Эссе және өлең-жыр байқауы


Жағалдайдың түйесi
Жар жағалап келедi.
Сауырында таңбасы
Күйiп-жанып келедi.

Күн



Түбі мықты жаралған сегіз батыр,
Баяғыдан соғысып келе жатыр.
Кезек-кезек соғысып, жатып-тұрып,
Кім жығары белгісіз түбінде ақыр.

Қыс пен жаз, күн мен түн, тақ пен жұп, жақсылық пен жамандық



Отты өшіреді,
Шөпті өсіреді.

Су



Қысты күні қаптап,
Қонып жатыр бақбақ.

Жапалақ қар



Түнеріп келіп,
Гүл егіп кетеді.

Жаңбыр



Өзі көкте,
Келбеті көлде.

Ай



Күндіз беті таза,
Түнде бетін әжім басты.

Аспан



Көрінбей-ақ көзіңе,
Күш танытар өзіңе.
Шайқап шарбақ, тал-бақты,
Зыр жүгіртер қанбақты.

Жел



Бары-жоғын білмейсің,
Онысыз өмip сүрмейсің.

Ауа



Түнде күлімдейді,
Суда дірілдейді.

Ай



Бейне бір жас балақан,
Шапалақтап алақан,
Жазда тұрып жоғары,
Күзде жерге қонады,
Қыста түсі оңады,
Бұл қандай зат болады?

Жапырақ



Ертеңгілік үлкен,
Кешкілік үлкен,
Талма түсте кішкентай.

Күн



Көк аспанды байытқан
Қара бұлтқа тәп-тәуір
Пайда болып ғайыптан,
Ғайып болды от-тамыр.

Найзағай



Көбелек секілді келгенде,
Кеткенде әбжылан сияқты.

Қар



Тіріде, басы аманда
Асылып тұрар әмәнда.
Аяғы жерге тимейді,
Аязсыз күнді сүймейді.

Сүңгі



Шешесі — су да,
Әкесі — суық.
Көктемде өлер,
Күз күні туып.

Мұз



Көл бетінде керуен жол.

Құс жолы



Бояуларым қашып кетті,
Көк қағазды басып кетті.
Қатарларын тізіп алды,
Арттарында ізі қалды.

Кемпірқосақ



Қазан толды кілкілдеп,
Қайнайды жәй бүлкілдеп.

Жаңбыр кезіндегі айдын



Қанатсыз құс маңып барады,
Көзінен жас тамып барады.

Бұлт


×