Өлеңдер жинағы - 422 бет

Кешеу күзде

Кеңшілік Мырзабеков

Тағы да, міне, кешеу күз,
Тағы да тұман, боз қырау.
Қабағы қату, мешел құз,
Оңдың-ау, орман, тоздың-ау.

Толық оқу

Қара теңіз

Кеңшілік Мырзабеков

Зіп-зілдей денем, сүйегім сыздап, сынық па,
Жығылғандаймын жұд
ырық пенен сырыққа.
Қажыдым, білем, қай жаққа барып дем алам,

Толық оқу

Қайрақ

Кеңшілік Мырзабеков

Хас қайрақтың да тас нәті,
Қанжарың болса – жанып ал.
Қайысың болса – таспа тіл,
Қайыңың болса – қабық ал.

Толық оқу

Замандасқа сыр

Кеңшілік Мырзабеков

Табиғат құдіретінен жаралып тән,
Астынан бір аспанның ауа жұтқан.
Ей, адам, сен досымсың кім де болсаң,
Еңбекпен ертелі-кеш алабұртқан.

Толық оқу

Жиырма бес

Кеңшілік Мырзабеков

Жолдас жиырма бес,
Саған не дейін?..
Сенің жолыңды қайтіп бөгейін?
Дәм-тұз жарасқан тату күндерді

Толық оқу

Бақ

Кеңшілік Мырзабеков

Қабағың кіреукелеу солғын, аға,
Жүзіңнен мұң көргендей болдым, аға.
Кермеңнен кетіп қалса бабы болмай,
Бақ деген кейи көрме Керқұлаңа.

Толық оқу

Ауылға қайтқанда

Кеңшілік Мырзабеков

Мектептен бірге қайтқан ақ сары қыз,
Әжімсіз ашық еді аспанымыз.
Әлдилеп әз көңілді сәби сезім,
Домалап өрге қарай тастарымыз.

Толық оқу

Таң

Кеңшілік Мырзабеков

Бозала таңда бозторғай әлі шыр етпей,
Тып-тыныш дала тұмшанып шыққа сүмектей,
Жылыстап алып, жарығы налып жұлдыздың
Қалтырайды кеп баяу бір соққан жүректей.

Толық оқу

Өліара мезгіл

Кеңшілік Мырзабеков

Өліара мезгіл...
Он алты жаста едік біз,
Өліара өтсе, өруге жүрген елікпіз.
Сансыз табандар сарсылған дүние, сені біз

Толық оқу

Көл жағасында

Кеңшілік Мырзабеков

Кешкілікте көлден самал соқты ғой,
Шабандап есіп, сараң соқты ғой,
Тыншу мезгілде тыпыршып тұрмын,
Самал бола алмай, амал жоқтық-ай!

Толық оқу

Көктемнің кезі

Кеңшілік Мырзабеков

Көктемнің кезі...
Көлдерге құйған қар суы,
Бал-құрақ қамыс қозғалып кетсе – бал шуы,
Бойыңды кейде дір еткізеді, дүние-ай,

Толық оқу

Жел

Кеңшілік Мырзабеков

Сәскеде соққан желдердің
Кешке де мүмкін тынбауы.
Кешігіп соқса кезінен
Әсте де мүмкін тумауы.

Толық оқу

Балта

Кеңшілік Мырзабеков

Алғаусыз жүзің даттанып,
Мұқалғанбысың, мәрт темір?
Қып-қызыл отқа қақталып,
Қунамайсың ба, қарт темір?

Толық оқу

Бақыт

Кеңшілік Мырзабеков

Қарағым деймін, қайда әлгі бақыт, қайда арман
Басымызға біздің бала жылдарда айналған?..
Бұлдырап ұшып буалдыр кеште кетті ме
Қолға ілікпейтін суыртпақ сәуле сайлардан?..

Толық оқу

Ауа

Кеңшілік Мырзабеков

Есіңде бар ма ел қонған мезгіл жайлауға?
Көде мен көкпек көз жауын алып сайларда,
Табаның жерге тұра алмаушы еді тайғанап
Сәскенің сәруар сәулесі қырды шайғанда.

Толық оқу