Өлеңдер жинағы - 434 бет

Неге

Тұрсынхан Әбдірахманова

Неге екен, неге бұлай
Қарыс қабақ түйіледі.
Жанында дос жанын улай,
Қалын қасын иіледі.

Толық оқу

Қыз сыры

Тұрсынхан Әбдірахманова

Оқулығын ашып қойып алдына,
Бір нүктеге қараудан көз талды ма,
Әлде іркілген жасын тыйып алды ма,
Кірпіктерін жиі қағып қалды да,

Толық оқу

Біргесің

Тұрсынхан Әбдірахманова

Қинаушы еді бір кешің...
Жылжиды күндер – жыл, апта,
Өзіммен ылғи біргесің,
Жүрсең де менен жырақта. 

Толық оқу

Сурет

Тұрсынхан Әбдірахманова

Айнала жым-жырт, шаңқай түс кезі.
Мөлдіреп тұнық қарақат көзі
Алысты кезіп, сағыныш билеп,
Биікте бикеш тұрды бір өзі.

Толық оқу

Өзі ғана біледі

Тұрсынхан Әбдірахманова

Қақпа алдында, жасыл терек түбінде,
Жан тербеген толқу бар бір түрінде.
Қос жанары кезіп Талғар шыңдарын,
Отыр сұлу жаздың айлы түнінде.

Толық оқу

Қоштасарда

Тұрсынхан Әбдірахманова

Жалғыз сөз айттың,
Лүп етті менің жүрегім,
Жалт қарауыммен
Қайта бір айт деп тіледім.

Толық оқу

Сағыныш

Тұрсынхан Әбдірахманова

Бөлмеме айдың төгіліп нұры
Пердені самал желпиді баяу.
Ұялап жанға сағыныш мұны
Жатырмын жалғыз мен ғана ояу.

Толық оқу

Оралшы бір

Тұрсынхан Әбдірахманова

Бұл күндері өзін болдың аңсарым,
Сұлу көктем, қадірмені баршаның!
Ойхой дүние, оралып бір тазартып,
Кетер ме едің көңілімнің бар шаңын.

Толық оқу

Сезім

Тұрсынхан Әбдірахманова

Еркін жел сәбидей еркелеп оятқан
Таң гүлімісің!
Көктемнің әлемді жасылға боялтқан
Жаңбырымысың!

Толық оқу

Нәзік

Тұрсынхан Әбдірахманова

Бойымнан сабыр-қайрат қайда қаштың,
Неліктен ұмыт сезім тай-таластың?
«Тағдыр» деп тарс жабылған асау жүрек,
Сен не ғып есігіңді айқара аштың?

Толық оқу

Татьянаның қырдағы әні

Тұрсынхан Әбдірахманова

Алдыңа адалдықпен жайған жанын,
Үйренген ірікпей айтып ойға алғанын
Келіп тұр зиярат етіп қазақ қызы,
О, Пушкин, сыйынатын пайғамбарым!

Толық оқу

Азығым

Тұрсынхан Әбдірахманова

Сырласым да,
Мұңдасым да,
Шын досым да —
Ән мен елең,

Толық оқу

Өлеңім

Тұрсынхан Әбдірахманова

Өмір шіркін жел тәрізді
Құбылатын жылына мың.
Тоңсам, өлең жазамын да,
Қызуына жылынамын.

Толық оқу

Күй

Тұрсынхан Әбдірахманова

Төгіліп, бірде зарлап, бірде боздап,
Құйылып, жанды жұлып, жүрек қозғап.
Сорғалап, иірімге түсіріп бір,
Шымырлап шым батырып кете жаздап.

Толық оқу

Мақпал ән

Тұрсынхан Әбдірахманова

Қоңыр кеште, қоңыр үйде мақпал ән,
Не сыр қалды саған, сірә, шақпаған!
Жазғыр мені, мейлің тіпті жазала,
Бейшара деп жаны тыным таппаған.

Толық оқу

Ән қанатында

Тұрсынхан Әбдірахманова

Бал сәби тәрізді бір жөргектегі,
Жасымнан ән мен өлең тербеп мені,
Көгершін көңіл соның қанатында
Арманға бастап алыс келмеп пе еді!

Толық оқу

Ән

Тұрсынхан Әбдірахманова

«Оян қазақ, ұйқыңды аш қалын елім!» —
Осынау ән аралаған арқа елін.
Кім айтқан, кімге айтқан, не үшін айтқан,
Ұқпаушы ем мәнісі не, қамы ненің.

Толық оқу

Ұлы Петр арабы

Тұрсынхан Әбдірахманова

Қызық ойын, қимас сарай...
Логонда қалды не, керек!
Қара қолдан кіп-кішкентай
Енді әке жүру қайда жетелеп...

Толық оқу

Тұтқын зары

Тұрсынхан Әбдірахманова

Тұншықтырған тамұқ өңір...
Үф деген жел де жоқ,
Мұнда құстар ұша алмайды аспандап.
Жат өлкеге қарғыс атып, сор кезген.

Толық оқу

Романс

Тұрсынхан Әбдірахманова

Болсаң да сен жатқа несіп,
Жар болсаң да бөгде жанға,
Мазасыз ой ерегесіп,
Келеді алып осы маңға.

Толық оқу

Қалай ғана

Тұрсынхан Әбдірахманова

Сөз маржанын төктім тізіп,
Құлағыңды салмадың сен.
Тереңнен сыр айттым сүзіп,
Қаперіңе алмадың сен.

Толық оқу

Қазақстан

Тұрсынхан Әбдірахманова

Қазақстан — коп нәсілдердің
Жете алмай, көрмей кеткені.
Қазақстан — ата-бабаның
Армандап қиял еткені.

Толық оқу

Бұлбұл

Тұрсынхан Әбдірахманова

Жас бұтақтарда бұлбұлдар сайрап, жел билеп,
Жанарды баурап жасыл бақтағы ақ сағым,
Арайлы көктем аясына алып, әлдилеп,
Оятып ойды, тұтатып сезім шақпағын.

Толық оқу

Жалғыз ағаш

Тұрсынхан Әбдірахманова

Жалғыз ағаш тұратын жол шетінде,
Табиғаттың кәріне төтеп беріп,
Арай көркін әкетті, келбетін де
Аңызақ жел ұрды да төпеп келіп.

Толық оқу

Жұлдыз

Тұрсынхан Әбдірахманова

Бөлме қапас.
Шықтым салқын аулаға.
Түн мұнарын серпіп, мені баураған.
Жарқырайды, жаудырайды бір жұлдыз

Толық оқу

Келіңіз

Тұрсынхан Әбдірахманова

Зәулім үйлі Москва қаласынан,
Украина — бай-дарқан даласынан,
Мекендедің Отанның қайсы алаңын
Демеймін, кел ауылыма, қарсы аламын.

Толық оқу

Көмекшім

Тұрсынхан Әбдірахманова

Ақша бұлттай ақ мамық бесігіңде
Ұйықтасын ақ ботам — келешегім,
Айта алмайтын сен әлі есімін де
Кейіпкермен ұзақ түн кеңесемін.

Толық оқу