Өлеңдер жинағы - 434 бет

Сен

Серік Қалиев

Ақиқаттан аулаққа алыстағасын,
Надан десем өлердей намыстанасың.
Саналы деп санаймын қалайша сені,
Алла ұсынған заңменен таныспағасын.

Толық оқу

Телефоныңды көтер

Серік Қалиев

Еңбекқор білем ер екеніңді.
Үйіңе үйіліп береке кірді.
Табанды мінез, талмай ізденіс
Өзіңді елге елете білді.

Толық оқу

Тағдыр

Серік Қалиев

Біліп қайтем қай күні не боларын?
Ертеңіме ешқандай жоқ алаңым.
Билік берсе, биікке домалармын.
Бұйрық келсе, көшімді доғарармын.

Толық оқу

Бір бөлік

Серік Қалиев

Ғажап іздеп өмірден жүрген інім,
Көңіл көзін ашайық бірге бүгін.
Мейірімін Ұла Алла жүзге бөліп,
Жер бетіне таратқан бір бөлігін.

Толық оқу

Өмірге ғашық адам

Серік Қалиев

Дейсің дәйім: «тегі асыл қазақ едік!
Көп халықтан бөлекше ғажап едік!»
Өмірге ғашық адам, өлімді айтса,
Аза бойың кетеді қаза болып.

Толық оқу

Хат жаздым қалам алып

Серік Қалиев

Хат жаздым қалам алып бауырларға,
Жүрегім жүдеп қатты ауырғанда.
Көздерін бір-бірінің шоқымайтын,
Болып тұр бізден гөрі тәуір қарға.

Толық оқу

Үш сұрақ

Серік Қалиев

Мергенбісің сұлатқан атқан аңды?
Елденбісің таратқан хат-хабарды?
Кердеңбісің, ұнатқан адамдардың
Намысы мен сезімін таптағанды?

Толық оқу

Келінге өсиет

Серік Қалиев

Қарағым, алды екенсің тең құрбының,
Айтайын саған арнап елдің жырын.
Көп жылдар әке үйінде қонақ едің,
Мінеки өз үйіңе келдің бүгін.

Толық оқу

Парыз маған

Серік Қалиев

Дінтанушы ғалым да, молда емеспін.
Дүниені тәрк еткен жолда емеспін.
Сүннетін Пайғамбардың сүйем бірақ,
Құраннан құр қап жүрген сорлы емеспін.

Толық оқу

Мұратым менің

Серік Қалиев

Құлшынбаймын да: «Қаламмен құдық қазам!» деп.
Қажетті жерде үндемеудің де өзі – еңбек.
Алдыма мақсат қойғанмын айқын – жұртыма
Керемет емес, керекті өлең жазам деп.

Толық оқу

Қасыңа

Байбота Қошым-Ноғай

Қасыңа
ғашықтығын
жасыра алмай, сiрә, асықты Күн.
Тұрғанмен сансыз жұлдыз арасында,

Толық оқу

Уһ, жұпар атып

Байбота Қошым-Ноғай

Уһ, жұпар атып,
көктемнің иісі келді,
үт жарықтық та сығалап үй ішіне енді.
Ұйқыдан тұрып Алатау,

Толық оқу

Тотығып жүзi

Байбота Қошым-Ноғай

Тотығып жүзi,
сұр аспан тұр күлбеттенiп;
сауырын жалап жылқының,
ызғырық естi.

Толық оқу

Дала

Байбота Қошым-Ноғай

Да-а-ла-а-а!
Омырауыңа гүл қадап алып,
шығардың қардан көктемдi сүйреп.
Жыр жазушы едiм жылғаға барып,

Толық оқу

Далада сағым

Байбота Қошым-Ноғай

Далада сағым.
Көкала мұнар…
Күн сұғын қадап биiктен,
жалт етiп көзден жоғалады да,

Толық оқу

Ауылға барсам

Байбота Қошым-Ноғай

Ауылға барсам,
сыбырлап тұратын-ды айқын
жалғыз жиденiң құстаңдай жапырақтары.
Шаршатпай,

Толық оқу

Соңғы жыр

Әмірхан Балқыбек

Уа, Аруаһ!
Қалмасам да тұралап,
Бiздiң бастан ұшады ендi сiрә, бақ,
Ақының боп аңырайын соңғы рет,

Толық оқу

Екiұшты тағдыр

Әмірхан Балқыбек

Тiршiлiкке бейiмi жоқ ұлыңа,
Қазiр сенде болып жүр-ау аз өкпе.
Кiтап алып қаламақы пұлына
Екi-үш жырым басылғалы газетке.

Толық оқу