Өлеңдер жинағы - 3 бет

Жаусын қар

Софы Сматаев

Аспан жерге ақтарылып ақты ма, ей?!
Жауып жатыр дауылдатып ақ дүлей.
Ел отырған Жаңа жылын қарсы алып,
Мен отырғам сол еліме бақ тілей.

Толық оқу

Атады таңым

Софы Сматаев

Жүгенін шешіп қашырдым бүгін
Тұлпарын асау қиялдың.
Көтерер ме деп ғасырдың жүгін
Қондырдым бойға ұяң мұң.

Толық оқу

Аяулы Анам

Sarybaev

Сыйлаған өмір маған,
Пейішім, жаным Анам.
Тәңірден бар тілерім,
Жадырап жүрші аман..

Толық оқу

Ес

Софы Сматаев

Қайран Қасым!
Түсінем өкпеңді мен.
Күтпейсің сен құрметті өктемдіден
Ардақ тұтқан Тауларың кішірейіп,

Толық оқу

Сес

Софы Сматаев

Өңімде сұмдық көрдім түсімде емес.
Тірілді жүректі егеп ішімде егес.
Тіл жетіп айта алам ба алапатты
Еш адам ешқашанда мүсіндемес?!

Толық оқу

Соңғы ауыл

Ұларбек Нұрғалымұлы

Ешкімнің түсіне де енбеген...
Сонау бір қиырдағы ауылдан,
Мен осы қалаға келген ем,
Атама қарамай жарымжан.

Толық оқу

Бостандық көші

Ұларбек Нұрғалымұлы

Исі алаштың арманы болып,
Ғасырлап күткен азат күн.
Талайын естен шығарғаны рас,
Қаймана көрген азаптың.

Толық оқу

Шыбын жан

Ақылбек Шаяхмет

Қазақ неге шыбын жан деп айтады,
Өйткені, оның салмағы аз.
Шыбын жаның келген жаққа қайтады,
Бұл фәниде болма мәз.

Толық оқу

Қайың күбі

Ғали Орманов

Қайда келсем көрдім мен қайың күбі.
Қымызға арнап жасапты дəйім мұны.
Ішіндегі қымызы ерекше тым,
Ағаштығы демесең айырымы!

Толық оқу

Қос орден

Ғали Орманов

Тербейді, жұртым, тағы да
Туыңа таққан ұлы орден.
Қуанған мынау шағыңда
Қуатын сезбес кім оның!

Толық оқу

Тың каласы

Ғали Орманов

Жол түсіп келдім тағы Тың қаласы,
Сөзімді тұңғыш айтқан тыңда жақсы.
Жүректің жұртқа дəйім сырын шерткен
Халқыңның мен де жыршы бір баласы.

Толық оқу

«Ауыл»

Ғали Орманов

Ақ үйлерді қондырған дөң басына
Алматының «Ауыл» тұр дəл қасында.
Көңіл ауып сонда бір бара қалсаң,
Енгендейсің еліңнің ордасына.

Толық оқу

Жыр жолы

Ғали Орманов

Оқуға кетті бір бала,
Тебініп жетім тайлағын;
Жадына жазды бір ғана
Жасынан таныс аймағын.

Толық оқу

Əке сабағы

Ғали Орманов

Көтерттің балам қолыма
Өзіңді «күнім» дегізіп.
Əлдилеп анаң жоғында,
Жұбаттым беріп емізік.

Толық оқу

Юрий Левитанға

Ғали Орманов

Халқымыз жаумен алысқан
Білеміз ауыр күндерін.
Жаңғыра сонда алыстан
Шалынды тынбай үндерің.

Толық оқу

Достық тобы

Ғали Орманов

Келді достар шартараптан
Ташкентте алғаш бас қосуға.
Жанын өлшеп жақын тартқан
Жылы құшақ тапты осында.

Толық оқу

Жазушы жүрегі

Ғали Орманов

Əжімді тауын Орданың
Аралай, Мұқа, бірге астық;
Ашқандай заман томдарын
Алыспен қилы сырластық.

Толық оқу

Шығар ауызда

Ғали Орманов

Шыңғысты сəрі бөктерлеп
Жөнелдім беттеп шығысқа;
Ілік қып айтар өкпем жоқ
Ағайын, жұрат, туысқа.

Толық оқу

Жаз қанаты

Ғали Орманов

Жас сұлуша жасанып
Жылдың əсем келді айы;
Жағы сенбей əн салып
Жырлайды бозторғайы.

Толық оқу

Өрістегі ой

Ғали Орманов

Көп айтады Оңалбай
Қозыларын ақ мамық.
Сабақталса-ақ сөз ондай,
Тұр ма дерсің мақтанып.

Толық оқу

Жүлде

Ғали Орманов

Көз жіберсек көңілмен
Мынау ұлы жоспарға.
Алдымызда көрінген
Ұқсайды бір асқарға.

Толық оқу

Күн қасында

Ғали Орманов

Жерімізден бір жұлдыз
Тартты шырқап Ай жаққа;
Қақтық қанат біз тұңғыш
Шетсіз, шырқау аймаққа.

Толық оқу

Кеш

Ғали Орманов

Манаурайды кешкі бұлт
Ұзақ жолда талғандай;
Тау тым тырыс, жел жым-жырт,
Дүние дамыл алғандай.

Толық оқу

Жастық досы

Ғали Орманов

Балқыта жерді нұр жүзі,
Күлімдей жетті ол бізге.
Тықырши күткен бір қызды
Қызыға көрдік сол кезде.

Толық оқу

Көктем нұры

Ғали Орманов

«Күлімсіреп көк аспан»,
Шалды жылы күншуақ.
Мал мен жанға үн қосқан
Жамырады құс шулап.

Толық оқу

Ой қанаты

Ғали Орманов

Қояр ма, сірə, жырлатпай
Қалаған жаңа жыл жетсе;
Қилы да қилы кітаптай,
Бірінен бірі ерекше.

Толық оқу

Шын жүректен

Ғали Орманов

Жалықпай, жылдар толғанып
Жырладың, Мұқа, Абайды.
Сөзіңнен ұрпақ шолды анық
Замандар бетін талайғы.

Толық оқу