Санының жоқ есебі,
Көлемі тез өседі.
Ұстай қалса ашуы,
Түйдек-түйдек көшеді.
Кетпесе тек сұйылып,
Қара жерге шүйіліп.
Ақырады айбармен,
От қамшысын үйіріп.
Өңі қара түнектей,
Желкілдейді үлектей.
Түседі ақыр аспаннан,
Сансыз ұзын жібектей.
Кезсе дала – қаланы,
Қуанып ел қалады.
Сондай сәтте көз жасын,
Төгіп-төгіп алады.
Жердің шөлін қандырып,
Тірлік бағын жандырып –
Кетеді,
Бұл кәдімгі?Жаңбыр мен бұлт
Жер астынан су шығарып аспанға,
Мәз болады моншақтарын шашқанға.
Қақпаларды ашады,
Жапырақты шашады.
Балалардың қалпағын
Жұлып алып қашады.
Түрлі сәуле төгілген,
Көпір көкте керілген.
Біреуі от болып жанып тұр,
Жарығы ғаламат – анық бұл.
Біреуі тек қана жарқырап,
Қуатты жарықтан алып тұр.
Бір-біріне жете алмай,
Бірін бірі басып-озып кете алмай,
Екі мықты жағаласып келеді
Шекарадан өте алмай.
-
- Азамат Төре
- Азамат Төре
- Лев Шестов
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі