Өлеңдер жинағы - 4 бет

Қалайсың дейсің

Пәридә Манапқызы

Қалайсың дейсің қалайдан қалай болушы ем,
Айтпасам-дағы білесің, құрбым, оны сен.
Тосар ма ең сонда көзіңді жұмып жүзіңді,
Ақ жаңбыр болып төбеңнен ғана төгілсем.

Толық оқу

Аялап кеудедегі егіз арды

Пәридә Манапқызы

Не жетсін, қайран жастық, наз еткенге,
Бір әнді шырқап кетті-ау ғажап кеуде.
Неге ғана жолықтым, асыл құрбым,
Аққулы айдынымнан жаз өткенде.

Толық оқу

Махаббат жырлау ұлылық

Пәридә Манапқызы

Сұрайсың әркез жыр жаздың қалай деп менен,
Шындықты жазбай жүремін кейде еппенен.
Әйелдік нәзік сезімді жырлау үстінде,
Тұрмыстан қорқам балшықтай ұя септеген.

Толық оқу

Өтсең еді сынатпай

Пәридә Манапқызы

Талай-талай жазсам-дағы жақсы жыр,
Әз басыңа тең келмей-ақ жатты бір.
Сені ойлаған шақтарымда әйтеуір,
Ақ жүзімді бір әдемі жапты нұр.

Толық оқу

Таңдағы шолпан секілді

Пәридә Манапқызы

Жолықтым саған айында со бір наурыздың,
Алмастай өткір мінезің жақсы, жан құрбым.
Әуелеп ұшып шыңдарға жеткен даусыңнан,
Әсеті келіп қалды ма деймін арғынның.

Толық оқу

Бар екен сіздей асыл ағам

Пәридә Манапқызы

Масайраған жан емес асқанымда,
Ұлып жатыр бір қасқыр қақпанымда.
Ғашық еткен мені сол көкжал арман,
Түсірмес мешел тірлік қақпанына.

Толық оқу

Арман-ай

Пәридә Манапқызы

Көзімнен бұлбұл ұшып бір арманым,
Орнымнан үш ұмтылып тұра алмадым.
Өлең сенсіз жанымда шаттығым жоқ,
Көп бақытты тәңірден сұрамадым.

Толық оқу

Нажағай

Пәридә Манапқызы

Көкті тіліп түсердей күркіріңмен,
Жерді ояттың нажағай сілкініп ең.
Жасын ойнап келдің де жер бетіне,
Жарқ етіп жоқ боласың сиқырыңмен.

Толық оқу

Әкеме

Пәридә Манапқызы

Жаратам деп бақытты әр таңыма,
Жан әкем жүйкең қажып шаршадың ба?
Арманның жолы бұраң, жаза бассам,
Түйіліп тұрғандайсың қарсы алдымда.

Толық оқу

Туған жер құшағында

Пәридә Манапқызы

Құстар-дағы кетті ұшып жылы жаққа, ауылына,
Жіберер ем хат жазып аппақ ұлпа бауырына.
Күздің мынау боз аспаны сұп-сұрғылт боп бозарды,
Боз тұманды бұл қаладан ауыл ойға оралды.

Толық оқу

Бақытым сендерсіңдер

Науат Шантубайқызы

Балаларым тірлікте бағымды ашқан,
Оты ғой үмітімнің жанып жатқан.
Ана деген атымды өшіріңдер,
Сендерді сағынбасам.

Толық оқу

Әзияның қасында

Науат Шантубайқызы

Отырмын мен Әзияның қасында,
Осы бір күн жетер білем ғасырға.
Міне менің тұңғыш рет көргенім,
Өлеңінің үлгі қылып өрнегін.

Толық оқу

От көбелек

Науат Шантубайқызы

Жынды емес ол сау көбелек,
Тіршілік жаралғаннан бар көбелек.
От айланып мазасыз жүргені оның,
От сезімге білсеңдер бай көбелек.

Толық оқу

Бір жыл өтіп барады

Науат Шантубайқызы

Сұрама дейді қазақ жылағанды,
Жыл келгенде бар адам қуанады.
Басып тұр қуанышты жұбанышым,
Уақытты қайтып адам қия алады.

Толық оқу

Жазайын

Науат Шантубайқызы

Жазылмай жатыр менің көп өлеңім,
Қашан қолын бұлғайды өлең өмір.
Аспаным алақандай көрінеді,
Дүние кеңдігіңе сенер едім.

Толық оқу

«Жан досым»

Науат Шантубайқызы

Жыртылып жоғалғаны-ай көп өлеңім,
Қысқа ғұмыр сүргендей көбелегім.
Жанарымнан іркілген жасты көріп,
Жан досым, не үшін дедің, неге дедің.

Толық оқу

Тағы бір дос таптым

Науат Шантубайқызы

Мең-зең болып сен келердің алдында,
Отыр едім отқа қарап телміріп.
Бұлт бүркенер күні бар ғой айдың да,
Жатқан жоқ қой бұл ғажапты ел біліп.

Толық оқу

Жалғыз арман

Науат Шантубайқызы

Жалғыз ай, жалғыз аспан, жалғыз ғалам,
Күн батып жұлдыз шықты андыздаған.
Шығыс жаққа қарадым күреңіткен,
Бір жұлдыз жаудырайды жалғыз маған.

Толық оқу

Тіл сәулесі

Науат Шантубайқызы

Күн ашылса мен де ашылып кетемін,
Бүгінгіге ұқсамайды, кешегім.
Өз қуатым жету керек өзіме,
Ешкімнің де тіленбеуге жетегін.

Толық оқу

Сөнбес алау

Науат Шантубайқызы

Лапылдап жүрегінде сөнбес алау,
Күнде мың құны терең ой кешеді-ау.
Жазылған жігі жібек шіркін жыры,
Жұп- жұмыр жүректерді тербетеді-ау.

Толық оқу

Тұлғалым

Науат Шантубайқызы

Ойлап көрсем жиырма жылдың алды еді,
Арман қуып ойлап жүрген әр нені.
Мен өзіңді тұңғыш рет көргенде,
Онда мүлде емес едің өр кеуде.

Толық оқу

Қалай басам аяқты?

Науат Шантубайқызы

Қалай бассам аяқты дұрыс болар деуменен,
Есіріктер елеуреп итереді кеудеден.
Оңашада ой түсті мына менің басыма,
Аумайды ғой атаннан артылған тең деген.

Толық оқу

Ілеге арнау

Гүлден Мүлікқызы

Ширатып, шырқыратып жыр арқауын,
Халқына қабырғалы ұлан таудың.
Әкелдім елден сәлем, жерден сәлем,
Халқынан алтын құсқан ұлы алтайдың.

Толық оқу

Үліңгірім

Гүлден Мүлікқызы

Сан ғасырлық тарихың бар Үліңгір,
Қасиетіңе тағзым еткен сұлу жыр.
Көңіліме көк теңізден өрнек сап,
Үліңгірдей толқитұғын күнім бұл.

Толық оқу

Үліңгірім

Гүлден Мүлікқызы

Сан ғасырлық тарихың бар Үліңгір,
Қасиетіңе тағзым еткен сұлу жыр.
Көңіліме көк теңізден өрнек сап,
Үліңгірдей толқитұғын күнім бұл.

Толық оқу

Кездер-ай

Гүлден Мүлікқызы

Сыр шертісіп ақтарыла,
Шалқыған шақта мына.
Айлы түн арай қосқан,
Ұласып ақ таңыма.

Толық оқу

Ақ моншақ

Гүлден Мүлікқызы

Қосты ма тағдыр, табыстық қалай, қарағым?
Қиылып мен де, қия алмай сен де қарадың.
Жарқылы бөлек жанарлар үнсіз тоғысып,
Сол күннен бастап өзіме іштей баладым.

Толық оқу

Іздейсің бе?

Гүлден Мүлікқызы

Іздейсің бе кісіңді қаламаған,
Сезілесің сен әйтеу дана маған.
Екі көзім төрт болды қарай-қарай,
Қашан асып келед деп қара жалдан.

Толық оқу

Адам әлі жетпеген

Алмагүл Жұмажанқызы

Екеуара білеміз, жасырамыз жан салып,
Секем ала күлеміз еске алып тамсанып.
Жадыңдағы жаһұт мұң елесі ме бақыттың,
Тіл қата алмай тентіреп үлкен ойға батыпсың.

Толық оқу