Бостандық
Мұзарт шыңдай тұратұғын мұнартып,
Қол жетпеген арман едің құны артық.
Сенің атың дұғамыздан түспеген,
Қасиеттеп тағатұғын тұмар қып.
Өлеңдер жинағы - 3 бет
Қанатқаққан
Бұл ғұмыр – дария-дәурен, ғазал-дастан,
Ғазалды жаза алмастан мазам қашқан.
Көңілдің архивіне көміп едім,
Көнедей көп сүрленіп, тозаң басқан.
Сыңар ұлар
Алтайымның басында мұнары бар,
Адасады мұнарда сыңар ұлар.
Сыңар ұлар секілді күй кештім-ау,
Күн болар ма көңілден мұң арылар?
Ұшқан құстан сәлем айт Зайсаныма
Ұшқан құстан сәлем айт Зайсаныма.
Ескен желден сәлем айт Сайханыма.
Айырбастап жұмақты тас қалаға
Кеткенім бе сандалып сайтаныма?
Заңғар мен зеңгір
Құм қосылып тау болған,
Құл қосылып жау болған.
Ту-талақай, тараждан
Тулақ жұртым сау қалған.
Күрең бұлттар
Несіне күркірейсің,
Күрең бұлттар,
Деймісің қадіріңді білер жұрт бар?
Сенің де жүйрігіңді шаптан түртіп,
Тауды аңсадым
Тауларымды сағындым,
Тауларымды.
Тау дегенде жүрегім қақ жарылды.
Тарғыл тасты құз-шатқал түсіме еніп,
Әке. Қос ішек
Арулап біз өзіңді жерге беріп,
Сен кеттің жер шарымен дөңгеленіп.
Жер шарын сүймей қалай тұра аламын.
Қойнында жатқаннан соң ұлы адамым.
Не жетпейді?
«Не жетпейді?» деймісің,
қарындасым?
Білемісің, бақыттың табылмасын?
Жетіспейтін жоғың көп бұл жалғанда,
Жаңбыр. Жасын
Адырналар майысып,
Қабырғалар қайысып.
Жебе жауып, жай ұшып,
Аспан мен Жер сайысып.
Мәжнүн тал
Аспан баяғыда ашылған,
Жаңбыр аяғы да басылған.
Сен несіне жылап қалдың,
Мәжнүн тал,
Өтесің, Уақыт
Өтуден басқа не тындырасың, Уақыт, сен,
Құмарым қанып дәміңнен сенің татып па ем?
(Көрген де емес жарасып менің жұлдызым
О бастан тіпті Уақытпен сосын Бақытпен).
Түркістан маршы
Түркі халқы, тізеңді жаз, түрегел,
Тізерлеген тығырыққа тірелер.
Түбі түркі түгенделер кез келді,
Бірлік болса – қорлық болмас, біле бер!
Өтті ғой өзгеше жаз, өзгеше күз
Өтті ғой өзгеше жаз, өзгеше күз,
Кетті ғой елге есеміз, сөзге есеміз.
Сен мені ақын ғой деп қорашсынба,
Біз әлі кездесеміз,
Күн, ай, жылдар, ғасырлар
Күндер, күндер, күндер-ай зымырауық!
Түс ауғанша кетеді ғұмыр ауып...
Құлағыма жетеді қабаттасып,
Тақымдаған таңдардың дүбірі анық.
Жалғыз сен бе, бауырым
Жалғыз сен бе, бауырым,
Жер бетінде сенделген,
Жалғыздықпен ауырып,
Сағынышпен емделген.
Қысқытұрым
Орай да борай қар жауып,
Орын да қалмай тебiнге.
Орамал салған оймауыт,
Оранды дала кебiнге.
«Өлдің, Мамай, қор болдың...»
«Өлдің, Мамай, қор болдың...»,
Сынақ – ауыр!..
Таптап жүре береді мына дәуір.
Серілер мен перілер, сал-сүлейдің
Торғыннан торқа жамылып
Торғыннан торқа жамылып,
Тарбағатайдың бөктері,
Ұялас ұлды сағынып,
Ұлиды қырда көк бөрі.
Баянсыз неткен
Баянсыз неткен
Өмір – тақ? –
Күздің де күні таусылды.
Тасқала тартты қоңылтақ,
Бұл не күш бауыр етті жұлып алған?
Бұл не күш бауыр етті жұлып алған?
Өртеніп өзегімнің күлі қалған...
Аз ғана алдарқатып алып соғар,
Осы ма тіршіліктің құны жалған?..
Жаназа жыры
Қара Ертісім тартылды,
Қоңырау көлім сарқылды.
Аласарып Алтайым,
Ақсұңқарым шарқ ұрды.
Аманжол құдығы туралы баллада
Қарқаралы басында – қара құдық,
Ақындар атын бұрар арагідік.
Табиғат ентелейді жан-жағынан
Алғандай сол құдықты бала қылып.
- Ахмет Байтұрсынұлы
- Конфуций
- Ахмет Байтұрсынұлы
- Азамат Төре
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі