Мен – сен емеспін
Зауал-Індетіңді молайттың –
Қара Жер емеспін ғой,
Құдай!
Шер-Шеменімді зорайттың –
Өлеңдер жинағы - 3 бет
Естай – Қорлан
Əн мен жыр қызымыздай ұзатылған,
Алмай ма кір жұқтырып өз атына?
Жақты ма қайын жұртқа, жақпады ма,
Табылар құптайтын да, бұзатын да.
Менің көңілім
Күннің нұрын азайтсаң,
Гүл үшін бұл қасірет.
Ақылсыз бейпіл сөз айтсаң,
Ортаны жақсы бүлдіред(і).
Кей жігіттерге
Бұл өмірге көп-ақ дерсің қосқаным,
Болсын ашық деп тіледім аспаның.
Нандым дейін – қосылғанда қол берер
Жалғыз ғана сұрайтыным, ер жігіт,
Өмірге тілек
О, өмірім, менің күйкі тірлігімнен сыр түйіп,
Берші маған, қарамашы бұртиып.
Жұрт баспаған өзіме тән соқпақ бер,
Жатсын содан жүрегімде жыр ұйып.
Ей, адамдар
О, өмір, бақ-дәулет деп сенен енші сұранам,
Қызық көрмей кетіппін деп естімессің үнімді
Бой-бой болып жылаған.
Тәрк қылып дүниенің бар жақсылығын тілеймін,
Тәуелсіздік таңы
Тәуелсіздік таңы – ашық аспан, жарық күн,
Ерен ерлік, ұлы істер мен шабытты үн.
Сан ғасырды артқа тастап келіпсің
Сан ғасырдың толғағынан,
Ардагер және Тәуелсіздік
Жаңа өмірдің мәнін, жөнін бала жастан ұғынған,
Жиырмасында кек-ызасын бостандық деп суырған.
Осы өмірді орнатқан жан
әлі де жүр арамызда, ей, адамдар,
Тәуелсіздік тірегім
Жұртпен бірдей күн өткізіп жүремін,
Жұртпен бірдей ашық-жарқын күлемін.
Ойға кетсем қорқып кетем кей сәтте,
Жоқ болса мен қайтер ем деп – бұл Елім.
Өмір деген не, досым?
Өмір деген не, досым?
Ақпандағы боран ба
Ораған ақ орамға?
Мамырдағы – гүлдер ме
Ән салшы, құрбым Рая
Өмір бізді
Доп қылғысы келетіндей
Танытады сыңай, ә?
Бір азаптан бір азапты
Кеудем менің
Кеудем менің
нансаң күйге толып тұр,
Жайдары жаз, жазық дала болып қыр.
Мен өзіңе қарыздар боп өтейін,
Жүрек соғып
Арман қылып таудың асқар бастарын,
Жүрек соғып алас ұрып жас жаның.
Бейжай тірлік тілеп көрме өтінем,
Қанағат қып қол қусырып отырма,
Ініме тілек
Ақ боранда түтеп жауған ызғырық,
Ұлпа қарды құрығыңмен сыздырып.
Жылқы бағып
құла түзде жүрсің бе өзің, қарағым,
Туған жер және махаббат
Жарық жерге сен түскенде іңгәлап,
Туған жерде тамыр жайып адам өсіп шыңдалад(ы).
Ержеткенде қарыз қылып, сол бір сәттік сағыныш
Жүрегіңнен тартады екен туған жерің мұндалап.
Сағыныш және махаббат
Ей, адамдар айтыңдаршы анығын,
Тұла бойың тұрған сол бір қалыбың.
Жан-бойыңды тұр ғой жайлап сағыныш,
Жүрегіңнің сөндірместен жалынын.
Ашса өлеңім жүрегіңнің есігін
Қажет емес, білмей-ақ қой атымды,
Кім екенім, қай өлкеден, сұрамағын затымды.
Әңгімеге мына мені арқау ғып,
Дастарханға жайып салма асыңды.
Жырым менің
Ғұмыр тілеп жырыма көз ілмеймін,
Қатты, тәтті, жып-жылы сөз іздеймін.
Әр жыр жолы сәтті күй аккордындай,
Әр өлеңім – тап менің өзім деймін.
Аппақ үміт – ақ сезім
Ақ үміт қой
Адамды алаңдатқан,
Нөсер жауын болса да, боранды ақпан.
Батпақ кешіп жүрсең де ну орманда,
Соғысқа лағнет
Бар салмағын салып ағаш балдаққа,
Өз ісіне өзге кісі жалдап та.
Жүр ғой талай әке-ағамыз күн кешіп,
Құлармын деп көше шықпай тайғақта.
Жыр және махаббат
Жыр арнау да махаббатқа қиын-ақ,
Ақ сезімді көңіліңе жиып ап.
Ол туралы талай тарлан шерткен сыр,
Жүрегінен жыр құдіретін қиып ап.
Бір ақынға
Кеш келді деп жыр теңіз дариясына,
Күдікті көп қарайтын ол расында.
Ақын атың шынында шықты ерте,
Тек сол үшін мәз болып далиясың ба?
Аз емес қой
Аз емес қой
десең де жан азабың,
Ой түбіне от қойып, ор қазамын.
Болып-толған жандарды көріп күнде,
Көңілден іздеп
Көңілмен қарап,
Жүрмедім іздеп жоқ-барды,
Таң қылған қырды адуын шабыс көкпарды.
Ой қинап мені жүргені кәміл аян-ақ,
Бірі болып
Ойым ойнап көңілде тұрақтамай,
Жүрегіме шаншу боп сұрақ талай.
Дел-сал болып отырар кездерім бар,
Ермек болып көкте Күн, жырақтағы Ай.
Нөсер болсаң
Тұлпарына мінсең тағлым таланттың,
Жалт еткізіп жұртты өзіңе қаратқын.
Ел біреулеп санар болса ерлерін,
Ішінде боп өзіңді де санатқын.
Бидай және махаббат
Құба жонда, маң далада туған байтақ сары алтын,
Күс-күс қолды, ержігіттің ақ терінен жаралдың.
Тіршіліктің нәрі өзің болдың да,
Адастырмас құс жолындай ұрпағыма таралдың.
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі