Басқа да жұмбақтар
Санының жоқ есебі,
Көлемі тез өседі.
Ұстай қалса ашуы,
Түйдек-түйдек көшеді.
Кетпесе тек сұйылып,
Қара жерге шүйіліп.
Ақырады айбармен,
От қамшысын үйіріп.
Өңі қара түнектей,
Желкілдейді үлектей.
Түседі ақыр аспаннан,
Сансыз ұзын жібектей.
Кезсе дала – қаланы,
Қуанып ел қалады.
Сондай сәтте көз жасын,
Төгіп-төгіп алады.
Жердің шөлін қандырып,
Тірлік бағын жандырып –
Кетеді,
Бұл кәдімгі?
Ақ көбелек секілді,
Жерге жылдам жетуді,
Аңсай ма екен?
Төпелеп.
Түсіп көктен төтелеп,
Қыстыгүні жауады,
Тазартады ауаны.
Көк аспанның еркесі,
Жердің аппақ көрпесі.
Жұмсақтығы мақпал,
Ол кәдімгі?
Аспан – атам егілді,
Қабырғасы сөгілді.
Жанарынан санақсыз,
Жас тамшысы төгілді.
Жердің беті әп-сәтте,
Ақ маржанға көмілді,
Күн шыққанда дидары,
Ғайып болды, не білді?
Жылт-жылт етіп жыланша сумаңдайды,
Қысы-жазы жортса да қиналмайды.
Күллі жанды, жансызды қандырса да,
Ешкімге де бәлсініп бұлданбайды.
Он сегіз мың ғаламда ол болмаса,
Адамзатта жасайтын күй қалмайды.
Тамсандырып кіршіксіз келбетіне,
Қыс күндері қонады жер бетіне.
Көктем келсе елжіреп, қара жердің,
Кіріп кетер қойнына – кеудесіне.
- Рымғали Нұрғалиев
- Серік Қирабаев
- Мұхтар Әуезов
- Міржақып Дулатұлы
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі