Сансыз ойлар бетінде,
Сайрап жатыр бар тілде.
Қажетпін мен әр күнде,
Өшпейді бір әрпім де.Қағаз
Өзі сөйлей білмейді,
Жүрген ізі сөйлейді.
Зыр жүгірген шегенің
Ізін қуып келемін.
Сол із менің өзімнің
Сырымды айтып береді.
Сулары жоқ, –
Көлдері бар.
Үйлері жоқ, –
Елдері бар.
Тастары жоқ, –
Таулары бар.
Қарбыздай-ақ
Аумағы бар.
Қабырғада қиық тұр,
Жер жүзі оған сыйып тұр.
Жүрісі кейде жылдам, кейде шабан,
Мұрнында тесігі бар ине табан.
Азығын шайнамайды тек жұтады,
Ақ дала сусындайды шөлдесе онан.
Қағаз
өте керемет