Қос жүректей табысқан
Қос жүректей табысқан,
Ей, Байқоңыр, Төретам!
Қарағанда ғарыштан,
Бар адамға Жер – Отан!
Қос жүректей табысқан,
Ей, Байқоңыр, Төретам!
Қарағанда ғарыштан,
Бар адамға Жер – Отан!
Жуанның жіңішкерер кезеңінде,
Жіңішкенің үзілер кезегінде,
Өшкенімді жандырып өзегімде,
Өлгенімді тірілтіп өз елімде,
Өлең-жыр тыншын алған Жүрсін Ерман,
Жүрегі жын адасар тылсым орман.
Басталған Құлжанбайдан бір дария
Көңілдің шөлейтіне гүл шығарған.
Қадыр кетті, өмір енді қадырсыз,
Қадыры жоқ қу тірлікті танырсыз.
Дегбірі жоқ ду дүние дамылсыз,
Дымы құрып қалды бүгін тағы үнсіз.
Ғасыр өтті,
Еңсені басып өтті,
Қосып берді қайғыға қасіретті.
Айға атылған арыстан мерт болды да,
Ай, перизат, аңсар жанға
Тағдыр дәйім гүл берер ме?
Жуынатын кәусар бар ма
Ақ қанатың кірлегенде?
Жаным-ау, қандай ғажап жымиысың!
Cан алғыс саған осы сыйың үшін.
Қараңғы көңілімде шам жанғандай,
Кеудеме толтырғандай гүл иісін.
Қазақтың бір қызы бар Тұрсынайдай,
Қолына қалам алған ұршық алмай.
Санасы сағыныштан сапырылған,
Сезімі сексен сері тұншығардай.
Құр қалғандай несібеден,
Өкінемін несіне мен?
Өкінбей де, өрекпімей
Жатыр ағып Есіл-өзен
Достым, бүгін құлақ ас бір ақылға,
Тіршіліктің күйбеңін тыя тұр да,
Таусылмайтын шаруаңды жия тұр да,
Баратұғын уақыт тап театрға!
Жаратқанның әмірі ме
Қазақ бастан кешіп жатқан сорлы күй?
Құдай берген өміріңе
Өзін Құдай сезінгендер болды би...
Ұранды біздер Құрандай көрдік,
Балалық шақта білместен.
Өмірді дұрыс сүре алмай келдік,
Әкелер қалай күн кешкен?
Құран деген – құр ән емес, нағыз ән,
Мүсілімге қасиетті мәні – заң.
Сүрелері сәуле құйып санама,
Жүрегіме зәмзәмінен тамызам.
Сіз – көктен түскен самауи,
Біз – жерде жүрген бәдәуи.
Белшеден баттық күнәға,
Бермеген соң сана-ми.
Күнаһар қылықтары үшін Адам
Құдайдың қаһарына ұшыраған!
Жазмыштың ала жібін аттағанға
Жазылмыш жазаны да түсіне алам.
Жақсы да болса өз жұртым,
Жаман да болса өз жұртым.
Қаймананың қашаннан
Қоздырып жүр көз құртын.
Шап десе топқа шабатын,
Қап десе көпті қабатын –
Қанден;
Сат десе анасын сататын,
Ұрының арты – қуыс,
Қазының нарқы – жұғыс.
Жемқор менен заңқор
Қыз алысқан туыс.
Айналып қашан соғасың, аралап қашан боласың,
Айтылмаған Сөздердің атасының моласын?
Айта алмаған ауыздың қабылдай ма тобасын?..
Айғақтайтын зират бұл Авгейдің ат қорасын.
Көтер басты, ауыл менен астана,
Тақсiретiң тас төбеңнен басса да.
Бар дүние бойын тiктеп жатқанда
Бұғып қалар тамыры жоқ тас қана.
Асқынған кезде қоғам мен ғасыр кеселi,
Айқайлап шыққан арысты жасын деседi.
Ақиқат өлiп, арамдық жайлаған елде
Ақынның тiлiн кеспейдi, басын кеседi.
Ата Заңнан аттағыш атпалдарым,
Кешiре ме сендердi аққан қаным?
Жұқанасын жұртыңның жұлып жеген,
Жұқ болар ма арамнан тапқан малың?
«Мұнай құнын бiлесiң,
Алтын құнын бiлесiң,
Қанның құны қаншалық?»
«Сутегiн! – деп күлесiң, –
Алаштың ұлы, уысқа толмас аз-ақпыз,
Аспандап ұшқан ақ қаз да болып сөз аппыз.
Санамыз – санға,
Ойымыз онға бөлiнген,
Бiздiң көлде қамыс бар едi
Жайқалған.
Бiздiң елде намыс бар едi
Найқалған.
Өз қазағым өз жерiмде оққа ұшып,
Өртенемiн өзегiме шоқ түсiп.
Өрлiгiмдi қай қапасқа қамайын,
Өкiнiштен өлер болдым, ағайын,
- Ахмет Байтұрсынұлы
- Конфуций
- Ахмет Байтұрсынұлы
- Азамат Төре
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі