құз-шатқал түсіме еніп,
Әке. Қос ішек
Арулап біз өзіңді жерге беріп,
Сен кеттің жер шарымен дөңгеленіп.
Жер шарын сүймей қалай тұра аламын.
Қойнында жатқаннан соң ұлы адамым.
Не жетпейді?
«Не жетпейді?» деймісің,
қарындасым?
Білемісің, бақыттың табылмасын?
Жетіспейтін жоғың көп бұл жалғанда,
- Ахмет Байтұрсынұлы
- Конфуций
- Ахмет Байтұрсынұлы
- Азамат Төре
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі