Өлең, жыр, ақындар


Үсті темір, асты темір,
Ортасын ал да кемір.

Таба, нан



Ағарып кіреді,
Қызарып шығады.

Нанның тандырға кіріп шығуы



Бір нәрсе зында деген онан да әрі,
Жауады бұршақ-бұршақ оның қары.
Сол қары көк соқта боп ерігенде,
Үміткер татайық деп жанның бәрі.

Елеген ұн, иленген нан



Бір жансыздың қаны бар,
Тіл үйірген дәмі бар,
Шөлдесең іш, қанып ал.

Кесе мен шай



Аспан түстес сұйық,
Әркім ішер құйып.

Су



Мал төлдеп,
Әр ауыл
Пісірді ақ бауыр.

Уыз



Ең мықты дәрі,
Жұрттың бәрі.
Аусап ішер,
Бал татыр дәмі,
Ненің нәрі?

Шұбат



Аппақ сұйық,
Қалса ұйып,
Шөлің қанады,
Ішсең құйып.

Сүт пен айран



Аппақ ас, сызы бар,
Балалар қызығар.

Балмұздақ



Сұйық еді аппақ,
Бауырдай боп қатыпты,
Ішсең дәмі тәтті-ақ.

Айран



Мал киімі ысталған,
Дәмі дәмді ұсталған.

Мес



Тері құдық қауғасын,
Тарттым да,
Қанып іштім дәмді асын.

Саба



Аппақ су — дәмі тәтті,
Ішсең сусын қандырады,
Шөлдегенде қатты.

Қымыз



Есігі жоқ,
Тесігі жоқ,
Ақ доптың ішінде,
Несібі көп.

Жұмыртқа



Түсі аппақ,
Тысы қатты-ақ,
Екі түрлі уызы,
Жесең тәтті-ақ.

Жұмыртқа



Көлікпен түздің,
Ащы тас сүздім.

Тұз



Өзі ащы, бірақ,
Дәмді етер асты.

Тұз



Беттескен қос табақ,
Ортасында бас тамақ,
Қоз бен шоққа ораса,
Дәм піседі тамаша.

Таба нан



Жақсыменен тең көрген,
Ата-ана да жөн көрген.
Орындықпын төңкерген.

Төрттік



Жалғас жатқан қос шеңбер,
Бүйірінде қақпасы.
Көрсең де оны дос сендер,
Жақсы, жаман ортасы.

Үштік