Ғасыр бітті
Ғасыр бітті...
уақыт бізге көрсетті басымдықты,
жеңе алмадық, біз бірақ айуандықты,
жеңе алмадық надандық, басырлықты,
Ғасыр бітті...
уақыт бізге көрсетті басымдықты,
жеңе алмадық, біз бірақ айуандықты,
жеңе алмадық надандық, басырлықты,
Ай, жарандар, жарандар,
Тыңдаңдар да қараңдар.
Күн сәулетті ұлысым,
Айыыны қорғар не амал бар?
Жарандар-ау, жарандар,
Құлақ салып, қараңдар.
Баран атын айдаған,
Бұлттың астын жайлаған,
Дымқыл шөпті таптап өтті өкшелер,
Күл ішінде күні бітіп, шоқ сөнер.
Суық сүйер айдын бетін айнадай,
Қараңғылық бет-жүзіңді өпсе егер.
Дымқыл шөпті таптап өтті өкшелер,
Күл ішінде күні бітіп, шоқ сөнер.
Суық сүйер айдын бетін айнадай,
Қараңғылық бет-жүзіңді өпсе егер.
Құс сойып,
Тұлып жасау шеберісің,
Өзіңше өжектейсің өнер үшін.
Шыбықпен қанаттарын кергеніңде,
Әлдилеп жанды,
Құшағына алса қара жер,
Тозған бір тастың
Маңдайын сипар самал жел.
Жұлдызым сөнбей,
Кешірсең егер өткенді,
Кешікпей тұрып,
Ажалдан бұрын хабар бер.
Өткеніңе ырзамын, өмір, сенің,
Тірі қалды өзіңде небір сөзім.
Әр тозаңда сен енді жарқырайсың,
шуағымен шырқаудан төгілсе күн.
Қолатты тұман тұмшалап алды,
Аспан да мұнар құрсана қалды.
Жөңкіле шапқан үйірге қарай
Жусанның иісі бусана барды.
Мен үшін ішіп жатыр ел!
Көп сөзге елти қоймадым.
Ұмытып тойды атымен,
Көктемгі орманды ойладым.
«Бәрекелді, бәлі!» деумен мақталып,
Бала кезден жыр әлемін аттадық...
Өмір сүріп
Александр Пушкинше,
Аттандасып, айғай салып, қуаттап,
Әдебиет босағасын бір аттап,
Атақ емес,
Ата-жұртым үшін деп,
Қарақаттай сенің мөлдір көздерің,
Қайтіп қана жары болдың өзгенің?
Өзің, бәлкім, алдасаң да өзіңді,
Көзің мені алдамасын сезбедің?
Ғұмыр сүрмек бір басқа,
Көрмек, білмек бір басқа.
Сенесің де ойлайсың,
Ал ащыны танығанша қоймайсың.
Күн нұры топырақпен біріккеннен,
Бір Адам
Дүниеге кіріп келген.
«Кім менің ата-анам?» деп ойға түсіп,
Тәңірім,
Қамсыз болып балалық шақ,
Тек қана жақсылықтан хабар ұқсақ.
Тауынан Бесбармақтың
Жыртық пешпет, тесік жең,
Жыртық жаға, тесік тон,
Шұрық-шұрық жауырын,
Елеуішпісің, бауырым?
— Әй, иттің баласы, жексұрын,
Күресіңнен не іздеп жүрсің кешқұрым?
— Ине іздеп жүрмін...
— Инені қайтпексің?
Атам өтсе бұл қақпаның қасынан,
Қорқып-сасып,
Өзді-өзінен жасыған.
Бұл қақпаны әкем өтіп айналып:
Нан тапқам жоқ ешқашан өлеңіммен,
Аш қалмай-ақ сонда да келемін мен,
Поэзияның арқасында.
Саған да жыр нан болмас,
Қара жауын құйғанда сорғалап-ақ,
Қолшатырын ашып ел қорғаламақ.
Жауын тоқтап,
Жаһанға болса тыным,
Құбыланың қабырғасын қақырата сөгіп,
Қанды Ганганы қалаға шашырата төгіп,
Қоламтасынан соңғы рет жасын ата сөніп,
Күн ұйқыға құлады.
Таң қалдырып Грацтың жаранын,
Төрт түйе жүр көшесінде қаланың!
Атамекен Алматыдан — Альпіге
Қалай жеткен тоздырмастан табанын!
Жас едік ол кез ақылсыз,
Белді де буып жүргеміз,
Сүргенше ғұмыр татымсыз
Айырылыспаққа мүлде біз.
- Ахмет Байтұрсынұлы
- Конфуций
- Ахмет Байтұрсынұлы
- Азамат Төре
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі