Азамат бар ма белсенер?
Жапырақ жанбай өртендi,
Жac сәби өспей ерте өлдi.
Жетелеп кеттi Жезтырнақ
Желкiлдеп жүрген еркемдi.
Жапырақ жанбай өртендi,
Жac сәби өспей ерте өлдi.
Жетелеп кеттi Жезтырнақ
Желкiлдеп жүрген еркемдi.
Сәбидей күлiп бiр шуақ алдан,
Желегiм қашан жайқалар?
Алқасын тiзiп сыңсыған, Арман,
Ауылға сәлем айта бар.
Сөз салар сабаз таппай Сабалаққа,
Жанарым жаутаңдайды жамағатқа.
Сiресiп әкiм отыр «әткеншекте»,
Сыра iшiп ақын отыр саябақта.
Мөңiреген бiз – Сиыр, нарық – Тұлып.
Уәде – семiз, хал-қадыр – арық-тұрық.
Қалталы мен балталы Батыраштар
Қазағымды тастады қарық қылып.
Көш озды...
Көне мекен, қабір қалды...
Қаранар қара жолда тағы ырғалды.
Көшкен жұрт көкжиекке көзiн сатып,
Ей, бұлт!
Сен – көшпендi, мен – көшпендi,
Кiм кештi сен кешкендi, мен кешкендi?
Заманның арғы-бергi ауанында
Туған жұртым –
Тым аңғырт та тым аңғал,
Тұрағым-ау тұғыр тепкен Тұраннан,
Мандайыңа менмiн сенiң – Шырағдан,
Сарайдың салтанатты салтын бағып,
Басынан шiрiп жатыр алтын балық.
Жадылар атқа қонған жат қоғамнан
Қай жаққа кетсем екен халқымды алып?
Бүгiнде бiрегей кiм, кiлегей кiм?
Ақын да бұл қоғамда бiрi өгейдiң.
Алманың сағағындай басымды иiп,
Алланың тек алдында жүрелеймiн.
Санаға тiл тигенде талай шұбар,
Сарқылмай сабыр шiркiн қалай шыдар?!
Атан түйе тарта алмас сауал артып
Қайда барсам, алдымнан Абай шығар.
Тiршiлiкте мұнарланған
Күнiм бар ма құмар қанған?
Таң нұрымды талшық еттiм,
Жарық жалдап Шырағданнан.
Уысында ұстайтын ұлы халық
Ұсақтардың қашанда күнi ғарiп.
Көресiнi көрермiз әлi талай
Көкбөрiше аспанға ұлып алып...
Тiл қатсам тiршiлiкке қара түннен,
Құлағын құлдық ұрып Ана түрген...
Мен бүгiн ақ қанатты перiштемiн,
Су сеуiп жүрген Жерге қанатыммен.
Аузына қарай-қарай әр көсемнiң
Аужайын сезгендеймiн бар кеселдiң.
Тағдырым әлiмсақтан алмағайып
Қолында әумесер мен баукесердiң.
Құрықсыз ерке өскен құлындарым,
Заманның көрмеймiсiң құбылғанын:
Ұясын ұлы жұрттың қорғаймын деп
Қайтейiн, шырылдады-ау шыбын жаның!
..Қас-қабаққа қарағансып,
Айды аймалап, құшып Күндi,
Таңы айрылған Алақаншық
Тағы да бiр күшiк туды.
Уақыттың қабағына қан қатты...
Қайда күндер салауатты, салмақты?
Көгершiндер бездi алаңнан,
Көргенде
Сарайым – сәуiр, сыртым – қар,
Сырымды менiң кiм тыңдар?
Ұғымы кеңдеу ұлына
Жұғымы кемдеу жұртым бар.
Ет-жүрегiм елжiреп «ел, ел...» деймiн,
Көз моншағын кiрпiкке көгендеймiн...
Ертегiсiн, аңызын есте сақтап,
Ертеңi үшiн сол елдiң не көрмеймiн?!
Көрсем екен тезiрек Көктем басын,
Көзiме оттай басылып бөктер жасыл.
Олай сiлтеп бишiгiн, былай сiлтеп,
Көкорайға түссе екен көктен жасын!
Көш, керуенiм, көш алға!
Үре берсiн ит деген.
Қапы қалмас қашанда
Қара басын күйттеген.
Әддiңе бақ, бiлмесең:
Ән – әулие, жыр – шайх.
Ақындарды тiлдесең,
Аузың қалар қисайып!
Ұры-қары iзiндей
Ит құйрығы бiр тұтам.
Ұстараның жүзiндей
Әдiл сөздi пiр тұтам!
- Азамат Төре
- Азамат Төре
- Али Акбар Деһхода
- Али Акбар Деһхода
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі