Айға салған адым
Алыста жұмбақ көрінген
Адымдап айда жүр адам.
Құттықтап туған жерінен
Қуанбас сірə кім оған!
Алыста жұмбақ көрінген
Адымдап айда жүр адам.
Құттықтап туған жерінен
Қуанбас сірə кім оған!
Əлемнің өңкей жүйрігі
Жиналды біздің Медеуге.
Медеудің бекем иығы
Жарады бəрін демеуге.
Шолсаң түгел ел-елдерді
Мекендеген жердің бетін:
Сүйеді Ленин кемеңгерді
Тынысындай жан-жүректің.
Жанымызға жəрдем берген
Сол еді өлмес ұлы дастан.
Асырды асқар белеңдерден
Бағыттан бір бұрылмастан.
Қаралы ылғи ту көтерген
Тұрды еңіреп нешеме ұлт.
Қолымызға күн əперген.
Қош, данышпан! – деседі жұрт.
Өз тұсында мыңды айдаған
Мейлің тіпті бəрің байсың,
Аш, жалаңаш сор қайнаған
Жарлыға азық бердің қайсың?
Біздің елге түсіп жолы,
Білем, Ленин бір келмеген.
Бірақ артық білген оны
Күнде көріп жүргендерден.
Шертпеген кім сөзбен шебер
Өшпес жарық, өлмес жанды.
Халқы шексіз сүймесе егер,
Ешбір есім қалмас мəңгі!
Есімде əлі суық ақпан,
Еңіреген қаралы күй.
Жер күйзеліп күйік тартқан
Секілді еді сол күні ылғи.
Өзіңмен, достым, бірдеймін,
Тербейді ұлы мереке.
Құшамын күнін күнгейдің
Көңлімде қалмай көлеңке.
Жүз жасын тойлар тұста Лениннің біз,
Көреміз бар тұрғыдан өмірлік із.
Қараймыз мейірім төге анасына,
Дегендей тым ерекше орыныңыз.
Қыдырып Ленин көшесін
Аралап өтсең бұл кезде,
Көтерген биік еңсесін
Көресің үйлер мүлде өзге.
Толқынға ұқсас егінге
Толтыра түзді қымтапты.
Аралап соны сен күнде,
Оқисың қызық кітапты.
Теңіздің тыңдап тынысын
Жатқамыз ұзақ ұйықтамай.
Ойы бар қандай кім білсін,
Таныта ма оны жұрт оңай!
Күлімде, қуан, Алматы,
Қасыңда жатыр көк теңіз.
Көзіңе тосын əр қалпы,
Толқиды алқап теп-тегіс.
Қапшағай жамылмапты мұз көрпесін,
Толқындар жатыр төсеп күнге өркешін.
Халқыма қалай риза болмайын мен
Осындай жасап берген нұр өлкесін.
Ырыққа көнбей кəрі Іле,
Көрсетті қанша қарсылық!
Бұрқырай мініп кəріне,
Тулады басын тасқа ұрып.
Бітімі бұж-бұж темірдей
Қоңырқай, қызғылт шоқылар,
Тұрыпты көзге көрінбей,
Қалқалап ұзақ ғасырлар.
Əкеге бала жалтаңдау,
Анаға неге тым батыл?
Тартқанша жасым қартаңдау
Бөлмеппін көңіл шындап бір.
Түстері түгел сар тартқан
Бояулары оңып жапырақ.
Түсуге тақап бұтақтан
Тұр ма екен сірə қалтырап?
Кезімде баспалдақпен көтерілген,
Текшеге тоқтай-тоқтай өтемін мен.
Алқынып аяғымды басам əрең,
Тұрғандай біреу тартып етегімнен.
Атамын күнде осылай таңмен бірге,
Тарайды таң сəулесі бар өңірге.
Сағалап сол сəулені келем бе екен
Қалыспай қарағалы мен де өмірге?
Ерлікке елдің еңбегін
Балаймын ылғи Сырда мен.
Аралай жүріп көргенім
Секілді өңкей жыр да өлең.
Қыдырып біраз Сыр бойын,
Өлеңдер жидым тірнектеп.
Түгендеп бірақ қыр, ойын
Жеткізу қиын суреттеп.
Өмірді сен көп көрдің, көп өткіздің,
Көрнектісін көп жерде сөзбен тіздің.
Қайдағы ойлар көңіліңді қозғайды кеп
Оқта-текте солардың көргенде ізін.
Алуан түрлі өмірдің кітаптарын
Жас күнімнен жалықпай күнде ақтардым.
Ашқан сайын əр беттен алдым тауып
Жалын толы өлеңнің шумақтарын.
Туар деп тосын жаңа өлең
Шығамын тауға қашанда.
Өрісім шүйгін жəне кең
Аралап қайда барсам да.
Ə, деп бір қолға алғалы
Жалғасты жұмыс көп айға.
Сарайды түрлі ондағы
Тұрғызу түгел оңай ма?
Шыр етіп жерге түскеннен
Сүйейсің арқа сен соған.
Құрайды демей ештеңем,
Қияды барын ол саған.
Елуге келдің ержетіп,
Егделік бірақ жоқ сенде.
Көңілімді қатты тербетіп,
Қозғайсың қашан көрсем де.
Бұралып əппақ қайыңдар
Сыбдырап желге, тұр билеп.
Қызыққан соған жайым бар,
Көңілді ойлар əлдилеп.
Құшақта мені, кəрі Ертіс,
Толқының тұңғыш орасын.
Бойыңа біткен өрен күш
Маған да біраз тарасын.
Топырақ қымтап томпайып
Тым-тырыс Тайыр қалған жоқ.
Жалыны титтей ортайып,
Жігерін ақау шалған жоқ.
-
- Азамат Төре
- Азамат Төре
- Лев Шестов
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі