Өлең, жыр, ақындар


Аузы бiр –
Қос құбыр.

Шалбар



Iшi – егiс,
Сырты – тегiс.

Тон



Сырт жағына зер жiппен,
Көз тартатын көрiкпен.
Ою-өрнек бастырған,
Шалқасынан тастаған,
Кәдiмгi сырлы тостаған,
Қойсаң егер төңкерiп,
Төңiрегiн көмкерiп,
Тостағандай бос тұрған,
Киiз үйден аумайды,
Басқұрмен бастырған.

Тақия



Әшекейлi күбiнi,
Үюлi тұрған шөмеле,
Кигiздiм биiк төбеге.

Сәукеле



Әкем ақ тауын,
Ақ шарбымен орады.

Сәлде



Ортасы күмбез,
Жиегiн көмкерген.
Етегi желкендей,
Киiм едi ол нендей?

Кимешек



Қыста,
Шығарда тысқа,
Құлағы салпақ,
Құйрығы жалпақ,
Төбесi жайпақ,
Түктi маңдайы тайпақ,
Iшi мамық байпақ.
Қара орманды қаптадым,
Сөйтiп жан сақтадым.

Тымақ



Дорбаға тығып, бас бағын,
Байлай салдым қос жағын.

Тымақ




Адамның сәнi,
Онсыз жоқ мәнi.

Киiм



Төрт таяққа керiлдi,
Әдемi үй боп көрiндi.

Шатыр



Жиегiне қағылар,
Әр есiктiң қалы бар.
Ол болса қақпа да
Ашылып-жабылар.

Топса



Қақпаның қалы,
Оның да бар
Оң мен солы.

Топса



Күзетем деп үйдi,
Жұдырығын түйдi.

Құлып



Көмейлете iндi,
Сүңгiтiп ем тiлдi.
Темiр кiсен дiнi,
Кейiн қарай шегiндi.

Кiлт



Үйден
Ең соңынан шығатын кiм?
Үйге
Ең алдымен бас тығатын кiм?

Кiлт



Келсең жолды ашады,
Кетсең жолды жабады.

Есік



Түбiнен үзген,
Қатарлатып тiзген,
Сүйрiктi тұттым,
Таза ауа жұттым.

Ши



Даланың тайраңын,
Қаз-қатар тұрғызып,
Отыз жерден байладым.

Ши



Көк тiреп тұрған,
Көп таяқты буған.

Басқұр



Дөңгелек үйдiң
Қара-шұбар жыланмен
Белiн будым.

Белдеу