Өлең, жыр, ақындар


Желiлерi жайылып,
Жол-жол болып жатады.
Күн нұрына бой ұрып,
Жердiң нәрiн татады,
Жасыл шатыр астында,
Кететiндей үзiлiп,
Тұр көп маржан тасындай,
Мойыл моншақ тiзiлiп.

Жүзiм



Ортасында қазығы,
Бұтағында азығы.

Алма



Көктемде
Ақ гүлге оранады,
Күзде
Қолға доп боп оралады.

Алма



Түскенде салқын күз,
Жинадық алтын тiс.

Жүгерi



Аласа терек
Күлтеленген жалына,
Ұнаса керек,
Моншақ таққан малына.

Тары



Бiреу бердiм,
Онын тердiм.

Тұқым



Маржанын түзген,
Сатылап тiзген.

Масақ



Бұтақ басында
Ұясы бар,
Дәл осында –
Өмiрiң бар.

Бидай



Дөңестеу жотасы,
Бауырында сызығы,
Тамақтың атасы,
Баршаның ырзығы.

Бидай



Асыраған –
Ел-жұртты,
Жер мұратты.

Бидай



Жезге ұқсас сабағы,
Дәнi – халық тамағы.

Бидай



Қыр басында әрқилы,
Сары теңiз толқиды.

Егін



Тегiс жер кесiлдi,
Арқандай есiлдi.

Жыртылған жер




Ас біткеннің анасы,
Қасиетті нан осы.
Қайсы әріптен басталып,
Аяқталған қарашы.

Н әрпі



Мынау доға –
Қарайық,
Ұқсайды оған қай әріп?

Л әрпі



Арықта бар,
Сезімде жоқ.
Балықта бар,
Теңізде жоқ.
Бұл қай әріп ?

А әрпі



Мысықта бар, күшікте жоқ.
Ыдыста бар, алмада жоқ.

Ы әрпі



Телеграф бағаны деп қаласың,
Насосқа ұқсастығын табасың.

Т әрпі



Әуелгі үш әріп —
Дәмге нәр тілді үйірген,
Кейінгі қос әріп —
Мақтаның түсі үйілген.
Қосылса бес әріп —
Темір жіп созып иірген.

Тұз - Ақ - Тұзақ



Ешкіден көп табылса,
Түсі болам қойдың да.
Соңғы дыбыс жоғалса,
Ораламын мойнына.

Жағал - Жаға