Өлеңдер жинағы - 566 бет

Санамақ

Светқали Нұржан

"Жеті қарақшы — жеті жұлдыз",
Сол жетеудің бірімін.
"Ақбоз, Көкбоз — екі жұлдыз",
Екеуін де мініп кеткен ұрымын.

Толық оқу

Қыземшектегі түн

Светқали Нұржан

От - жұлдызы тамған аспан айшықты,
Шоқ - сезімді лап еткізді тұтатып. —
Төбешіктің дәл үстінен ай шықты,
Бөбешіктен шыққандай - ақ сүт атып ...

Толық оқу

Бұлт – шайыр

Светқали Нұржан

Бұлт бір шайыр — сақал - шашы киіздей,
Жер - дәптерге үңіледі ол жиі үзбей.
Жарты ай анау,
Сол шайырдың қолында

Толық оқу

Гүл мен бұлбұл

Светқали Нұржан

Құмыр бұлбұл гүлді жырлап бақтағы,
Көмекейін күміспенен қақтады.
Әнге айналды ғұншагүлдің — әппағы,
Гүл қауызы — ғашықтардың қақпаны.

Толық оқу

Жол балладасы

Светқали Нұржан

... Теңізі анау — ақбайыл, тауы мына,
Жатырқамай қарайды қауымыңа.
Ит - құсты да талғамай,
Маңғыстауым

Толық оқу

Жылқышы

Светқали Нұржан

Кештіғұрым сәуріктер қырқысып ап,
Құйрық теуіп шет жақта кіл қысырақ. —
Самолеттің жолындай шаң қалдырып,
Шыңырауға құлайтын жылқы шұбап.

Толық оқу

Қыстауда

Светқали Нұржан

Маңайдың бәрі ақ түтек.
Дала. Қой ауыл. —
Малшының жайы басыма салады ой ауыр.
Қайшылық көрем әлемнен — қойшы күтпеген:

Толық оқу

Ба - я - ғы - да

Светқали Нұржан

Керек бүгін бұлардың аттануы,
Малды ауылға жеткізбек қаптағыны.
... Бұлт - көпшікті алмас - күн тіліп кетіп,
Бұрқырайды үсті-үстін ақ мамығы.

Толық оқу

Маңғыстаудағы түн

Светқали Нұржан

Күн қызылы семіп, нұры жаңа өшті,
Жетіқарақшы көрінеді көмескі.
Түн тілінде тілдеседі менімен
Маңғыстауым — әрі жаңа, әрі ескі.

Толық оқу

Көкем қайтқан жыл - 1981

Светқали Нұржан

Оралып шалғайыңа күйіп-жанып,
Сөз тыңдап отырушы ем иім қанып...
Серпілген қабақтарың енді менің
Кетпейді қиялымды қиырға алып...

Толық оқу

Нағашымен әңгіме

Светқали Нұржан

— Сияқты жарқылдаушы ең ай жаңасы,
Тап келді ит кәрілік қайдан, осы...
Тозаңы жолдарыңның жұғып қалған
Басыңды жуып алшы, ай, нағашы!

Толық оқу

Жазғы жабығу

Светқали Нұржан

Аңсаушы ем бір кез таңды арай,
Шайқаса мені көп түнгі ой...
Сағынып көрген, қарғам-ай,
Сағымға сіңіп кеттің ғой.

Толық оқу

Қысқы қамығу

Светқали Нұржан

Жел жылап, үріп құрғақ қар,
Аяздың тісі шықырлап —
Кілең бір зәрлі ырғақтар
Барады менің құтымды ап.

Толық оқу

Балалықтың бағзы жайлауы

Светқали Нұржан

Шырайлы сезім жанымды менің жұпар-жарық қып
Көлбесе түтін Бақытқа мені қарық қып,
Шапанын желпіп шығатын көкем төбеге.
...Бақилық бүгін...

Толық оқу

Қарасазда

Светқали Нұржан

"Жерімді көр!" — деген соң тағы келдім,
Сені көрген бір-екі кәріге ердім.
Сен жайында бір дерек біле ме деп,
Сәлем бердім кезіккен бәріне елдің.

Толық оқу

Абай ескерткіші

Светқали Нұржан

Күннен шуақ жұқтырмай, айдан арай,
Тұр екенсің тұнжырап, қайран Абай.
Сап бастың ғой Еңсемді өрекпіген,
Жел өксіген құзында, Найзағара-ай!

Толық оқу

Жүрек

Светқали Нұржан

Маңдайымнан сипады ерте ұлы елім,
Ұлы елімнің ақтаймын деп тілегін,
Тұғырдағы тастүлектей түледім.
Ұстап мініп жырдың бұла күреңін,

Толық оқу

Бозқаңғыр

Светқали Нұржан

Ебелек ұшқан Сары адыр
Есіме түсті тағы да.
Қаңбағы қашқан Қара қыр
Оралды жиі жадыма.

Толық оқу

Еңілікгүл

Светқали Нұржан

Қар ішінен көрдім мен Еңілікгүл,
Қимылдауға қарағым ерініп тұр.
Самал болып сипадым самайынан,
Жанашыған жансынып демігіп бір.

Толық оқу

У татқан

Светқали Нұржан

Қирады көңіл биігім —
Дос таппай байтақ шаһардан.
Басуға қыздың күйігін,
Таттым мен алғаш заһардан.

Толық оқу

Бебеуледің, жүрегім

Светқали Нұржан

Бебеуледің, жүрегім, неден менің?
Неден менің, жанарым, төмендедің? —
Құбыламның бетке алып желең желін,
Қырға қарай қылаңмен желер ме едім!

Толық оқу

Бір сыр бар

Светқали Нұржан

Жанымда жан ұқпайтын бір сырым бар,
Шыға алмай тар кеудеден тұншығуда.
Кезегін күтемін деп көптен бері,
Көзінің мұң-шығында күн сынуда.

Толық оқу

Есек-дәме

Светқали Нұржан

Қара шал түнде түс көрді.
Түс көрді керім...
Баяғы балғын бұланған жігіт кезі екен.
Айнала — көкпар.

Толық оқу

Шалшық-айна

Светқали Нұржан

Бозбалаң шақ! —
Көңілге бердің көрік,
Жүр бақшаңа менің де енгім келіп...
Адам жаны айна ғой,

Толық оқу

Сағым-арман

Светқали Нұржан

Күн күйіп тұр.
Қан құрғап шөлдегенім,
Таңдай — тандыр,
Көз — бұлдыр, кермек — ерін...

Толық оқу

Өлең сүйген

Светқали Нұржан

Дәнекер болған өлең мықты жәй.—
Өшер ме сол күн көңілден.
Сол күні саған,
Кегендік қыз-ай,

Толық оқу

Қыран ескерткіші

Светқали Нұржан

Атағы шыққан ұранға,
Тағының белін сындырған —
Ескерткіш жасап қыранға
Мүсінші бір іс тындырған.

Толық оқу

Бей-тағдыр

Светқали Нұржан

Сен өлесің...
Жарың жастай қалады.
Сезім-ине жазар тігіп жараны.
Бір қара құс —

Толық оқу

Құлын

Светқали Нұржан

Жантақ басын жатқан шақ жаңа жарып.
Күлте жалын желменен тарап алып,
Шұрқыраған енесін елең қылмай,
Боз құлыншақ беткейде барады ағып.

Толық оқу

Ай-арзу

Светқали Нұржан

Сәби шағым, күні — күлкі, түні — мұң,
Қалып қойды — желге таулап тұлымын.
Ал дәл қазір, аспандағы ай-ару
Жүрегіме сілтеп жатыр құрығын.

Толық оқу

Тұсау

Светқали Нұржан

Аймағымды, аулымды ырза қылмай,
Соңғы кезде жыр неге жүр жазылмай?!
Жұмақ, тамұқ — екі өмір,
Шабытсыз шақ

Толық оқу

Шырмау

Светқали Нұржан

Ішпек болып кіріп ем шөлдеп қымыз,
(Қыз қолынан дәм татып көрмекшіміз)
Алты қанат ақ үйде теру теріп
Сен отырдың сол сәтте,

Толық оқу