Тірлік кешіп келемін
Тірлік кешіп келемін күндеріммен,
Бір бақ, бір сор тамшылап жүрегімнен.
Батар түнмен жабырқап жүдесем де,
Атқан таңмен ағарып күлімдегем.
Тірлік кешіп келемін күндеріммен,
Бір бақ, бір сор тамшылап жүрегімнен.
Батар түнмен жабырқап жүдесем де,
Атқан таңмен ағарып күлімдегем.
Қара тауым - қара орман халқым менің,
Қазыналы, қатпарлы алтын кенім.
Салиқалы көшіне еріп келем,
Өзіңе аян шамалы шарқым менің.
Ер азамат елдің мықты тірегі,
Бірге соққан еліменен жүрегі.
Ер намысын - ел намысы деп біліп,
Ерлігінің туын биік тігеді.
Өлең десе өрбітіп қанатыңды,
Екпінің қара бұлтты жара тілді.
Поэзия шебінде бағаң артық,
Әйелдің жаралмаған қара тілі.
Қайтқан құстың тізбегіне қараймын,
Қараймын да мезгілді өткен санаймын.
Өмір-өмір, неткен келте қысқа едің,
Арманы боп өтіп кеткен талайдың.
Ойлайым кейде мұң шағып тұрып айтарда,
Айтпасам ашып абайсыз пенде байқар ма.
Құлшынып тұрған көңілдің еркін құптарда,
Есіңе түсер әттең деп басты шайқарда.
Менің тілім - мөлдір судай сылдырлы,
Менің тілім - нулы ормандай сыбдырлы.
Таза күміс шолпысындай арудың,
Керуеннің қоңырауындай сыңғырлы.
Мен сені жақсы көрдім,
Тұнжырап қарасыңнан.
Жаныңды аласұрған.
Сездірмей жүргеніңнен,
Құшағына қамырық от күн көмді,
Кештім талай мұң жапқан көп күндерді.
Құстай ұшып жаныңа кеткім келді,
Бір оқталып бассалып өпкім келді.
Ой-хой, далам мен өзіңнен ой алам,
Ой алам да тұңғиықтан оянам.
Жүрмін бүгін ауылында Тәкеңнің,
Зейінімді алау жырмен ораған.
Достарым менің ар-ұятпенен бір туған,
Шындықтай асыл жанында ізгі сыр тұнған.
Қиынға келсе бөгетті бұзып құлшынған,
Томаға тартқан қырандай шыңға ұмтылған.
Туған тау атам ба екен, анам ба екен?
Үңгірі жаугерлікте панам ба екен?
Шикі өкпе мен іспетті сан балаңды,
Құндақтап құдыретің ғой адам еткен.
Мереке күн, маужырап тұр қалашық,
Жұбай екеу жұптарымен жарасып,
Кезекте тұр бекетінде көліктің,
Алдыңғылар шығып жатты таласып.
Бір қала жылу берген,
Пар қазандай дәуіңді.
Ошақ сайын от қалаудан,
Құтқарды деп қауымды.
Өтпедіңіз кәріліктей бекеттен,
Сізді тағдыр ерте өмірден әкеткен.
Дегендейін «қызы бардың ізі бар»,
Сізге деген қарызымды өтеп пе ем?
Көктем-жазым, күзімнің кетті бәрі,
Қарашаның ілініп шеткі қары.
Балалығым, ауылым-сағынышым,
Көктем күйін келеді шерткім әлі.
Туған далам көз алдымда көсілген,
Өлең бойын саған қарап өсіргем.
Кежімдейін келбетіңе келісіп,
Бір шынардай бұтақ жайсын төсіңнен.
Күрмеліп көңілімнің күйі көптен,
Жыр сезім оятайын тиіп еппен.
Бір қызын жұрт ұмытып кетті бәлкім,
Қазақтың қара өлеңін сүйіп өткен.
Мәңгілік шаттық несібе емес пендеге,
Өмірдің ащы-тұщысын жүрміз теңдене.
Жарқ етіп арман алауы бізді шырғалап,
Жетуге асық боламыз ылғи көмбеге.
Сәлем, Алтай!
Сәлем, Алтай, құт мекенім ырысты,
Асты қазына, гүл жамылған жер үсті.
Мойынына алтын алқа тағынып,
Ауылдың жаны көгілдір көл-ді көп төбе,
Табиғат сұлу құшағын жайған көктеме.
Бар еді көлдің шетінде жалғыз жас қайың.
Секілді маған сырластай таныс көп келе.
Есейеді ер жетіп алғыр ұлан,
Әрбір іске қарайды әр қырынан.
Қыста қарлы боранға қарсы жүрсе,
Нәр іздейді жаздың да жаңбырынан.
-
- Дарина Серіққызы
- Дарина Серіққызы
- Дарина Серіққызы
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі