Бір керуен қатарында өңшең түйе,
Аузынан жалын шығар қара күйе,
Жүрмейді ұрса-дағы басқалары,
Бәріне жалғыз бура болған ие.Поезд
Екі тас беттесіп,
Жұтады бидайды.
Бір дәнін бірақ та,
Жеуге өзі қимайды.
Майдалап қайтадан
Адамға сыйлайды.
Зырылдаса айналып,
Беліне шар байланып,
Алғандай бір тон киіп,
Шыға келер томпиып.
Сиқыр да жоқ ісінде,
Алды иесі жүлдені.
Сақталады ішінде
Барлық көрген-білгені.
Бағалаймыз еңбегін
Оны ұстаған сабаздың.
Көшіреді көргенін
Ақ бетіне қағаздың.
Жылжымалы баспалдақ
Бара жатыр аспандап.
Азу тісін қара жерге батырып,
Тұр бір алып топырақты сапырып.
Пойыз