Өлеңдер жинағы - 3 бет

Бұла күн

Жангелді Немеребай

Бұла күн,
Неліктен сонша жыладың?
Найзағай шалған қанатын,
Дәрменсіз мен бір қыраның.

Толық оқу

Бойжеткен

Жангелді Немеребай

Мен сені көргенімде үйленген ем,
Сондықтан жақындауға именген ем.
Қол ұстасу керегін білгенменен,
Шалыс басу әдеттен жиренген ем.

Толық оқу

Қарғалдақ

Жангелді Немеребай

Жанарым толған сезімнің ұшқынды өлеңі,
Еліттің сәулем көзіме түстің де мені.
Өзіңмен бір сәт сырласып өткенгі күндей,
Көктемгі гүлдей құшаққа қысқым келеді.

Толық оқу

Алғашқы махаббатқа

Жангелді Немеребай

Сен тұратын көшеге тұңғыш аттап,
Есіңде ме,барғаным гүл құшақтап.
МЕН келемін сол түнгі сырды сақтап,
СЕН жүрмісің мен берген жырды сақтап?

Толық оқу

Болмыс

Жангелді Немеребай

Тал бойынан танытқан адалдықты,
Шын періште сияқты ол маған тіпті.
Асқақтығы кем емес хор қызынан,
Қарапайым бірақ ол болмысынан.

Толық оқу

Айкөркем

Жангелді Немеребай

Ай көркем қыз, гүл керім,
Ерке мінез қылықтым.
Тек сен аштың тілдерін,
Кілтсіз жүрек-құлыптың.

Толық оқу

Жаңбырлы түн

Жангелді Немеребай

Жырақ қалған жарқын менің,
Шуақ тамған алтын белім қайда.
Жауын кешіп өзіңменен,
Сыр ақтарған бал түндерім қайда.

Толық оқу

Кабакта

Жангелді Немеребай

Сәттерімде салірек қанат талған,
Сәттерінде сағыныш тағатты алған.
Телефоным тұрады сөндірулі,
Мені іздеңдер сол кезде кабактардан.

Толық оқу

Толғақ

Гүлайым Дәуітбаева

Адыра ұйқы... мазамды ап,
Барады бір күй елітіп.
Еркімді билей ол арбап,
Елейтін емес мені түк.

Толық оқу

Айдалаға айдаған ажал

Гүлайым Дәуітбаева

Жарғағын құлағының гуіл жарып,
Безеді елірген күй қиырды алып.
Құйғытып қырларды аттай торы бесті
Шабады жал-құйрығы суыл қағып.

Толық оқу

Мұра

Гүлайым Дәуітбаева

Өмір-жалған - кетті әкем адыра ғып,
Жұбатады бізді кеп жабыла жұрт.
Көп адамның қолынан кебінге орап
Жан әкемді қалыпты қабір алып.

Толық оқу

Микрофон

Гүлайым Дәуітбаева

Мың тоғыз жүз сексен төрттің шуағы мол сәуірі,
Кейін білдім, күлімдеген күн көсемнің дәуірі.
Біріншіні нобайлаған оқушымын сүйкімді
Ән мен биге икемім жоқ, тақпақ айтам – тәуірі.

Толық оқу

Шерқала

Гүлайым Дәуітбаева

Шақырар алдан алыстан арбап пендесін,
Шерқала шертті сезімнің сырлы пернесін.
Танытпақ болып тектілік барын түбекте
Көтергендей-ау кеудесін.

Толық оқу

Маңғыстау

Гүлайым Дәуітбаева

Маңғыстау мынау – жеңілтек сағым, бұйра құм,
Мүлгиді бұта шағылға қадап сирағын.
Ебелек қуып, көбелек қуып секіріп
Тақырда ойнап, құмыңда аунап ширадым.

Толық оқу

Жылама, құрбым!

Гүлайым Дәуітбаева

Көздің жасы бақытқа бал ашпайды,
Қуанышпен қашан да талас қайғы.
Шарасындай шаттықтың мөлдіреген
Жанарыңа мұңлы жас жараспайды –

Толық оқу

Наурыз жыры

Гүлайым Дәуітбаева

Заманалар сырласы
Ғасырлардың құрдасы
Жыл құсындай оралып
Наурыз келді - Жыл басы!

Толық оқу

Ақтау - арман

Гүлайым Дәуітбаева

Маңғыстау – маңғаз түбегім,
Кие бар мұнда білемін.
Сол дала құтты төрінен
Ақтауым, ақбоз түледің!

Толық оқу

Құдайы қонақ

Гүлайым Дәуітбаева

Түсім бе, әлде өңім бе дедім,
Орнаған жұмақ бақ тамып маңға.
Күлімдеп тұрып төрімді бердім
Алғашқы елші – ақ мамық қарға.

Толық оқу

Маңғыстауға мұң шағу

Гүлайым Дәуітбаева

Ей, Маңғыстау!
Сенде тудым – бұл мәңгілік мәртебем,
Меншігімдей көрінеді әр төбең.
Жүрегімнің жыр-қауызын жарғызып

Толық оқу

Доспен айрылысу

Гүлайым Дәуітбаева

Толқып жатқан теңіздің іргесінде,
Танысқанбыз көгалды көктемеде.
Енді күздің нөсерлі бір кешінде
Қоштасамын. Сен маған өкпелеме!

Толық оқу

Күз - көңіл

Гүлайым Дәуітбаева

Күз ғой бұл – аужайы әрқилы,
Талтүсте шуақ боп шарпиды.
Түсқайта түйілген бұлт-жұдырық
Кіжіне көк жүзін тарпиды.

Толық оқу

Жұбату

Гүлайым Дәуітбаева

Суый қалды маңайымыз күз келіп,
Жапырақтар жарысады бізге еріп.
Терезмнің түбіндегі қара ағаш,
Жейдеңізді шешпегенсіз Сіз неғып?

Толық оқу

Анама

Гүлайым Дәуітбаева

Ер мінезді жан едің сен сөзің – құт,
Дүркіреген өтті уақыт тез үркіп.
Отырасың ойға батып оңаша
Ақ жаулығың асқар таудай сезінтіп.

Толық оқу

«Тілсіз» тілдің досқа мұңы

Гүлайым Дәуітбаева

Әу баста келгенсің есіктен сығалап,
Кідірмей төрге оздың көңілім ұнап-ақ.
Ақ жүрек халық ек – аңқылдап қарсы алдық
Болмысты қайтемін кінәлап?!

Толық оқу

Атам

Әли Ысқабаев

Өсіріп атам сақалды,
Ақсақал шал атанды.
Жүрсе де жүзі жадырап,
Бұзықтарға қаталды.

Толық оқу

Алақаны аялы

Әли Ысқабаев

Түн ұйқысын төрт бөліп,
Ақ сүтімен өсірген.
Еркелесем мәрт көріп.
Қатемді де кешірген,

Толық оқу

Әже тілегі

Әли Ысқабаев

Зұлым соғыс болмасын,
Тілекті ел қолдасын.
Жалынымен оқ дәрі,
Бір тал гүл де солмасын!

Толық оқу