Кіру Тіркелу
Өлең, жыр, ақындар
  1. Негізгі бет
  2. Жұмбақтар


Бір мақұлық сар даланы ен жайлаған,
Ит мініп, есек тіркеп, түйе айдаған.
Мұнымды зерек болса ойлап табар,
Тапқанша зерек емес жыл айналар.

Қоян


Ит мінген,
Есек өңгерген,
Ешкі бөктерген,
Келеді бір мақұлық түйе айдаған.

Қоян


Түйе тұмсық, ит табан,
Көзін жұмбай ұйықтаған.

Қоян


Есек құйрықты, түйе ерінді,
Ит сирақты, бұғы құйрықты.

Қоян


Тауға шықса жүгірген,
Таудан түссе сүрінген.

Қоян


Аппақ қардай тоны бар,
Күдірейген жануар.

Қоян


Жусаннан аласа, бетегеден биік.

Қоян


Жолсыз жүгіреді,
Адамнан күшті,
Тепсе ізсіз,
Құлатса елеусіз.

Қоян


Түйе тістеген,
Итті мінген.
Ешкіні жетектеген,
Есекті басына көтерген.

Қоян


Бап, бап, бап екен,
Басқан ізім екен;
Құйрығында меңі бар,
Меңді қайда қоям екен.

Қоян


Жол үстінде қу қазық,
Мергеншіге жол азық.

Қоян


Әңгелейді, дөңгелейді,
Ұшқан құстай,
Құс десем, төрт аяғы бар,
Елек-селек, екі құлағы бар.

Қоян


Жылқыны қарнына қыстырып,
Түйені ерніне қыстырып,
Есекті құлағына қыстырып,
Қасқырды ат қып мініп,
Айт дегенде жүре берген.

Қоян


Белестегі бес бие,
Бақылдайды, құрылдайды;
Құйрықтары қара ала,
Қанаттары сары ала.

Ұлар


Жақпар тастың астында
Қызыл тонды қыз жатыр.

Түлкі


Ыржаяды, күледі,
Басқан ізді біледі.
Таусылмайтын шабысы,
Жұртқа мәлім жүрісі.

Түлкі


Мақұлық бар екен даусы зор,
Адамға ұқсап бойында аяқ пен қол,
Мекені тас бұлақтың төңірегінде,
Мынаны тапқан жанның ақылы мол.

Аю


Айтайын мен бір жұмбақ тым тамаша,
Тыңдама жұмбағымды ұнамаса.
Бойы бар бір құлаштан астамырақ,
Басында мүйізі бар оннан аса.

Бұғы


Түсі түйенікі,
Аяқ-басы сиырдікі.
Құйрығы ешкінікі,
Мүйізі ғана өзінікі.

Бұғы


Тауда жүрген құмайды,
Көрген адам сынайды.
Жыл айналып толғанда,
Он екі бұтақ болғанда,
Балта тимей құлайды.

Бұғы,жыл толғанда мүйізі түсуі

Жұмбақ бөлімдері

Нақыл сөздер