Қобдиша бетіндегі сурет
Көркің қандай, япыр-ай, көгілдір Ніл,
Аймағыңа көк мұнар төгіпсің нұр.
Жағандағы майысқан мәуелі бақ
Тамашалап бейнесін түйелі тұр.
Көркің қандай, япыр-ай, көгілдір Ніл,
Аймағыңа көк мұнар төгіпсің нұр.
Жағандағы майысқан мәуелі бақ
Тамашалап бейнесін түйелі тұр.
Самал жел сыңарым ғой
Жүзімнен күліп өбкен.
Ақша бұлт – ақ жаулығым
Сол сәтте ұшып кеткен.
Асыл шыны, ақ фарфор,
Абайсызда қирады.
Білем, көңілің енді оны
Жоқ дегенге қимады,
Өмірде көп-ақ
қайшылық, салдар, себептер,
Қажеттіліктер,
кездейсоқтықтар, деректер...
Шуақ сәт маған
көпсінер жан жоқ деуші едім,
Жасындай шағым,
жалының екен-ау сенің!
Жақсылығың істеген,
Жақсыдан ғана қайтады.
Алғанын емес, көп мұндар
Бергенін ғана айтады.
Тікен егіп,
балауса орармысың!
Шөл жаралып,
көл дария болармысың!
Әдеміні,
әсемді
Таңдаудан адам талмайсың,
Жаныңа рахат теңізді
Аңқылдап жүріп ұрынам жарға кей-кейде,
Қасақы іске жориды оны кей пенде.
Кетпенді басып өтемін сірә япыр-ау,
Шекеме сабы тиеді десем сөйтем бе!
Әлде жаным қырандікі ме екен,
Шығаннан шүйіліп,
бақа-шаянды ілмейтін!
Сайын даланы майдан мекені етер,
Кім ылайлап кетпейді
Мөлдіреген бұлақты?
Кімдер таптап өтпейді
Тотияйын құрақты?
Ақ құс көңіл шарықтап, шалқып асқақ,
Биіктерге ұмтылған бала жаста-ақ.
Бірге туып, адаммен бірге елетін
Арман, сірә, алдына қойған мақсат.
Ақ қағаз – айдын, жыр асқақ
Ақынның көңіл кептері.
Қанжардай кекте сынаспақ
Сұлу сөз – сиқыр от пері.
Болмай-ақ қойсын жақсы тегіс мейлі,
Жақсы ғып кім әлемді тегістейді.
Жақсылық уағыздаған ізгі адам,
Қолымен жамандықты неге істейді?
Күн де күңгірт,
мен де күңгірт,
күй күнгірт,
Жұрт ұйқыда,
Алып тыныс —
мынау шексіз дүниенің тынысы,
Алып тыныс —
мынау өмір қатпар-қатпар сыр іші.
Шіркін жастық!
Мекені құз қырансың,
Түгесілмес, ылғи жаңа жыр-әнсің
Кеудесінде жаны барды аспанға
Азамат қайда бір айтып, бір-ақ кесетін,
Сол айтқаны үшін етікпен суды кешетін,
Пайдаланбайтын қас жауының да қапысын,
Бел буса, бөкен бөктергеннен соң шешетін.
Биік көп қанша көз
Қызығып қарайтын.
Көп көздің бәрі емес,
Біреуі-ақ жанайтын.
Бір тал ақ шаш жүр дедің бе сен маған?
Тиме, жаным, жасара алмас енді анаң.
Батар күннің еңкеюі тәрізді
Көрерсің сен енді менен әр ізді.
Тілім әсте келмесе де мен деуге,
Алатаудың өрлігі бар кеудемде.
Кең даламдай көңілім бар жаралған
Дархандықтың дариясындай көлбеуге.
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі