Туған еліме
Әкемнің құты, Шешемнің сүті,
Сіңірген тұла бойыма.
Бар асылын халықтың,
Лениндік ұлы тарихтың
Әкемнің құты, Шешемнің сүті,
Сіңірген тұла бойыма.
Бар асылын халықтың,
Лениндік ұлы тарихтың
Сезиндимбе?бакыттын дамин билмедим
Билмедим дагы оны татып кормедим.
Аландау мен отуде арбир кундерим
Ойланумен батып жатыр тундерим.
Амал барма?мандайға жазған тағдырға
Қорлық күнді өтінем Алла басқа салдырма?
Қорғаны өзің панасы өзің жетімнін
Суық күнде пенденді Алла тондырма.
Сағынып жүрмің сағынып жүрмін өзінді
Қинама тағдыр мендегі аз төзімді.
Білмейсін сендер мендегі тұрған сезімді
Сағынып жүрмін сағына жүрмін өзіңді.
Сырласқан жаспен, кәрімен,
Сыйласқан жұрттың бәрімен,
Сөйлеген сөзді жәйімен –
Ұстазым қымбат бәрінен.
Ыстықсың, туған жерім – Аранды қыр,
Көргенше сағынамын қараңды бір.
Көз тоймас көктемдегі келбетіңді
Кестелеп жаза алмадым жарамды жыр.
Ел ішінде қадірлісің бағаңмен,
Кірлетпедің көңілімді жағам мен.
Ойымдағыны қабағымнан таныдың,
Қашанда да ризамын саған мен.
Ойында мейірім ақ тілек,
Бойында ақ сүт, тәтті леп.
Анадай пейіл қайда бар,
Бәріне тұрған бақ тілеп.
Он алты өрен өсірдім тәрбиелеп қанша жыл,
Еңбегімнің қайтқаны тәлімімді алса бұл.
Риза сезім бой билеп, мақтанамын мен бүгін,
Өңкей жұлдыз жарқырап, көкірегінде жанса жыр.
Көк күмбез, көгілдір тау, көкте Көкше,
Көк тастан баспалдағы текше-текше.
Жаныңды жадыратқан саф ауасы,
Ерекше жер жаннаты Көкше емес пе?
Талаптың мініп жүйрігін,
Күндіз-түн тыным таппадым.
Мәпелеп сөздің сүйрігін,
Өсіріп оймен баптадым.
Ата-бабам дұшпанына бас имеген ,
Мен рухы биік қазақтың бал...
Мағжан менен Міржақыптай ұлдарың,
Ойлап өткен, ел-жұртыңның біл қамын,
Ізгілікті ел алдында дәріптеп
Жырға қосқан құлап салып тыңдағын.
Абай ата, мақтанамыз өзіңізбен,
Қазақ елін жырға қосқан сөзіңізбен.
Әрқашан да бас иеміз рухыңызға,
Бас ақыны қазақтың өзіңіз деп.
Қалам алып, өлең жазу ойымда
Бір қуат бар көрінбеген бойымда
Шабытым кеп, жыр жазуға бекіндім
Ұлы тұлға Абай атам жайында
Кешікті неге бүгін таң қылаңы?
Неліктен бозторғайдай зар қыламын.
Жан аға сен өлді деп естігенде,
Жүрегім парша-парша қан жылады.
Бұл өмірдің гүлдері ару қыздар,
Инабатты, ибалы, сұлусыздар.
Ата - анадан үлгі алған бала кезден,
Отбасыны сипаттар айнасыздар.
Көк туым бар секілденіп жиналғандай бар арман,
Айбынды ел аймағына рәміз болып таралған.
Тәуелсіздік сыйы болар қазағымның көк туы,
Әрқашанда биіктерде желбіреуге жаралған.
Айтқаныңыз болсын дедім,
Үндемейін.Үнсіз бе мұң?!
Сіз Жайықты жырлағанмен
Жүрек қоймас дүрсілдеуін.
Ей, бауырым есірткіге елікпе,
Оданша сен, жан-жағына елікте.
Жан-жағын, есірткі боп кетсе егер,
Қолданба сен , бостан-босқа ерікпе.
Биік таудың шыңында бір бәйтерек жайнайды,
Талай жанның арманына сол бәйтерек айналды.
Сол арманның жолында талай адам мерт болды,
Болашақ үшін күресіп бабаларға серт берді.
«Ұстазсыз жанда сөнбек күн
Шәкіртсіз өмір – сусыз жер
Көрінбес ғажап еңбектің
Бейнетін көріп жүрсіздер.
«Ақынды ақын оятпаса, болмайды»
Деген сөзің ой-санамды торлайды,
Қаламымнан сия тамып жатқанда
Бұл сөзіңіз талантымды шыңдайды.
Қай ақынның тыңдасаң жыр ғаламын,
Есітесін Арысын жырлағанын.
Шәмші әнінде қуаныш сезім болса,
Бүгінгі күн сүйретті мұң қаламын.
Тыныштық-бейбіт заманда,
Тақырып болып ғаламға.
Арыстың асыл жандары,
Бір күнде түсті сарсаңға.
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі