Жаусын қар
Аспан жерге ақтарылып ақты ма, ей?!
Жауып жатыр дауылдатып ақ дүлей.
Ел отырған Жаңа жылын қарсы алып,
Мен отырғам сол еліме бақ тілей.
Аспан жерге ақтарылып ақты ма, ей?!
Жауып жатыр дауылдатып ақ дүлей.
Ел отырған Жаңа жылын қарсы алып,
Мен отырғам сол еліме бақ тілей.
Жүгенін шешіп қашырдым бүгін
Тұлпарын асау қиялдың.
Көтерер ме деп ғасырдың жүгін
Қондырдым бойға ұяң мұң.
Артта қалған қайта оралмас көп күннің,
Сағынышын сезген сайын шектім мұң.
Көп емесін білем бүгін мықтының,
Адалдығын саны аздау тектінің.
Сыйлаған өмір маған,
Пейішім, жаным Анам.
Тәңірден бар тілерім,
Жадырап жүрші аман..
Алматы. Ымырт түнеген,
Жымиып күлді жыр-емен.
Шырақтар жұтқан көшеге,
Шырмалып тұрды бір өлең.
Ешкімнің түсіне де енбеген...
Сонау бір қиырдағы ауылдан,
Мен осы қалаға келген ем,
Атама қарамай жарымжан.
Исі алаштың арманы болып,
Ғасырлап күткен азат күн.
Талайын естен шығарғаны рас,
Қаймана көрген азаптың.
Қисық жолмен жүрме, мейлі,
Бұралаң көп өмірде.
Жүрек қалай кірлемейді,
Кірлеп кетсе тәнің де.
Қауырсыннан жеңілмін,
Қорғасыннан ауырмын.
Өлім – Шыңы Өмірдің,
Шың-Бейнеңді сағындым.
Қайда келсем көрдім мен қайың күбі.
Қымызға арнап жасапты дəйім мұны.
Ішіндегі қымызы ерекше тым,
Ағаштығы демесең айырымы!
Жол түсіп келдім тағы Тың қаласы,
Сөзімді тұңғыш айтқан тыңда жақсы.
Жүректің жұртқа дəйім сырын шерткен
Халқыңның мен де жыршы бір баласы.
Қош айтыса, қол алып,
Қан майданға жол тарттым.
Келем деумен оралып,
Көңіліңді жұбаттым.
Көтерттің балам қолыма
Өзіңді «күнім» дегізіп.
Əлдилеп анаң жоғында,
Жұбаттым беріп емізік.
Халқымыз жаумен алысқан
Білеміз ауыр күндерін.
Жаңғыра сонда алыстан
Шалынды тынбай үндерің.
Дамыл көрмей құз-қойнында,
Шуылдайды мұз бұлақтар.
Күнде күлкі сол ойынға
Қызығады кəрі жақпар.
Келді достар шартараптан
Ташкентте алғаш бас қосуға.
Жанын өлшеп жақын тартқан
Жылы құшақ тапты осында.
Əжімді тауын Орданың
Аралай, Мұқа, бірге астық;
Ашқандай заман томдарын
Алыспен қилы сырластық.
Шыңғысты сəрі бөктерлеп
Жөнелдім беттеп шығысқа;
Ілік қып айтар өкпем жоқ
Ағайын, жұрат, туысқа.
Бұл суретті жасымда
Көруші едім тауда мен.
Самал жұтып қасында,
Көк майсаға аунар ем.
Қызыға тағы оралдым,
Жетісу, сенің өлкеңе.
Балауса түрі тым балғын
Көрінеді ыстық əр төбе.
Жас сұлуша жасанып
Жылдың əсем келді айы;
Жағы сенбей əн салып
Жырлайды бозторғайы.
Көп айтады Оңалбай
Қозыларын ақ мамық.
Сабақталса-ақ сөз ондай,
Тұр ма дерсің мақтанып.
Жерімізден бір жұлдыз
Тартты шырқап Ай жаққа;
Қақтық қанат біз тұңғыш
Шетсіз, шырқау аймаққа.
Жерімізге көз жіберсек,
Ойлана бір, дос-жарандар.
Жаңа сурет ірі, кесек
Жатыр онда жан таңғалар.
Шекара іші бейтаныс
Бұлыңғыр түнде тұнжырап;
Жарысып жақын, кейде алыс
Тартады көзді бір шырақ.
Балқыта жерді нұр жүзі,
Күлімдей жетті ол бізге.
Тықырши күткен бір қызды
Қызыға көрдік сол кезде.
«Күлімсіреп көк аспан»,
Шалды жылы күншуақ.
Мал мен жанға үн қосқан
Жамырады құс шулап.
Алдымызға жеңешем
Сүр əкелді былқытып;
Сүйсіне оны жеген соң,
Сусындадық жұтып құрт.
Дүйім бала дуылдайды беткейде.
Жамырайды:
– Жолды босат! – деп кейде.
Қайран жастық қарлы аязды маздатқан,
Жалықпай, жылдар толғанып
Жырладың, Мұқа, Абайды.
Сөзіңнен ұрпақ шолды анық
Замандар бетін талайғы.
-
- Азамат Төре
- Азамат Төре
- Лев Шестов
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі