Қашан бір жаным жай табар
Қашан бір жаным жай табар,
Шыным бар бүкпей айта алар.
Қаймағы қалың көңілдің,
Роза Сейілхан
Қашан бір жаным жай табар,
Шыным бар бүкпей айта алар.
Қаймағы қалың көңілдің,
Роза Сейілхан
Өзің едің кінәлі еткен мені,
Көрінбей ақ кетіп ең көптен бері.
Сен екеуміз қоштасқан сол көктемнің,
Роза Сейілхан
Мөлдір-мөлдір бұлағым,
Моншақ болып төгілді.
Мұңнан ою құрадым,
Роза Сейілхан
Жаным да бөтен, тәнім де бөтен,
Көп арман көзге шалынған екен.
Мұңайып тұрып түсіндім бәрін,
Роза Сейілхан
Қауіпке толы бар маңай,
Ішіме бүгем сырымды.
Қаперсіз атқан таңдар-ай,
Роза Сейілхан
Мұқағали ақынға
Ойлы көзің бұлақтай мөлдіреген,
Самал желмен самайың желбіреген.
Роза Сейілхан
Қадір түні туған жыр
Кешір Алла, көп мұңайсам, көп күлсем,
Сезімім бар жүректе.
Роза Сейілхан
Бірте-бірте сарғаяды бар алап,
Сары көйлек киіп алды қала, бақ.
Ағаш түбін пана қылған бейбақтың,
Роза Сейілхан
Күн батып барады бір күнімді алып,
Барлығына да қанағат дедім.
Тек сол біле ме бір мінімді анық
Роза Сейілхан
Анау жатқан біздің тау, біздің ауыл.
Күндеріндей көңілсіз күздің ауыр.
Бір салқындық орнапты ел ішінде,
Роза Сейілхан
Ей, Алматы,
Жанымның жарасын ұқ.
Өзіме-өзім сыймадым
Роза Сейілхан
Жанарымда өткеннiң елесi бар,
Арманымның аспаған белесi бар.
Санадағы сан ойдың салмағынан,
Роза Сейілхан
Құмға сiңген тамшыдайын,
Көрместер бар жан шырайын.
Әппақ айым туар әлi-ақ,
Роза Сейілхан
Мен өмiр, саған құмармын
Бәрiнен шаршап кеткен шығармын,
Көз алдым сағым буалдыр.
Роза Сейілхан
Жаным жүдеді
Шаршадым бәрінен,
Сағыныштардың бәрі азап екен.
Роза Сейілхан
Ұлылардың ұрпағымыз саналы,
Сол ұрпақтың улануда жан, ары.
Алтын көрсе анталаған ағалар!
Роза Сейілхан
Маған түк ұнамайды,
Кінәлай беретінің.
«Өмірде сен емес пе ең,
Роза Сейілхан
Мен кім едім, кім едім,
Жұлдыз едім, түн едім.
Қиялымда жыр құрап,
Роза Сейілхан
Сәкен Иманасовтың рухына
1. Бұл – Сенің әлемің әдемі
Әппақ қар төгілді аспаннан,
Роза Сейілхан
Жұмекенмен сырласу
Жұмекен аға, Жұмекен аға,
Өмiр дегенiң мұң екен аға.
Роза Сейілхан
Сеземiн ғарышта да бар,
Өкпелi бiр қыз,
Өйткенi жабырқау тартады
Роза Сейілхан
Атқанда тәуелсіздік таңы күліп,
Жақындай түседі екен жаныңа үміт.
Толқын боп буырқанар теңіз өмір,
Роза Сейілхан
Астанаға арнау
Өзiңе қарап ойланам, жас қала бүгiн,
Арнайды бұл қыз өзiңе жасқана жырын.
Роза Сейілхан
Қар жауып тұр, әппақ қар мақта сынды,
Адам ойын бiлмейтiн тап басуды.
Балағымнан су кештім қар аралас,
Роза Сейілхан
Ауған соғысына
Батқан күнмен қуандық таңды көріп.
Ойладық па, бақытты бал дәуренді,
Роза Сейілхан
Жан серігім, қаламсабым, мұңдасым,
Сенен өзге жанымды кім тыңдасын.
Жаза алмасам, айта алмасам ойымды,
Роза Сейілхан
Мазалайды бұл ойлар неге мені,
Қашан менің терезем теңеледі.
Керек емес біреудің демегені,
Роза Сейілхан
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі