Қазақ болып, қазақша білмедім
Желкен емес, жел дейді кемеге сын,
Тарту ерлік өнердің жеребесін.
Поэзия дейтін бір тылсым күштің,
Он үш жаста қақтың сен терезесін.
Желкен емес, жел дейді кемеге сын,
Тарту ерлік өнердің жеребесін.
Поэзия дейтін бір тылсым күштің,
Он үш жаста қақтың сен терезесін.
Ақпандатқан аязда
Мұз құрсанып, қар кешіп
Мый қайнаған ыстықта
Там-тұм ғана су ішіп,
Қаратаудың басынан көш келеді,
Көш келеді,
Түсіреді еске нені?
Ақтабан шұбырынды сол заманда,
Жаңа ашылған таң кiрпiгiн
Жабады бұлт жабағы.
Жаңбыр менен тал бүршiгi
Тереземдi қағады.
Шертетұғын сырым мол саған менiң,
Ақтарайын көңiлдiң бар өрнегiн,
Саған деген сезiмiм үзiлмесiн,
Үзiлсе де ең соңғы алар демiм.
Жүрегiм, саған обал жоқ,
Тула да жыла, сыздап бақ!
Ол қыздан мейiр саған жоқ,
Сезiмiн алған мұз қаптап.
Айдаланы жаңғыртып,
Ақсүйек ойнар түн мынау,
Алқынып соққан жүректе
Айтылмай талай сыр жүр-ау.
Сенiң мынау тұп-тұнық көздерiңде:
Мөп-мөлдiр бұлақтар бар,
Сусынымды мен содан қандырамын,
Маздаған шырақтар бар,
Қолыңды бер, Қазақстан, мен келдiм,
Өзге өлкенiң өзенiнде тербелдiм.
Сенсiз бақыт баянсызын бағамдап,
Сенсiз жерде сең соққандай сенделдiм.
Тәуелсіздік алған қазақ халқымыз,
Армандадық азаттықты жалпы біз!
Тәуелсіздік толғауы тек шырқалсын,
Кең байтақ ел, ұлықтайтын салтымыз!
Шыбық мiнiп,
Жейденi қаспақ қылып,
Тентек кезiм жүретiн сақ-сақ күлiп.
Көршiмiздiң байлаулы төбетiне
Лебiң нәр болғанмен, құшағың бал,
Босат менi: томаға, тұсауымды ал.
Қайта айналып соғармын тұғырыма,
Ерiк бершi, сiлкiнiп ұшарым бар.
Мейлi, ашылмасын жұмақтың қақпасы маған,
Бұрмай-ақ, мейлi, қояйын ат басын оған.
Қуанар едiм басымнан сипағандай-ақ,
Бiр сипаса келiп моламның көк тасын анам.
Жоқтан өзгеге жасып қаласың,
Өмiрге қайтiп ғашық боласың?
Өлiмнен қорыққан – өлең жазбайды,
Жылты жоқ неткен жасық баласың?
Жүрегiмдi барады шарпып жалын,
Аяқасты қарашы шарқ ұрғанын.
Аяңдайтын шағында алып-ұшып,
Албырттыққа алдырды-ау, антұрғаның.
Көңiлiм менiң мазасыз
Теңiздiң тулағанындай,
Орманның шулағанындай,
Борандар, тасқын, нөсерлер
Термометр сынды да –
Сынаптары
Ұстатпады быт-шыт боп бiрақ тағы.
Бытырадай пышырап,
Қаңтарда
Күнес көктем кеп,
Көшенiң буы көкке өрлеп,
Көпсiдi миы былқылдап,
Ақ самал соқты аңқылдап,
Сабаттар қалды салқындап.
Қанат қақпастан қалқыды,
Қазбауыр бұлттар қаңқылдап.
Жылдар деген жылқылардан аумайды,
Тасыр-тұсыр тас төбемнен заулайды.
Тарпаң тұяқ тиiп кетер ме екен деп,
Қорқып кейде қап-қара тер саулайды.
Бес ғасыр! Беу, бес жүз жыл!
Асыл бәрi.
Қойнына қанша қазына жасырмады.
Қолына қайта қонбас лашындары –
Қара суы ұйыған қазанына
Қайран қалмас ел бар ма қазағыма?
Қуанышын жүредi айырбастап,
Дүниенiң азабы,
Бар едi менiң бiр досым,
Жаныма балап жүргем-дi.
Аярлық сырын бiлгесiн
Аулаққа салдым iргемдi.
Микрофонды мiнбеден
Мен жайлы сөйлеп Тұм-ағаң;
«Талант, – дедi, – бұл деген»,
Жырларым, сiрә, ұнаған.
Биiкке бiткен бәйтерек
Тереңге жайған тамырын.
Өткiздiң бастан ертерек
Өмiрдiң долы дауылын.
Алабұртып отырмын мен бұл шақта,
Отырмын мен әлденеге сусап та.
Көкейiмде бүлкiлдейдi бiр сұрақ,
Сәбидейiн бүлкiлдеген құрсақта.
- Дарина Серіққызы
- Дарина Серіққызы
- Дарина Серіққызы
- Омархан Айнұр
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі