Бір Алланың Бұйрығы
Бір Алланың Бұйрығы:
Құлы болған сиынып –
Солды көктем сүйрігі,
Қыршынынан қиылып...
Бір Алланың Бұйрығы:
Құлы болған сиынып –
Солды көктем сүйрігі,
Қыршынынан қиылып...
Онсыз да екі етілмейтін әмірің,
Тезге түскен туралықтың намымын.
Жан тұтынған жалғызымнан айырып,
Жарық күні жай түсірдің, Тәңірім!
Тигендей қуат-күшіме
Жалғызымды жоқтау ұдайын –
Қайран да қапыл ісіне
Күйгендей кейіс Құдайым.
Жүдеп жүрек-байғұсым,
Сазға отырдым –
Сарнадым –
Жаным сүйген қайғысын
Асылдың сазы жанымның нәзік үнісің,
Ана сен барда тарылмас менің тынысым.
Асығам ана, сағынған күнді көп ойлап,
Құшақтап жатып ақ көпшігімді түн ішін.
Іздемеймін табам деп күйімді мен,
Сыбағам мен талатқан сыйымды мен.
Сайран күнде ақ ішіп, алтын құсып,
Аумай қалдым мен үйіндеден.
Бұлт болып ұшқан таулардан
Ақша қар болып жауды арман.
Топылдап жатты алмалар
Иесіз қалған баулардан.
Айтылар әнім айтылмай,
Астымда асау тай тулай,
Өкінген көңіл өксігін,
Жамбастап жатса Ай тыңдай,
Ыңылдап Жаңа жылдың аштым да әнін,
Тағы да қаңтарымның бастым қарын.
Аязды аңыраттым ішімдегі,
Аршып ап ой мен мұңнан бастың бәрін.
Қан жүгірді-ау тамырға,
Тигендей қол қамырға.
Жүгіріп кетсем жұлқынып,
Анау мен мынау таныр ма?
Жүйкемнің жұлқып қыл шегін
Дір етем,
қарқ-қарқ күлсе кім.
«Зың!» еткен дыбыс секірер
Ақылдың қайтем азабын тартып,
Оянбай қойса ой мүлде.
Кетер ем жонға таза мұңды артып,
Тоқтамай қойса той күнде.
Аспан жерге ақтарылып ақты ма, ей?!
Жауып жатыр дауылдатып ақ дүлей.
Ел отырған Жаңа жылын қарсы алып,
Мен отырғам сол еліме бақ тілей.
Жүгенін шешіп қашырдым бүгін
Тұлпарын асау қиялдың.
Көтерер ме деп ғасырдың жүгін
Қондырдым бойға ұяң мұң.
Артта қалған қайта оралмас көп күннің,
Сағынышын сезген сайын шектім мұң.
Көп емесін білем бүгін мықтының,
Адалдығын саны аздау тектінің.
Сыйлаған өмір маған,
Пейішім, жаным Анам.
Тәңірден бар тілерім,
Жадырап жүрші аман..
Алматы. Ымырт түнеген,
Жымиып күлді жыр-емен.
Шырақтар жұтқан көшеге,
Шырмалып тұрды бір өлең.
Ешкімнің түсіне де енбеген...
Сонау бір қиырдағы ауылдан,
Мен осы қалаға келген ем,
Атама қарамай жарымжан.
Исі алаштың арманы болып,
Ғасырлап күткен азат күн.
Талайын естен шығарғаны рас,
Қаймана көрген азаптың.
Қисық жолмен жүрме, мейлі,
Бұралаң көп өмірде.
Жүрек қалай кірлемейді,
Кірлеп кетсе тәнің де.
Қауырсыннан жеңілмін,
Қорғасыннан ауырмын.
Өлім – Шыңы Өмірдің,
Шың-Бейнеңді сағындым.
Қайда келсем көрдім мен қайың күбі.
Қымызға арнап жасапты дəйім мұны.
Ішіндегі қымызы ерекше тым,
Ағаштығы демесең айырымы!
Жол түсіп келдім тағы Тың қаласы,
Сөзімді тұңғыш айтқан тыңда жақсы.
Жүректің жұртқа дəйім сырын шерткен
Халқыңның мен де жыршы бір баласы.
Қош айтыса, қол алып,
Қан майданға жол тарттым.
Келем деумен оралып,
Көңіліңді жұбаттым.
Көтерттің балам қолыма
Өзіңді «күнім» дегізіп.
Əлдилеп анаң жоғында,
Жұбаттым беріп емізік.
Халқымыз жаумен алысқан
Білеміз ауыр күндерін.
Жаңғыра сонда алыстан
Шалынды тынбай үндерің.
Дамыл көрмей құз-қойнында,
Шуылдайды мұз бұлақтар.
Күнде күлкі сол ойынға
Қызығады кəрі жақпар.
-
- Азамат Төре
- Азамат Төре
- Лев Шестов
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі