Өлеңдер жинағы - 428 бет

Ата жұрт

Нұржан Қуантайұлы

Ырдуан арба ырғалып жүрiп,
Ырғалып,
Ақтабан төбет ақ бозаң сорды бiр қауып.
Ырғын көк тұнған...

Толық оқу

Әнеу-әне-е

Нұржан Қуантайұлы

Әнеу-әне-е,
Сеңгiр-сеңгiр басынан қарға ұшырмас Алатау,
Қарға қонған кеудемнiң iшiнде де бар отау.
Отау деген, ой, алла, киiз туырлықты бiр,

Толық оқу

Екі жирен

Нұржан Қуантайұлы

Дейдi дағы:
– Әндетсек бiр, әй, бәлем, –
Науа жолға көз тастайды жайменен.
Күлiмсiреп

Толық оқу

Тал түс

Нұржан Қуантайұлы

Алашабыр күн ақиып кетер,
Аңызақ соғып түстiктен.
Жауыным қайда ақ құйып өтер,
Жасырынған ба құс бiткен?

Толық оқу

Алматы таңы

Нұржан Қуантайұлы

Ақ жауын жуған ақ бура басын тұр сүртiп
Алатау маңғаз қашанғы.
Ұйпа шаштарын ұйысып қалған бiр сiлкiп,
Үйелеп жатқан ұйқысын әрең ашады...

Толық оқу

Керқұла

Нұржан Қуантайұлы

Секiлдi Керқұласы баяғы ердiң,
Өзiңнен, тұлпар күнiм, сая көрдiм.
Болдырған жануарым жайылсын деп
Жүгенiн сыпырып ап қоя бердiм.

Толық оқу

Тамыз түні

Нұржан Қуантайұлы

Күйкi тiрлiк бiткендей қансонары,
Ұйқыдағы Алматы тамсанады.
Көше шамы телмiрiп жұлдыздарға
Көрер таңды көзiмен қарсы алады...

Толық оқу

Бала кез. Ауыл таңы

Нұржан Қуантайұлы

Бусанған белдер бұлдыр сағымға керiлiп,
Итарқа қидан итшiлеп шыққан жел үрiп.
Малын сау уға мамырлай басса жеңгейлер,
Бақташы жiгiт барлыға «бол!» деп демiгiп.

Толық оқу

Қой күзетінде

Нұржан Қуантайұлы

Сәбидей шыға алмаған жөргегiнен,
Бұлттағы Ай көмек күттi жерде кiмнен...
Сары шалдың тарамдаған сақалындай
Ошақта от күйбеңдейдi жел лебiмен.

Толық оқу

Жолда

Нұржан Қуантайұлы

Шарайна көктiң шаранасынан шыққан жаңағы
Шарбы бұлттарды шайқы жел қуып барады.
Сүреңсiз күннiң сүт қосқан шайға бiр қанған
Апама ұқсап ашылып қапты қабағы.

Толық оқу

Желді күнгі әуезе

Нұржан Қуантайұлы

үууілдеп
үу-уі үу-уі үууілдеп
үуілдейсің нені жоқтап, қайран жел
сарыуайым сарын салып сақарада түр үрлеп

Толық оқу

Қолшатыр

Нұржан Қуантайұлы

Шайдай ашық көк аспан –
Қолшатыры ғаламның.
Көк аспанға жол ашқан,
Бәсiн қара шамаңның...

Толық оқу

Сары жапырақ

Нұржан Қуантайұлы

Қыстыгүнi тереземе
Сары жапырақ кеп жабысты.
Жарықтық өзi елегiзе ме
Сағыныш құсап сары жұртындай алыстың.

Толық оқу

Малта тас

Нұржан Қуантайұлы

Көзiңнiң тұнықтығынан
Түбiндегi малта тастар көрiнет.
Көкiрегiмдi көктей өткен жарық нұрдың себiмен
Көре аламын оны тек.

Толық оқу

Мөлдір таң

Нұржан Қуантайұлы

Көзiм суретке түсiрдi
Жазғы таңның мөлдiрiн.
...Көңiлдегi құсымды
Үркiттi де келдi кiм...

Толық оқу

Айқұлаған

Нұржан Қуантайұлы

– Қаланың кварталдары
Қызыққа құмартады әлi...
– Қайдағы-ы!
Жанғанда неон шамдары

Толық оқу

Қансонарда

Нұржан Қуантайұлы

Көбiк қар басып,
Көк аспан ашылып тұрды.
Қансонар түсiп саяттың басын ұқтырды...
Ұмсынып көңiл,

Толық оқу

Тыныштық

Нұржан Қуантайұлы

...Ұңғысында мылтықтың ұйықтап жатты тыныштық.
Электр сым аспанға тарс жабысқан. Күн ыстық.
Табиғаттың бойында тәттi дiрiл жүгiрiп
Балбырайды жарықтық. Не ұғамыз, не бiлiп...

Толық оқу

Түн. Такси

Нұржан Қуантайұлы

Ей, таксишi, тоқташы,
Мен бiр шерлi адаммын арқалап ап боқшасын
Тастап шыққан клубтың тарғыл-тарғыл поп-сазын.
Қайда апарам дейсiң бе... Бiлмей тұрмын оншасын...

Толық оқу

Ақ көбiк толқын

Нұржан Қуантайұлы

...Ақ көбiк толқын, қай жерде тудың,
Тереңiнде ме теңiздiң?..
Елжiреп жатқан жағаны жудың
Елесiн таппай көп iздiң.

Толық оқу

Тұманды кештің әуезі

Нұржан Қуантайұлы

Бауырымдап түскенде бұлттар шыңнан көксерек,
Бауырдағы қалаға ауыр тұман шөксе кеп.
Ауыр тұман шөксе кеп аударылып бөктерден,
Ауық-ауық дым бүріксе аусар ауа көк белден.

Толық оқу

Мұқағалидың монологы

Нұржан Қуантайұлы

Өлсем, өлгім келеді ерте көктемде,
Ерте көктем еміреніп жеткенде,
Еміреніп жетсе, шіркін, кетпес пе ем,
Қолым қойып өмір деген дәптерге...

Толық оқу

Күзгі назды әуез

Нұржан Қуантайұлы

Неге сені ұнатам, неге, неге, сары күз,
Көңіл шіркін жетті ме кенереге, сары күз,
Таусылмас деп жүргенде алаңғасар бәріміз
Опа бермес өмірді орталаппыз, сары күз.

Толық оқу

Тебінде

Нұржан Қуантайұлы

Ықтасын болмай тау iшi,
Ызғарын ұлытып.
Сары аяз қарып бет-жүзiн, мұз қатып кiрпiк,
Қайың құрығын сүйретiп қайқаңға шықты

Толық оқу

"Арман"туралы

Guldana1

Арман-сенің қиялыңның жетегі,
Арман-сенің болашағың ертеңі
Еңбектенген талпынған әр адамзат,
Нық сеніммен арманына жетеді.

Толық оқу

Тәубе

Темірғали Көпбаев

Бар ғаламға рахман нұрын таратқан,
Шүкір Тәңірім, тәубе, тәубе Жаратқан!
Осы күнге жеткеніме мың шүкір,
Күй тыңдаумен Өмір деген шанақтан.

Толық оқу

Жол айырық. Өкініш

Темірғали Көпбаев

Албырт шақта өлең дестік, жыр дестік,
Адал достың арманымен бірге өстік.
Өмір жолы екі айырды біздерді,
Өтті бізден бір беймәлім білместік.

Толық оқу

Құлқын

Темірғали Көпбаев

Төрем-ау, неменеге шіренесің?
Түбінде бір тұйыққа тірелесің.
Тамағы тесік пенде емессің бе,
Болғанмен санаң бүтін, түгел есің.

Толық оқу

Қойлар

Темірғали Көпбаев

Ұлар ұшқан кешегі ұлы дала төсінде,
Жылнамалар жылыстап, заманалар көшуде.
Ұлы дала төсінде көз ұшында көсілген,
Бір оқиға көрдім мен, мәңгі кетпес есімнен.

Толық оқу

Сөз қалады

Темірғали Көпбаев

Ей, ақын, күйбеңді қой, жаз жырыңды,
Қайтесің қорға қиып аз күніңді.
Сабасын қара түннің шайқап жібер,
Шабыттың қабағынан наз білінді.

Толық оқу

Жалғыз жүрекпен

Темірғали Көпбаев

Арман-құс аппақ періште болып,
Алқалап жүрер ақынды.
Бірде шың, бірде еңіске қонып,
Байыздау білмес пақырды.

Толық оқу

Матрица

Темірғали Көпбаев

Өткінші өмір өркешіне өңгерген,
Ирек қамшы ит тірлікті мен көргем.
Есіл дүние – ескі қалып, көне мұң,
Есті жанды шығармайды шеңберден.

Толық оқу

Аларман

Темірғали Көпбаев

Адам деген аларман,
Алу үшін жаралған.
Айналасын жалмаған,
Ала көңіл шабарман.

Толық оқу

Екеу

Темірғали Көпбаев

Жұмыр жердің бетінде,
Өкпек желдің өтінде,
Бүтін болып жаралдың
құрдым күннің шетінде.

Толық оқу

Эзоп

Темірғали Көпбаев

Ежелдегі Эзоп деген кісіңнің,
Жан айқайын енді ғана түсіндім.
Сор заманның самай тері сияқты,
Мазмұн көшіп, өзгергені пішіннің.

Толық оқу

Жұмекен

Темірғали Көпбаев

Қара суға қайық салды қалқытып,
Қара сөзге сезім құйды балқытып.
Қазыналы аспанына қазақтың,
Қоңыр күйді жырмен жазды шалқытып.

Толық оқу