Өлең, жыр, ақындар


Көк ала бас көк бура,
Сырты сұлу, күмбездей,
Далада оттап жүрсе де
Бауырын жазып шаба алмас,
Үйірін іздеп таба алмас.
Үстіне киген киімі
Бір жыртылса жамалмас,
Оны адамзат баға алмас.

Тасбақа



Базардан келген көк лөк,
Көк лөктің көзі көк.
Үстіндегі Жәнібек,
Жәнібектің жаны жоқ.

Тасбақа



Өмірі шықпай үйден бір,
Өз үйін өзі сүйреп жүр.

Тасбақа



Айдалада тостаған,
Оны нағып тастаған.

Тасбақа



Сауыттан мықты шапаны,
Жиырылып кейде жатады.

Тасбақа



Жау келсе қатты сасады,
Құйрығын тастай қашады.

Кесіртке



Ши түбінде шұбар кездік.

Кесіртке



Дүнияда кірпіксіз жан не болады?

Жылан



Иір-иір ізі бар,
Құлағы жоқ, көзі бар.
Түсі суық ызғарлы,
Ауызында айыр бізі бар.

Жылан



Кемпір - тіссіз,
Жүрсе - ізсіз,
Тисең - зиянды,
Өлтірсең - қиянды.

Жылан



Орманнан шығар,
Сырты шұбар.
Ала түрлі,
Кілтең сырлы.

Жылан



Жоқ екен бір құйрықтан басқа қару,
Ешқандай кәсіп етпес, пайда табу.
Өзіне жастан болған әдет екен,
Мақұлыққа жақындасқан найза салу.

Жылан



Жап-жалаңаш мақұлық,
Адам көрер түрі жоқ.
Тиіп кетсе қақсатар,
Қабырғада міні жоқ.

Жылан



Айыр-айыр тілі бар,
Шұбар ала түрі бар,
Бәр жәндіктің ішінде,
Қауіптісі сол, біліп ал.

Жылан



Дүниеде бір найза бар сапталмаған,
Мүлкім деп ешбір адам сақтамаған.
Бұрынғы өтіп кеткен қариялар,
Найзаның тиген жерін мақтамаған.

Жылан



Айтайын бір жұмбақты сізге батыр,
Өзінің асты кеуек, үсті жалтыр.
Қазандай қара тастың бауырында,
Бір сүйір адам таппас зәрлі жатыр.

Жылан



Ши түбінде шығыршық.

Жылан



Шөп арасында ұзын қамыс.

Жылан



Жол үстінде майлы қайыс.

Жылан



Жапырақ астында қара пышақ.

Жылан