Өлең, жыр, ақындар


Бар екен бір айуан көпке таныс,
Мекені жүрер оның тау мен қамыс.
Бұл өзі ойласа көп, шапшаң, епті,
Жүректі бір айуанға қойса бетті.
Қайтпайды жара алмаса не өледі,
Өлмесе тынбайды ол алмай көкті.

Жолбарыс



Жануар мақұлықтың біреуі өзі,
Іркілмей жұмсайтұғын ірі тісті.

Арыстан



Бір нәрсе қайраты көп, болған күшті,
Басынан өткізеді әрбір істі.
Жануар мақұлықтың біреуі өзі,
Іркілмей жұмсайтұғын ірі тісті.

Арыстан



Тоң мойынды жуан көк,
Желіп, жортып бүкеңдеп,
Несібесі даладан,
Еңбек қылмай жүрер тек.

Қасқыр



Жол бойында жортқан,
Сыбызғысын тартқан.

Қасқыр



Тоғайда айғыр кісінейді,
Ауылға сірә келмейді.

Қасқыр



Бір күні елден,
Он күні жерден.

Қасқыр



Аузы бейне шалғы орақ,
Шөп емес, бірақ мал орады.

Қасқыр



Түссе күннің шуағы
Көзді еріксіз жұмады.
Жылы жерді сүйеді,
Беті-қолын жуады.

Мысық



От басында бүкір шал,
Құдайына шүкір шал.

Мысық



Мұрты бар, иегінде сақалы жоқ,
Тоны бар, киерінде шапаны жоқ.
Пайдасы үй ішінен табылған соң,
Далаға кіріп-шығар сапары жоқ.

Мысық



От басында құмған,
Екі көзін жұмған.

Мысық



Бір балық көрер көзге жүні майда,
Тимейді майдалықтан ешбір пайда,
Қаруы денесінде бір-ақ жерде,
Саны бар, сапасы жоқ сида-сида,
Ибарат да тіршілік ойына алмайды,
Қонып, түнеп, жатады әлде қайда.

Ит



Төрт аяқты мақұлық,
Үй күзетеді ақырып,
Тындырғандай кей жерде
Жата кетер аһ ұрып.

Ит



Үй артында шоңқайма,
Буы шығып тұрмай ма?
Салпаң құлақ келед деп,
Қорқа-қорқа тұрмай ма?!

Ит



От басында орайған,
Құйымшағы сорайған.

Тазы ит



Ол надыр құм жануары,
Көзі өткір, көңілі тар,
Басқа ұрсаң, қылмайды намыс-ар.
Қара түгіл ханда бар,
Қытайда бар, Қырымда бар,
Түркістан, Үрімде бар,
Хоразым, Бұхарада бар.

Ит



Жанды “сағат”,
Айқай салады.

Есек



Денесі буылтық,
Сырты жасыл түк.
Өзі сұр, бөрі емес,
Ұзын құлақты, қоян емес,
Жұмыр тұяқты, жылқы емес.

Есек



Ешбір бұйым тікпеген,
Үсті толған көк тебен.

Кірпі