Өлеңдер жинағы - 321 бет

Ғашық екенмін

Алма Түсіпбекова

Сағынып сені жүрмін мен,
Ой мені мұңға жегеді.
Жарасын жанның білдім мен,
Себебі мынау, себебі -

Толық оқу

Мен сені кешіремін

Алма Түсіпбекова

Мен сені кешіремін,
Жанымның таппасаң да есіл емін.
Күзбенен қатар келіп күрсіндірер,
Түспесін бұдан кейін есіңе мұң.

Толық оқу

Мен бармын ғой!

Алма Түсіпбекова

Санамалап сезімдердің түр-түсін,
Жабығумен күте көрме, жыл құсын,
Керек етпе, өзгелердің күлкісін -
Мен бармын ғой!

Толық оқу

Оқы, менің көзімнен

Алма Түсіпбекова

Ер ең ғой, еңкеймейтін, байтақ-ерен,
Мен саған бәрін қалай айта берем?
Сен-дағы сырымды ұқсаң айтқызбай-ақ,
Мен-дағы жай табар ем.

Толық оқу

Біз екеуміз

Алма Түсіпбекова

Мына-өмір күліп оған миықтан,
Қара түн кеп басты тағы иықтан.
Жігіт отыр, жанарынан жасы ағып,
Шыға алмады тағдыр салған тұйықтан.

Толық оқу

Сен болшы қасымды!

Алма Түсіпбекова

Мен оянғанда,
Әлем ғажап сәулеге боянғанда,
Жан-әлемім бір сәтке жасын сүртіп,
Мендік көңіл шаттыққа тоя алғанда,

Толық оқу

Параллелизм

Алма Түсіпбекова

Алма бірақ үмітіңді босқа үзіп,
Өмір деген – түйіспейтін қос сызық.
Жақсылықтың жаны неге жаралы?
Жамандық та қатар шауып барады.

Толық оқу

Қош бол

Алма Түсіпбекова

Қош бол, қыр, бетегелі,
Мені өлең тым алысқа жетеледі.
Ұлытау!
Бағым ерен,

Толық оқу

Соқыр гитарашы

Алма Түсіпбекова

Күні өтсе де арман толы, үмітті,
Көңілінен қуып шыққан күдікті.
Екі көзі су қараңғы, көрмейтін,
Күнде көрем гитарашы жігітті.

Толық оқу

Өкінішті!

Алма Түсіпбекова

Арманға сене алмай жүретініміз,
Өп-өтірік күлетініміз,
Пайданы ғана білетініміз –
ӨКІНІШТІ!

Толық оқу

Жас ақынға

Алма Түсіпбекова

Көрмек болып дүниенің дауылын,
Таңдадың ба, ұлы өнердің ауырын?
Ақындықтың жолын таңдап тайқылау,
Арманына қадам басқан бауырым!

Толық оқу

Жапырақтың жаназасы

Алма Түсіпбекова

Арқа жаққа қыс келіп,
Қатыгездік төріме озды тістеніп.
Өз мезгілі теуіп кетіп өзекке,
Күз жатқандай түс көріп.

Толық оқу

Қара гүл

Алма Түсіпбекова

Түсінгенге – тағдырында,
Көз жасындай нала жүр.
Шалықтырар жанды мұңға,
Қырда өсетін қара гүл.

Толық оқу

Жасиды тек гүл біткен

Алма Түсіпбекова

Сәл күте тұр – мәңгілікке айналам,
Жалыққанмын мына жебір тірліктен.
Мойытпайды мені сосын қайғы-алаң,
Жасиды тек гүл біткен.

Толық оқу

Тылсым түн

Алма Түсіпбекова

Айналамды тұмшалады соқыр мұң,
Ай жылады.
Жасын сүртіп отырмын.
Бір дәруіш күбірлейді дұға оқып,

Толық оқу

Ұлы отан

Алма Түсіпбекова

Алауыртып атқан кезде құба таң,
Кең даламды, ен даламды ұнатам.
Кіндік қаным саған тамған – ыстықсың,
Атыңыздан айналайын, Ұлы Отан!

Толық оқу

Жос іздеп жүрмін

Алма Түсіпбекова

Жайыңды айтқызбай-ақ түсінетін,
Сабырға ашуыңды түсіретін,
Қоятын әр кез биік мұратын,
Адалдықты жанымен сүйіп тұратын

Толық оқу

Көктемгі элегия

Алма Түсіпбекова

Тағдыр-сахна.
Тақырыбы – өткенім,
Басты рольде мен ойнадым теп-тегін.
Өткенімнен өрнек іздеп жүргенде,

Толық оқу

Несіне

Алма Түсіпбекова

Несіне аспандаймын,
Асып жатыр әлі күн бастан қайғым.
Бақытының тамырын балта шапқан,
Тасмаңдаймын.

Толық оқу

Қайтарым

Алма Түсіпбекова

Адамзаттың зерттеп көрші мінезін,
Жаратқаннан кем санайды кім өзін?!
Бір-бірімен алысудан жалығып,
Іштей өзі жанығып,

Толық оқу

Қазақпын

Алма Түсіпбекова

Айтқан сөзі даритын,
Тасқа жазған тарихын,
Тағдырыңның өзегіне жармасқан,
Сөздері ше!

Толық оқу

Аққала

Алма Түсіпбекова

Балалық шақ.
Қуаныштан шаттана,
Аппақ қардан жасаушы едім аққала.
Қардан да аппақ көңілі бар балаға,

Толық оқу

Ақын отыр

Алма Түсіпбекова

Мұңға салып арманы мен мұратын,
Түн жамылып отыр, әне, бір ақын.
Тілім-тілім жүрегінде, жанында,
Сезімдері қайнап жатыр сұрапыл.

Толық оқу

Тіршілік

Алма Түсіпбекова

Құлата да салатын,
Жылата да салатын-
ТІРШІЛІК.
Қуанта да салатын,

Толық оқу

Қазақ деген халықпыз

Алма Түсіпбекова

Өткенінен өкпек ұрып тұратын,
Жеңе алмаған ешкім, бірақ, мұратын,
Қазақ деген халықпыз!
Суға батпай, отқа салса жанбаған,

Толық оқу

Жанартау

Алма Түсіпбекова

Тау еді бұл, асқақ ед,
Мінезі де жасын, ә?!
Жаудың бәрін жасқап ед,
Жақындатпай қасына.

Толық оқу