Өлең, жыр, ақындар


Қызыл күрең түрі бар,
Тебіндеген бүрі бар.
Піскен кезде қаулайды,
Алтыннан бір аумайды,
Бал татыған нәрі бар,
Онда емнің бәрі бар.

Шабдалы



Суық ұрса бүрлейді,
Көктем шыға гүлдейді.
Күнге басын иеді,
Мол шуақты сүйеді.
Күте білсең бабымен,
Өнім берер қабымен,
Қызыл, сары түйіні,
Витаминдер жиыны.

Алша



Тіл үйірген дәмі бар,
Сары алтын түс — сәні бар.
Шақсаң егер кептіріп,
Сүйегінің дәні бар,
Баққа тұрар сән беріп,
Алқа етіп тізіп ал.

Өрік



Желілері жайылып,
Жол-жол болып жатады.
Күн нұрына бой ұрып,
Жердің нәрін татады,
Жасыл шатыр астында,
Кететіндей үзіліп,
Тұр көп маржан тасындай,
Мойыл моншақ тізіліп.

Жүзім



Табаны суды сүйеді,
Қабағы күнге күйеді.

Күріш



Біреуін бердім,
Онын тердім.

Тұқым



Тегіс жер кесілді,
Арқандай есілді.

Жыртылған жер



Мұз астында қыстайды,
Жасыл тонын тыстайды.

Гүл шешек



Бір кезде қыз келіншек болған мырза,
Өзінің көркемдігіне болып ырза.
Бір аздан соң түрін көрсең,
Қалады бөлек-бөлек болып сайда.

Өсімдіктің өсуі мен қурауы



Аяғынан қаз тұрған,
Қалпағы бар антұрған.

Саңырауқұлақ



Сырты бүтін,
Іші түтін.

Саңырауқұлақ



Айтайын мен бір жұмбақ қыл тамаша,
Тыңдама жұмбағымды ұнамаса.
Ішінде сүйектері бақша-бақша,
Басында бар шағасы оннан аса.

Кеурек



Ұзақтан қарасам аппақ,
Қасына барсам шапшақ
Жеп қарасам балдай,
Ұстап қарасам талдай.

Кеурек



Алыстан қарасаң қара,
Жақындасаң бала.
Ұстаған таяқ,
Жесең тамақ.

Кеурек



Өз елімде ел едім,
Желпілдеген жел едім.
Қырғызға түстім қиылдым,
Қырық жерімнен буылдым.

Ши



Қатар-қатар тізілген,
Үкілі бөрік киінген.

Қамыс



Буын-буын, буыншақ,
Түйін-түйін, түйіншек.
Қырық қыздың шешесі,
Әлі көрсем келіншек.

Қамыс



Ақ сәлделі молдалар
Ертелі-кеш аллалар.

Қамыс



Ұзын терек,
Іші кеуек.

Қамыс



Тасқа шығар көк,
Бірақ тамыры жоқ.

Қына