Өлең, жыр, ақындар


Күрке ғой көрсең алыстан,
Астында адам қорғалар.
Ұстасаң бір тал қамыстан,
Төбеден суы сорғалар.

Қолшатыр



Жайсам - жамшыдай,
Жапсам - қамшыдай.

Қолшатыр



Бір жануар бар екен өзі сұсты,
Себеппен ортасында сызық түсті.
Бір жігітті тұрады буындырып,
Дүниеде көрмедім ондай күшті.

Сақина



Биік таудың басында қара лашық,
Түңлік жабық болғанмен есік ашық,
Қайда жүрсең қажетің соған түсіп,
Құтылмассың керексіз деп одан қашып.

Бас киім



Құйын, құйындікі түйін.

Шашбау



Сұлу-сұлу құнаным,
Сылдырлаған жүгенім,
Аяз күнде мінбеген,
Аяғы жерге тимеген.

Сәукеле



Шым шиедей қотыр.

Кесте



Жарға жаңқа жабысқан,
Екі үзеңгі қағысқан.

Ши тоқу



Құрап-құрап тон піштім,
Құлынды биеге бергісіз.

Тоқылған ши



Мамық, шуаш иісті,
Шыр айналып жіп болар,
Тоқыса жылылығы күшті
Ағашқа құйындап оралар.

Иірілген жүн, жіп



Ұзын-ұзын жолдар бар,
Үйрек қонар көлдер бар.
Ат үстінде шоқиып,
Отыратын күндер бар.

Өрмек, шекпен тоқу



Өзен бойын өрледім,
Су таба алмай шөлдедім,
Оң қолымдағы найзаны,
Олай-бұлай сермедім.

Өрмек тоқу



Жыңғыл тақтым жұртыңа,
Жылпылдап бұтыңа,
Әне-міне дегенше,
Өте шықтым сыртыңа.

Өрмек тоқу



Міне, шашым, аллаға,
Бақан, қылыш, қолға ала,
Қолымда қамшы орама
Қылыш салдым тамақтан,
Тамшы да жоқ қан аққан,
Өлтіріп әбден болғанда
Көргеннің бәрі жаратқан.

Өрмек тоқу



Сөкі басын сөлкитіп соға берсең бітеді,
Екі бұтын талтайтып ұра берсең бітеді.

Өрмек тоқу



Қосақтап серпе бердім,
Соңынан жорта бердім.

Өрмек тоқу



Жүріп келем, жүріп келем,
Екі етекті қусырып ұрып келем.

Өрмек тоқу



Қылмаң-қылмаң етеді,
Қаға берсең жарасар.
Екі жағын жапырып,
Ұра берсең жарасар.

Өрмек



Қыл-қыбыр да жүн қыбыр,
Жұла берсе жарасар.
Екі мұртын қайырып,
Ұра берсе жарасар.

Өрмек



Бір атым бар өзі өте шабан,
Бірден артық мінбейді оны адам,
Қамшылап күні бойы тебінсем де
Япыр-ай жылжымайды төрт-бес қадам.

Өрмек