Өлең, жыр, ақындар


Сырты қызыл, іші ақ,
Ортасында бір таяқ.

Жиде



Гүлсіз миуа піседі,
Көп жесең тіл жарады.
Ай сияқты дөңгелек,
Бұны кім табады?

Әнжір



Әрі қызыл, әрі тәтті,
Татқан жанды таңырқатты.

Алма



Түсі бар ақты, көкті, қызыл ала,
Пайдасы адамзатқа тиген жаңа.
Қойыпты ортасына қазық қағып,
Сүйкімді көреді екен бала-шаға.

Алма ағашы



Отырған мекен етіп жапан дала,
Бір талай мақұлыққа болған ана.
Мезгілі жеткен шақта жүкті болып,
Алты айда табады екен сансыз бала.

Алма ағашы



Аспай піскен,
Қайнамай түскен.

Жеміс



Азар, азар кетті,
Әкесі мазар кетті,
Баласы базар кетті.

Жүзім



Қыста-мазар,
Жазда-базар.

Жүзім



Бұты, бұты ұзын,
Бұтынан да қолы ұзын.

Жүзім



Бір анадан жүз бала,
Жүзі де боз бала.

Жүзім



Атасы бүкір қожа,
Анасы жайма шелпек.
Баласы шырын, шекер,
Бір сабақта ғұж-ғұж жентек.

Жүзім



Арбайған әкесі бар,
Тарбайған шешесі бар.

Шие ағашы



Ирек-ирек әкесі бар,
Желбіреген шешесі бар,
Тәттібике деген қызы бар.

Шие



Біз, біз, біз едік,
Біз де бір топ қыз едік.
Бізді бізіп қойды,
Бір жіпке тізіп қойды.

Шие



Болған соң түсі қызыл, түсі шұбар,
Адамзат жеп көруге оны құмар.
Тегінде өне бойы болып тұрмас,
Біраз ғана боп тұрар уақтысы бар.

Бүлдірген



Қыналы бармақ,
Жез оймақ.

Бүлдірген



Үлпершекке қан құйып,
Үріп талға байладым.

Бүлдірген



Үстіне тігіп көк шатыр,
Астында қызғылт дәу жатыр.

Қызылша



Өзі қызыл, өзі қызық,
Ортасында бір сызық.

Шабдалы



Үлкендігі алмадай,
Сырты жанған қызыл от,
Ішін жарып қарасаң-
Майда, майда қызыл шоқ.

Анар