Өлең, жыр, ақындар


Зырлайды күшік әжемнің
Қолынан сүйек кеміріп,
Күн асқан сайын ақ күшік
Барады мүлде семіріп.

Ұршық



Көрінген жол үстінде доғалай бас,
Қолы жоқ, аяғы жоқ бұл қалай бас?
Жағынан шапалақпен сипап ұрсаң,
Атындай жолаушының жорғалай бас.

Ұршық



Көк лағым көген сүйреді.

Ұршық



Мұрның-мұрның, мұрынды,
Мұрның неден жырылды?
Аузы-басын түк басып,
Сені неден жын ұрды?

Ұршық



Жалғыз ғана көзі бар,
Алтыннан белбеуі бар,
Жыңғылдан таяғы бар.

Ұршық



Ақ күшігім жүгіре-жүгіре буаз болды.

Ұршық



Шаршамас кемпір көрдім жалғыз аяқ,
Аузына тістеп алған шиден таяқ,
Жүрген сайын белбеуін қабаттайды,
Беріпті әсемдікті аямай-ақ.

Ұршық



Жалғаған ел ортасын,
Жатыр тосып арқасын.

Көпір



Жол үстінде төсек,
Оны таба алмаған есек.

Көпір



Жол үстінде пөстек,
Оны таппаған естек.

Көпір



Тайпаңдайды бүгіліп құла жорға,
Маңызданып аяғын басар зорға.
Неше күн дамыл алмай жүрсе-дағы,
Иіліп жерден шөпті жемес сонда.

Шана



Табаны жалпақ боз жорға,
Тайпалсын десең, сал жолға.

Шана



Бір жұмбағым бар, асты қар,
Қадамы жоқ, ізі бар,
Мойнында жібі бар.

Шана



Екі таяқ көтердім,
Ортасынан итердім.

Арба айдау



Болғанда екеу аға, төртеу ала,
Жиырма сегіз екен тапқан бала.
Өзімен ол көп жүкті көшіреді,
Қандайлық мықты болған жүзі қара.

Арбаның екі жетегі, төрт дөңгелегі,шабақтары



Елде артын барлайды,
Жүгірсе артын жарлайды,
Ми айналып қалмайды.

Арбаның дөңгелегі



Төрт бала бірін-бірі қуалады.

Арбаның дөңгелегі



Тарақ сияқты ергенек,
Ай сияқты дөңгелек.

Арбаның дөңгелегі



Қадамы жоқ ізінің, аяғының,
Созса ұшы жетпейді таяғының.
Екі қолын айуанға артып алып,
Әніне салады екен баяғының.

Арба



Қырда ағаш,
Ойда ат.

Арба