Жауқазын
Мен сені ұмытқым келді!
Өзіңмен кешкен тұнық күндерді,
аспаны шайдай тымық түндерді,
ұмытқым келді, ұмытқым келді.
Өлеңдер жинағы - 10 бет
Көкте жұлдыз жымыңдасып
Көкте жұлдыз жымыңдасып,
көзін ашса,
жас ақын
сүйгенімен сыбырласып,
Біздер де ғашық болғанбыз
Сызданба, тағдыр сызданба,
Бұйырған бақты қызғанба.
Еліктей ерке қыздарға
Біздер де ғашық болғанбыз!
Сырымды кімге ашпадым? —
Сырымды кімге ашпадым? —
Тыңдады тамшы, шық бәрі.
Бірі де сенен басқаның
Жанымды бірақ ұқпады.
Ақынды түсінерсіңдер
Ақынды түсінерсіңдер,
Гүл теру үшін
Айға ұшса...
Қияли кісі дерсіңдер,
Струится время
Струится время сквозь ладони, как песок,
И календарь над вечностью не властен.
В ночной тиши шагни за утренний порог —
В рассвете чистом услышь пернатых перезвон.
Сентябрь-дервиш
Ветка граната склонилась к земле,
Искры от звёзд загорелись во мгле.
В садах — аромат шафрана и роз,
Угасает наш август в жёлтой листве.
Сені ғана сүйемін
Сені ғана сүйемін,
бір өзіңді,
қылығыңды сүйемін, мінезіңді,
сағыныштың сан батпан салмағынан,
Әкеммен соңғы кездесу
Өмір өтті зымырап,
Қоштасуға шақырдың,
Бұл кездесу — түрі жат,
Әлсіз дауыс, ақырғы үн...
Анама. Екінші жыр
Тағдырдан жапа шеккенде,
мұң шағып саған келмедім,
салым бір суға кеткенде
мейіріміңе шөлдедім.
Анама. Бірінші жыр
Ана деген атыңды,
ардақтауға жарап біз,
қарлығаштай хатыңды
бойтұмарға балаппыз.
Бала достар
Сілкіндіргесін Семейдің жасыны жерді,
Құпия, жұмбақ өлімдер ғасыры келді.
Ауылда менің бірге өскен достарым аз,
Алтауы бірдей асылып өлді.
Біз туралы өсектер
«Ақын деген шетінен жүргіш халық,
қос қатынды тастайды бір қыста алып.
Берекесіз тұрмысы,
тірлігі де,
Патша көңіл. Амнистия
Кешірем бәрін,
иттікке етім үйренген,
найзағайлар мен найза біткенге түйрелгем,
бас білмес аттың
Ақындар мен әкімдер
Ақындар құмар бақшаға,
әкімдер құмар ақшаға,
біреуі жақын құдайға,
біреуі жақын патшаға.
Бұзылған уақыт
Сүйіктіммен кездесуге кешіктім,
өкпесін де,
өзгесін де есіттім,
«Сағат бұзық, бұзық сағат...» — дей бердім,
Өлім деген іс болды үйреншікті
Өлім деген іс болды үйреншікті:
бүгін де бір жас қыршын үйден шықты,
жыламсырап тірлік тұр жасты көзбен
ішкен сәби секілді күйген сүтті.
Біз өткенде
Біз өткенде жылама да жоқтама,
«Ақын еді!» — десең, — жетер жоқ баға.
Күнәмізді құдай өзі кешірер,
Кешпей жатса ара түсіп,
Ақын деген бір ұлт бар
Азап шекті-ау
Ақын деген бір ұлт-ай,
Аттан салып,
Ашайықшы құрылтай.
- Ахмет Байтұрсынұлы
- Конфуций
- Ахмет Байтұрсынұлы
- Азамат Төре
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі