Өлеңдер жинағы - 344 бет

Ана туралы

Тортай Сәдуақас

Анажан! Мейіріңді айтсам ба екен,
Нұрлы өмірдің нәрін берген сәбиге.
Пейіліңді айтсам ба екен,
Ізгілікті үлестірген әр үйге.

Толық оқу

Думанды дала

Тортай Сәдуақас

Құлпырған қараңдаршы дала бағын,
Көктемдей нұрға бөккен бар алабым.
Бақыт та, қуаныш та осы жерде,
Ұрпаққа мирас еткен бабаларым.

Толық оқу

Қасқалдағым

Тортай Сәдуақас

Көктем келді! Көгінде қаз ұрандар,
Қаңқылынан сағыныш сазын аңғар.
Жеттің бе, аңсап, ән сап, Қасқалдағым,
Өзіңе оңаша айтар базынам бар.

Толық оқу

Бейтаныс құрбыға

Тортай Сәдуақас

Беу, менің бұлқынған бұл кезім қандай:
Сен бір сәт қарағанда сезімді арбай,
Дариға-ай, тағат бітіп, төзім қалмай,
Әлдебір айтылмаған сөзім бардай,

Толық оқу

Аңсау

Тортай Сәдуақас

Сенсің маған сыралғы жан, сыйлы адам,
Сенің анау жанарыңды жақұттай,
Өзге түгіл өзіме де қимағам,
Сол ғой мені қинаған.

Толық оқу

Сыршыл болып барамыз

Тортай Сәдуақас

Күннен күнге жақын тартып арамыз,
Түннен түнге сыршыл болып барамыз;
Мені сонша табындырып тастаған,
Шыныменен сенбісің, ей, қара қыз!

Толық оқу

Cенен білдім

Тортай Сәдуақас

Ақша бұлттың ақ төсінен нұр өпкен,
Сөз арнаймын арыны асқақ жүректен.
Найзағайдай нақыш салған аспанға,
Жарқылдаған от әкелдің жас жанға.

Толық оқу

Өмір

Жұмекен Нәжімеденов

Өмір, өмір, өмір деген – бір ғажайып бәйтерек,
Бәйтерекке түн де керек, күн де керек, ай керек.
Сол теректі паналаған балапансың сары ауыз,
Сол теректе өткен тірлік – әрі шындық, әрі аңыз.
Сол Тер...

Толық оқу

Міржақып Дулатұлына арнау

Сыздықова Әсел Қанатқызы

Сан тұман тұмшалаған санамызды,
Кер заман бола алмайды маған ізгі.
Өйткені алып тынды өлім деген,
Міржақып Дулатовтай бабамызды.

Толық оқу

Айлы түнде

Тортай Сәдуақас

Төбеңде самсап қалған,
Үбірлі-шүбірлі аспан.
Төменде аңсап қалған,
Ғашықтар сыбырласқан.

Толық оқу

Балалық туралы баллада

Тортай Сәдуақас

Алтыда ма, бестемін бе сол кезде,
Ағам – шофер, болдым мен бір жол кезбе.
Мен отырмай от алмайтын машина,
Кенжесі боп өстім үйдің бұла тым;

Толық оқу

Үнсіздік дауысы

Тортай Сәдуақас

– Жасықпысың, үндемейсің, тұйықсың,
Тұйық жаннан тұрғылас не күй ұқсын,–
Жауабым бұл,– деп жазғырған бір досқа,
Үндегенде не дейін мен құр босқа.

Толық оқу

Бұлқыныстар

Тортай Сәдуақас

Бұлақтар бұлқынады:
Бұлғын – қыр құлпырады.
Бүршіктер бұлқынады:
Бұлықсып гүл тұрады.

Толық оқу

Боран

Тортай Сәдуақас

Боран деген бұл да бір бала емес пе,
Сол баланың қылығын салады еске.
Мұңаю да, уайым да ойында жоқ,
Ойын қуған ертеден қара кешке.

Толық оқу

Қар жауып тұр

Тортай Сәдуақас

Қонбасам ба, қонсам ба деп, қалықтар,
Көз алдың көп көбелектей мамық қар;
Терезеңнен телміріп құр қамықпай,
Жылымықтың жырына, еркем, қанып қал.

Толық оқу

Миллиард ұны

Тортай Сәдуақас

Ырыс тасып кеше бұл қыр, белеңнен,
Ырыздыққа ер елім шын кенелген.
Бүгін енді сол жерде ақпаныңның
Ақ түтегі басталды дүрбелеңмен.

Толық оқу

Аяулым менің!

Тортай Сәдуақас

Аяулым менің!
Арқарлы белден асқанда-ақ,
Алдымнан шықсаң қаламын сәтте аспандап.
Мен де бір жылғаң,

Толық оқу

Айнакөл толқындары

Тортай Сәдуақас

Ардақты дос, Айнакөлде болып па ең,
Көл бетіне көз жіберіп көріп пе ең?
Жұмбақтасқа қарап па едің – сымбат тас,
Көздің жауын алған ғажап көрікпен.

Толық оқу

Айдын жағасында

Тортай Сәдуақас

Арала дала көрмесін,
Өмірден бір сәт түңілсең;
Қозғаған көңіл пернесін,
Сыр қанша көлге үңілсең.

Толық оқу

Егіс дастаны

Тортай Сәдуақас

Жасампаздық шығады шын тектіден,
Танап – парақ, қаламдарың көк түрен:
Тебіреніп жүрген осы сәтіңде,
Диқан, сені дарынды ақын деп білем.

Толық оқу

Көктем

Тортай Сәдуақас

Шабытпен шүлпілдеткен көп кемерін,
Күндер-ай, тебіренген көктеменің.
Жасаулы қыздай жайнап көз тартады,
Ақ қайың, ару тал мен көк терегің.

Толық оқу

Шортаным

Тортай Сәдуақас

Сөз жетпестей өлкесі бар, Шортаным,
Оқжетпестей өркеші бар, Шортаным.
Көкше таулы, көк мұнарлы, Шортаным,
Ғашық болған көп құмарлы, Шортаным.

Толық оқу

Сұлулық

Тортай Сәдуақас

Қарашы анау қайсар мінез құздарға,
Қабақ шытпас қаншама аптап, ызғарға.
Көкше деген нар жігіт қой, нар жігіт,
Нар жігітке наз артпайтын қыз бар ма?!

Толық оқу

Көгілдір әлем

Тортай Сәдуақас

Өңірің өңшең өрім гүл,
Көлдерің – күміс, көгің – нұр;
Көргенде сені көңіл дүр,
Көгілдір, Көкшем, көгілдір.

Толық оқу

Өзіңде алғаш

Тортай Сәдуақас

Кербез Көкшем, келбетіңе теңбе-тең,
Келетұғын керім өңір кемде-кем;
Болса да, – деп, – жиһан жалпақ, кең мекен,
Асыл айтқан, Қасым айтқан, мен бе екен?!

Толық оқу