Өлеңдер жинағы - 273 бет

Бәлкім

Мағиза Құнапияқызы

Қуанышым құлдилайды еңіске,
Бұрымымдай иығымнан құлаған.
Мөлдір әлем кіргізбейді мені ішке,
Келмегелі көптен күткен бір адам.

Толық оқу

Соңында біз

Мағиза Құнапияқызы

Ғұмыр бойы сағынам?
Әлде бес күн?
Ерем бе әлде соңынан мәңгі елестің?
Еске алу бар, хош көру, жек көру бар,

Толық оқу

Көш көрем

Мағиза Құнапияқызы

Қалғандығын сезбегендей көктем кеп,
Сары орамал тағып жүрмін, шешкем жоқ.
Сағыныш деп аталатын құбылыс,
Сенің бізде өкпең жоқ!

Толық оқу

Толқын

Мағиза Құнапияқызы

Өзге түгіл өз өзімнен қашам деп,
Ұйқылы-ояу жүргенімде масаң боп,
Мұң тозаңын айнасындағы көңілдің,
Кірпігіңмен сүртіп кеттің қашан кеп?

Толық оқу

Қайда тұрасыз дейсің

Мағиза Құнапияқызы

Көшесі алыппен аталатұғын,
Бақтары гүлмен жасанатұғын.
Қыраны көкке көтерілерде,
Алатау қарттан бата алатұғын.

Толық оқу

Нән қаланың тұрғыны

Мағиза Құнапияқызы

Естілетін сирек күйдің күмбірі,
Ысы қою нән қаланың тұрғыны.
Сөзіңізде керуеннің сыңғыры,
Сіз де өлеңге айналарсыз бір күні…

Толық оқу

Қыл көпір

Мағиза Құнапияқызы

Оңаша қалдық екеуден екеу, жанға айналдық па армансыз,
Суша сапырар сөзің таусылып тосылып неден қалғансыз?
Көз тоқтатуға келмеді шамам қараған дұрыс қай жаққа,
Үп еткен желге құлап түсердей жапыра...

Толық оқу

Сен

Мағиза Құнапияқызы

Сен сөзсің.
Жұрнағы кетіп, түбірі қалған.
Сен әнсің.
Әуені кетіп күбірі қалған.

Толық оқу

Кетіп барам

Мағиза Құнапияқызы

Сезім тұнық, сыр тұнық, тұнық бәрі,
Көздеріңде қалған ед тұнып нәрі.
Неше ғасыр өткенін біле алмадым,
Сен кездесіп өзімді ұмытқалы.

Толық оқу

Осы емес

Мағиза Құнапияқызы

Тиегін сырдың ағытармын мен,
Қалжың мен ептеп қағытармын мен.
Көкірегің кілтін таппаспын бірақ,
Жүрегің сенің бос емес.

Толық оқу

Қалсам болғаны

Мағиза Құнапияқызы

Ерте ме кеш бір айтар арман әнімсің,
Үмітімді үзілген жалғағанымсың.
Көктем сыйлар көңілге шаттық күлкімсің,
Жиі тартқан сен менің оң қабағымсың,

Толық оқу

Қара көлік

Мағиза Құнапияқызы

Беймезгілде қай сезімге еліттім,
Сыйластық пен қимастық бір деп ұқтым.
Елеңдеймін қара көлік зу етсе,
Түсі қара сіз мінетін көліктің.

Толық оқу

Кеттім ақыр

Мағиза Құнапияқызы

Кеттім ақыр қош енді өскен қала,
Саған қарай жүгірмен өкпемді ала.
Ештеңе де алмаймын енді сеннен,
Қалғаны есте ұмтылмас сәттер ғана.

Толық оқу

Кешір уақыт

Мағиза Құнапияқызы

Кешір уақыт, өткеніңе қарамай,
Қайырылмай кеткеніңе қарамай.
Мен оны әлі балайды екем өзіме,
Дәстүрлердің шектеуіне қарамай.

Толық оқу

Сен келесің

Мағиза Құнапияқызы

Сансырайсың, құр босқа сенделесің,
Өткен күннің қумаймын енді елесін.
Ақбоз аттың жалынан жел естіріп,
Шығыс жақтан, бір күні сен келесің!

Толық оқу

Жасырамын сөзімді

Мағиза Құнапияқызы

Болсам ба екен жаныңның құрбандығы,
Көркін ашып бағыңның тұрған гүлі.
Саған айтқан сөздерім жазған жырым,
Айтылмаған сөзімнің мыңнан бірі.

Толық оқу

Қия алмай

Мағиза Құнапияқызы

Қия алмай зорға қаласың дағы,
Аласың көзден мұң ұрлап.
Екі кездесу арасындағы,
Үзіліс неге тым ұзақ?

Толық оқу

Ғанибет

Мағиза Құнапияқызы

Қара түнге қадалғаным - ғанибет.
Айна алдында таранғаным - ғанибет.
Бірде ойға, бірде мұңға батырып,
Сүю үшін жаралғаным - ғанибет.

Толық оқу

Бал Қадиша

Мағиза Құнапияқызы

"Дегенде Балқадиша, Балқадиша,
Есілді бойлай біткен тал, Қадиша".
"Еркем"деп екі жеңгең ертіп жүрер,
Қадірің Хан қызындай бар, Қадиша.

Толық оқу

Адасу

Мерей Қартов

Көңіл де,
Бесқасқам да ала қашып,
Тау ішінде адастым, қара басып.
Ай тумаған.

Толық оқу

Қыркүйек

Мерей Қартов

Көркіңе керім үздігіп,
Көз алмай, ұзақ қарадым.
Күрсіне берсін күзгі бұлт,
Жарқын ғой сенің қабағың!

Толық оқу

Туған жер

Мерей Қартов

Көз ұшында мұнарланған,
Тауларым-ай, ұлар қонған.
Қиясынан қыран көрсем,
Қиял ұшып, құмар қанған.

Толық оқу

Абадан

Мерей Қартов

Тәңір-Ійем – Тау.
Ақпан...
Нұр бусанта, таң атқан.
Сирағымда – жау-қақпан.

Толық оқу

Айман бұлақ

Мерей Қартов

Айнадай Айман бұлақ,
Жағасы – жайлау-құрақ.
Ағады ағыл-тегіл,
Ақмаңдай сайдан құлап.

Толық оқу

Найзатас

Мерей Қартов

Бұлттарды дүлей жосылған,
Найзатас ұшы түйреген.
Айналдым әзиз басыңнан,
Құлжалар ғана билеген.

Толық оқу

Қызағаш

Мерей Қартов

Қызағаш... қырау сырғалы...
Қолында – күміс білезік.
Мыстан-жел осып тырнағы,
Жаныңды тұр ма мұң езіп?!

Толық оқу

Ішкі шер!

Мерей Қартов

Ұсақ тірлік
байлайды амал қанша,
Шаруа бітпес
жалғаннан жоғалғанша.

Толық оқу

Ар қар!

Мерей Қартов

Таудан аққан бұлақтар,
Теңіздерге су аралас мұң құйып,
Бұлттан сұрап, нөсерін,
Телміреді көк аспанға тұңғиық.

Толық оқу

Қамшы!

Мерей Қартов

Шабандоздан
шыға қоймас серт жұтаң,
Атқа шапсам
жалын құшып, өрт жұтам.

Толық оқу

Апа!

Мерей Қартов

Ұмытқам жоқ
Апа жан-малтаңды әлі,
Шөл басатын
сол еді қалтамдағы.

Толық оқу