Даланың дымқыл тұманы
Даланың дымқыл тұманы
Сипайды баяу бетiмнен.
Жартыкеш көңiл тынады
Қанттай болып кетiлген.
Даланың дымқыл тұманы
Сипайды баяу бетiмнен.
Жартыкеш көңiл тынады
Қанттай болып кетiлген.
Жүрегiмдi ауырттың ғой, жарығым,
Аласұрдым, арпалыстым, арыдым.
Тағдырымды бүгiн ғана таныдым, –
Бәрi уайым, бәрi күмән, бәрi мұң.
Он төртке толған ересек баламын,
Ағаммен бiрге шықтым клубтан.
Жолда ағам маған бере сап баянын.
– Күте тұр, – дедi, – кетпей, Ұлықпан...
Атыңды сенiң өшiрiп едiм,
Тақырыбынан жырымның,
Мың тақырып боп,
Асылым менiң,
Жаратылыста жоймайтын өмiрi мәнiн
Махаббаттың да бiлем мен тәңiрi барын.
Небiр аппақ сазандай сұлу қыздар мен,
Қосады ол жұрттың жаужүрек небiр ұлдарын.
Есiме түсе бересiң неге?
Жанымды жиi сыздатып?
Жүректе жүзген елесiң – кеме,
Желкендерiне мұз қатып.
Ақыл-естен осылай айырыламын деп,
Бiр өтiп кеткен өзекке қайырыламын деп,
Бiр ұрынған қақпанға тағы ұрынамын деп,
Мен бұрын ойламап едiм.
Талаураған таңдарға
Тамсанатын шағымда,
Риза боп жалғанға
Ән салатын шағымда.
Ұмытпа, ұмытпашы осы күндi,
Менi еске ал тербеткенде бесiгiңдi.
Бұл тағдыр түсiмiзде табыстырар
Бiздерге жазбағанмен қосылуды.
Шым көгерiп,
Көбейген соң көбелек,
«Қыс та кеттi-ау,
Жаз да жеттi-ау» деген ек.
Тал түс. Көкте Күннiң добы домалар,
Ауыл сырты. Көл. Қалғыған қоғалар.
Қоға iшiнде қылт-қылт етiп жоғалар
Жасырынбақ ойнап жүрген балалар.
– Шөлдеген жандай қаталап,
«Махаббат... – деймiз, – махаббат!.
Махаббат деген немене,
Бұлақ па iшер жата қап?
Қызғалдағы самсаған,
Қыз көйлектi гүл бақта
Үндемейiн мен саған,
Сен де маған тiл қатпа.
Шыт көйлек терге шыланып,
Шалғынға шалғы сермеп ем.
Шалғайлау көлден су алып,
Шабындығыма келген ең.
Қысқы түнде қандай қызық қар кешкен.
Айсыз аспан. Көшелерде шам да өшкен.
Жалғыз өзiм жарым түндi жаңғыртып,
Айғайладым аумай қалып «жарыместен».
Күтудi махаббаттың нарқы санап,
Отырдым саябақта алты сағат.
Кеудемде үмiт пенен күдiк оты,
Тұтанды бiр-бiрiмен шарпыса қап.
Отырдың аяғыңды суға малып,
Жанында Ертiс жатты шулап ағып.
Мен саған сыр ашпадым, тiс жармадым,
Болмаса қарағаным құр қадалып.
Сен менi iздедiң бе, –
Күн алғаш күркiрегенде,
Ақ жаңбыр сiркiрегенде.
Қара бұлт қанатынан от жарқылдап,
Алатау асқар, Алакөл шалқар,
Айдыны шексіз Балқаш пен Байқал.
Еділ мен Жайық, Есіл мен Нұра,
Тарихтан сырлы Сыр өзен қайсар.
Патшаның патшасы, ханның-дағы ханы бар,
Халқына шын қадыры бар, ханның артық бағы бар.
Сүйкімі жоқ ел-жұртына, абыройы болмаған,
Салауатсыз кейбір ханның, сапасы жоқ, саны бар.
Шоқылардың шоқтықтысы, биігі,
Қатарынан асып тұрған иығы.
Сыланады сымбатымен Оқжетпес,
Дегендей-ақ Көкше жердің ұйығы.
Жиналған жұрт патша, бек, қолбасы,
Сол көрініс ғасырлардың есінде.
Ұлы сайыф-әл-дауланың ордасы,
Салтанатты сайран-сауық кешінде.
«Арыстанбап басына кеп түнедік,
Қожа Ахмет Яссауиден тіледік».
Араладық ат үстінен гүл көріп,
Қазақ жерін құштарлықпен тіленіп.
Тоқсан жылды тоқып ойға сақтаған,
Сабырлылық сарқылмайтын санада.
Ұлылықты ұлағаттап жаттаған,
Өтсе-дағы қилы-қилы замана.
Сәлем!
Қалың қазағым, қызың келді,
Алатаудың айбынды жүзін көрді.
Гүл, орманға оранған ару қала,
Кейде әйел болғым бар, кейде ақын,
Әйел болу қиын ба? Түсін халқым,
Бір басыңнан бәрі де табылған соң,
Жігіттерге жоғары-ау қояр шартың.
Қалықтап ұшты қос аққу,
Жарылды бұлт ағынан,
Шыр етті, аққу жер құшты,
Адамдар атқан оғынан.
Жаным балам, анаң кейде назалы,
Ашыныстар алған үшін мазаны,
Дауылдайын кейде боран үйірсе,
Кейде күндей күлімдейді қабағы.
-
- Дарина Серіққызы
- Дарина Серіққызы
- Дарина Серіққызы
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі