Тарбағатай
Басына бұлт қондырған Тарбағатай,
Бауырына жұрт қондырған Тарбағатай.
Табиғаттың шұғылалы нұрын жайып,
Бойына құт қондырған Тарбағатай.
Аршыңдай басып адымдап
Аршыңдай басып адымдап,
О өмір сенде келемін.
Болса да кейде сәттілік,
Бола да бермес дегенім.
Көңілдің кейбір сәттері
КӨҢІЛДІҢ КЕЙБІР СӘТТЕРІ
Кеудемді кернегенде ғұмыр әнім,
Пенделік пешенемді ұғынамын.
Кей кезде жырақ көрем өзімді де,
(Кей кезде тіршіліктен түңілемін)
Сынған бір мойынындай құмыраның.
Жанды жеп ішкі сезіп жығылады.
Жығамын, тең түсемін, жығыламын.
Енеге алғыс (тапсырыспен жазылған)
Келін боп түскелі бері,
Ене боп, сынамай мені.
Жанашыр, қамқоршым болған,
Сырласым, жан құрбым менің.
Мың алғыс, өзіңізге Апа!
Әке - Ана. "Менің анам" әніне кавер.
Әке-анам өздеріңмен мақтанам,
Сіздер барда қуанамын, шаттанам.
Дәл сіздердей ата-ананы бұйыртқан,
Жаратқанға сансыз алғыс көп айтам!
Ұзатылған құрбыға тілек
Бір жүрген күліп-ойнап асыл құрбым,
Мерзімі қысқа екен-ау қыз ғұмырдың?
Аяулы жар, ибалы келін болып -
Ұрпағын жалғай бергін барған жердің.
Тағы да таң атты
Тағы да бір күннің таңы атты,
Жылытып бүр жарған сабақты.
Қаншама құстарды оятты,
Арайы аралап алапты.
Өлеңім - мұрам
«Сіз де біздей болғансыз,
біз де Сіздей болармыз».
Арманда, әлде армансыз,
бір мекенге барармыз.
Мәңгіліктің мұрасы
Өмір барда өлім барын білгенмен,
қимайды екен бұл фәниді өр-кеудең.
Жолкөзері жер қойнына сіңгенмен,
көшті ілгері ақшомды бір күн-керуен.
Жырым қалар қасқайып
Асау толқын – менің албырт жастығым,
ақ маңдайын тасқа соғып, басылған.
Ақ шалыпты самайымды, рас бүгін,
ақ көбіктей жағалауда шашылған.
Жақ пен тілім жаңылма!
Ерте, әлде, біреуден кеш тая ма,
Бақыт, шіркін, уақытқа дес қоя ма?!
Нәпсісінен күйреген нәумездердің
талай шағын көрдім ғой, есте, аға.
Жүрші, жаным...
Жүрші, жаным, қайтайық бір қыдырып,
тұрмайықшы тұсалғандай кідіріп.
Махаббаттың ұлылығы рас болса,
қалмақ емес жүректерде тығылып.
Өмірді сүйем!
Күліп атқан арайлы таңды сүйем,
Жүрегі бар ақ адал жанды сүйем.
Жарық өмір сыйлаған анамды ойлап,
Аналардың əлемде бəрін сүйем.
Сағындырма...
Көктеміңді дауылдатам, күз қылам,
Есімімді етем сендік ізгі ұран.
Түн ұйқыңды төрт бөлемін іздетіп,
Махаббаттың у шарабын жүз грамм.
Ешкімді ешкім іздемейді бұл күнде
Ешкімді ешкім іздемейді бұл күнде,
Керек емес мұңың, тіпті күлкің де.
Хабар алмай, хәлін білмей, сұраспай,
Өмір сүру кетті айналып мүмкінге.
Жібек жырды есемін түннен түтіп
Табиғатпен кешкілік үндесемін,
Қайтармайды көңілдің түн меселін.
Жұлдыз шығып, аспанға ай қонғанда,
Өзіңді ойлап тәп-тәтті мұң кешемін.
Сезімнің сырын тыңдатып
Сыбырлап қана сөйлейін,
Сезімнің сырын тыңдатып.
Жүрекке үнім жеткенде,
Дегізіп: "Осы шын бақыт!"
Есті жырға өзімше мұң айтамын
Иланам да өмірдің шын сөзіне,
Күнді өзгеге қиямын, түн өзіме.
Кір шалғанда көңілді жуып алып,
Таң атқанда кептірем күн көзіне.
Келеді әлі, тағы да қаңтар, ақпан
Келеді әлі, тағы да қаңтар, ақпан,
Аппақ дала, аппақ түн, атар ақ таң.
Ақ қанатын жайғанда ақ ұлпалар,
Аппақ сезім еседі әр тараптан.
Сен болмасаң...
Сен болмасаң көп қуанып күлмес ем,
Сезімнің де не екенін білмес ем.
Сағынғанда іштен тынып, күрсініп,
Жанарыма бір тамшы жас ілмес ем.
Менің таңым атады алдан күліп!
Сарқылмаған санамда сары үміт,
Үміттің де кей кезде жары күдік.
Өткен күндер артында із қалдырар.
Ертеңгі күн жасырар барын бүгіп.
Ұмыту қиын, білемін
Ұмыту қиын, білемін,
Санамда сансыз естелік.
Бақытқа толы сәттер бар,
Оларды енді не істедік?!
Тамыз көшіп барады
Жаз да кетті елес боп әр ақпары,
Тамыздың да таусылды парақтары.
Жайма шуақ күндерді шығарып сап,
Қайтқан құсқа қалыпты қарап бәрі.
Жазды қимай қаламыз
Қимастықтан көңілде туады аңыз,
Ауысқанда мезгілдер жұбанамыз.
Ақ қарымен балаша қауышсақ та,
Қыс біткенде ел болып қуанамыз.
Бақыт деген осы ма деп қаламын
Жер бетіне нұр шашқан Күн киелі,
Жарық Ай да қараңғы түнді иеді.
Көріп тұрып көзіммен қуанамын,
Мынау ғажап, жап-жарық дүниені.
Осы күздің келбетіне құмармын!
Сұрша бұлттар желкілдетсе жалауын,
Күн тығылып көрсетпейді танауын.
Сары күзге қарап қойып әйнектен,
Қаймақ қосқан ыстық кофе қалауым.
Шаршадым дейсің бе?
Шаршадым дейсің бе?
Шаршамай жүрген бар ма екен адам,
Бассаң да дұрыс, түп-түзу қадам,
Көре алмай жүрсің өскенін бағаң.
Ақ көңілім ақ өлең боп төгілді
Сезім сауыт тұрған кезде лық толып,
Қағазыма жатты жырдан шық қонып.
Терезенің ар жағында аппақ қар,
Қол бұлғайды дегендей-ақ шық, жолық!
Ұмыта алсаң
Айғыз-айғыз көңілімнің өрнегі,
Өрлемей тұр сезімнің де өр демі.
Жерден, көктен таба алмадым амалын,
Ұмыта алсаң сен ұмытып көр мені.
Балалықта бақыт барын кім білген?
Міне менің өскен ортам, ауылым,
Бармай кетсем сағынатын қауымым.
Тұрады онда ақ пейілді адамдар,
Сыйлайтұғын досын әрі бауырын.
Үндемейсің, үндемейміз, үнсізбіз
Үндемейсің, үндемеймін, үнсізбіз,
Көңілдерде тоғысады мұңсыз күз.
Түйсінсек те іштегі бір алауды,
Үшеуміз де тіл қатпаймыз түн, сіз, біз.
Абайға хат
Уа, данышпан, кемеңгер, ұлы адамым,
Ғылым-білім жұртыңа сұрағаның.
Ұрпақтарың орындап арманыңды,
Алды ма екен өмірден ұнағанын?
Жер бетінің ерекше сүй аспанын
Даналықтың сен де жаз бір дастанын,
Жер бетінің ерекше сүй аспанын.
Айналаңа қара да жақсы іс көр,
Жалғаныңда керегі жоқ басқаның.
Кірпігін іледі мақпал түн
Біз үшін жаз жайып жапырақ,
Сылдырап ағады бұлақтар.
Сәнденіп құлпырса атырап,
Тамсана қараймыз шуаққа әр.
Пікірлер
-
Кәусар
Күшті -
★Fati★
```2026``` -
Сех
Керемет
- Оразбай Сарыбаев
- Виктор Франкл
- Карл Густав Юнг
- Эрих Фромм
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі