Көлеңкемдей қалмай қойды қалқам, мұң
Көлеңкемдей қалмай қойды қалқам, мұң,
Күйбең күнін көтере алмай ортаның.
Армандаған биігіме аңсаған,
Жете алмай қалам ба деп қорқамын.
Көлеңкемдей қалмай қойды қалқам, мұң,
Күйбең күнін көтере алмай ортаның.
Армандаған биігіме аңсаған,
Жете алмай қалам ба деп қорқамын.
Құлыншақ едім есірген,
Аялап анам өсірген.
Қызғалдақ терген төсіңнен,
Кетпейді күндер есімнен.
Өнер керек үлкенге де кішіге,
Таразы уақыт баға берер ісіне.
Атам қазақ айтқан ойын тас түйіп,
Өнерсізді санамаймыз кісіге.
Көрдің алғаш бүгін жарық әлемді,
Іңгәләған даусың әнге бөленді.
Сүтін емдің қосып ана үнімен.
Құттықтаймыз!
Жазира жасыл белеңім,
Көзіндей едің көненің,
Шап-шағын жұмақ ауылым,
Сезімге талай бөледің.
Сыр тартайын тарихтың беттерінен,
Түп тамырым нәр алған көкбөріден.
Нұқ пайғамбар кемесі тоқтап қалған,
Туған жерім Қазығұрт бөктерінен.
Күркіреп бұлттар өткенде,
Ақ жауын селдеп төккенде.
Көк майса дала жамылып,
Сағынып құстар жеткенде.
Қазығұрт жайдақ жал қырың,
Тербелген теңіз шалғының.
Өркешіңе сан өрмелеп,
Төсіңді сүйіп қалғыдым.
Жер анашым! алтын бесік, құт тараған өріңнен,
Ғашық болдым орманыңа қолаң шашы өрілген.
Естен танып жұпарыңа, ажарыңа арбалып,
Ғашық болдым айдыныңа, айдың жүзі көрінген.
Сүйемін сені күндіз де және түнде де,
Сүйемін жазда, көктемде, қыста, күзде де.
Сүйемін сені сезімім әбден талғанша,
Сүйемін сені жүрегім тоқтап қалғанша.
Жер болып құшағыңды аш,
Нұр болып саған енейін.
Гүл болып жұпарыңды шаш,
Мас болып содан өлейін.
Бір сен үшін мың өртеніп, мың жанам,
Бір сен үшін қалың ойда мұң бағам.
Бір сен үшін айлы түнде көз ілмей,
Бір сен үшін қамығам да жыр жазам.
Көптен бері мен қуанып көрмедім,
Махаббат та, күлкі де жоқ көзімде.
Жастық оты жалт еткенде, ермегім –
Ерік берем сол алдамшы сезімге.
Таппадым тіршіліктің басқа амалын,
Көшесін жүз кесемін тас қаланың.
Безілдеп белесінде бұл тірліктің,
Бағасың келер күннің қас-қабағын.
Қарлы қырау қаңтарда,
Тығылмаймыз тар тамға.
Ақ көрпеге оранған,
Қорықпаймыз бораннан.
-Тамшы, тамшы келдің қайдан,
-Сұр бұлттардан қанат жайған.
-Шатырларды сенбе соққан,
-Көктен құлап келе жатқам.
Сары апаның қолында,
Тұрушы еді қозы лақ.
Тыңдамастан кәрісін,
Ойнақтайды күн ұзақ.
Көк байрағым желбіре,
Қыран құсым қалықта.
Күн нұрына елжіре,
Дархан далам шарықта.
Қазығұрт киелі нәр алаған мекенім,
Өзіңде туылдым өзіңде өтермін.
Аңыздан құралған аласа тауымды,
Келеді құшақтап төбеме көтергім.
Мұңын тыңдап жүрегімнің,
Жыр қыранын ұшырдым:
Сенсіз маған бұл өмірдің
Мәні жоғын түсіндім.
Өзің сынды жан иесі,
Аспан қызы ай тамақ.
Махаббаттың «кәлимесін»
Жатырмын мен қайталап.
Өліп-өшіп сүйгенім,
Арып-ашып тапқаным:
Отқа салдың – күймедім,
Суға салдың – батпадым.
Сенсіз өткен уақытым – құр сергелдең,
Өзімді-өзім босатпаймын тергеуден:
Сенсіз қалай ауа жұтып, жер басып,
Сенсіз қалай өмір сүріп келгем мен?!
Тәңір-Тағдыр,
Екі етілмей жарлығың,
Алып біттің асылының барлығын:
Ішке бүгіп –
Мәңгі – Мазмұн-Мәнімен
Дақ түспейді Алтынға.
Тәнім – қартайғанымен,
Жаным – жасыл қалпында.
Бас көтерді кәрілік,
Зәре-құтым ұшады –
Төрт құбылам тарынып,
Қос өкпемді қысады.
Туа салдым да... шыңғырып
Тіл қаттым Дүние-Мұнарға –
Тылсымды түпсіз Тұңғиық
Тасырдың датын тыңдар ма?!
-
- Азамат Төре
- Азамат Төре
- Лев Шестов
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі