Ұмытпас үндер
Жамырай шықты алдымнан
Сайларда бұлақ жарысып.
Секілді қатты сағынған
Көзіме соның бəрі ыстық.
Жамырай шықты алдымнан
Сайларда бұлақ жарысып.
Секілді қатты сағынған
Көзіме соның бəрі ыстық.
Жолын тосып Ебінің
Жатыр жайқын Алакөл.
Ерлігіндей елімнің
Елестейді маған ол.
Жүрсе де ойым ұзақ төмен бұғып,
Өзіме қарамаппын терең ұғып.
Бояуым түгел оңып ағарғанда,
Қалды екен қай жеріме өлең жұғып?
Ұқсайсың күміс шатырға
Алдымда биік шыңдарым.
Шұбала өтіп жатыр ма
Басыңнан ұзақ жылдарым?
Əдейі келдім Арасан,
Армансыз қарап, жаз мені.
Суыңа шипа орасаң,
Жазылған жандар аз ба еді?
Қашан да халқың қымбат қимасыңдай,
Алдыңда ақтарылған сыр жасырмай.
Сен де одан селкеу тартып жүре алмайсың,
Көлденең көршілерше сыйласып жай.
Жанымыз бірге тыныстап,
Жырладық ұзақ бірге біз.
Жүректе екен туыспақ,
Түсінсек терең тілге біз.
Дәуір бізді тұрғанда сынағалы,
Жақсы ғой артта қалар мұра бары.
Бір ғасырды еңсеріп жатыр бүгін,
Қазақтың киносының ұлы адамы.
Таңертең тартқан жұмысқа
Көремін жұртты күнде мен.
Секілді өрген құмырсқа,
Несібе теріп дүниеден.
Жамырап тағы Жидебай
Жаңғыра толды өлеңге.
Жадырай қарап тұр Абай
Жаны ашыр жақсы өренге.
Көрмесе мейлі көрмесін
Кеудесі биік кей достар:
Көңілімді менің тербесін
Көктеген балғын ағаштар.
Өткіздім жиырма төрт жыл мен бұл үйде
Болды бұл балғын кезде кең дүние.
Жарыммен, жас баламмен, жаңа жырмен
Жамырап сан мəртебе толды күйге.
Арылмай жалыны əлі жастағы оттың,
Алпысқа жеттің самғап, Асқар ақын.
Қарпиды өлеңдерің ел көңілін,
Баулиды жетілдіріп жас қанатын.
Балбыратқан жер бетін жылы көктем,
Дүниеге май қандай нұрын төккен!
Жібек құсап желпісе жерді желі,
Күлімдейді масайрап күні көктен.
Күркіреп көкте бұлттың көкірегі,
Өтсе де желпіндіріп жерді лебі,
Жалт етіп нажағайлы қалар сөніп,
Секілді дүниеде жоқ дерегі...
Асыда əсем жайлау Төрқарағай,
Көсіле жатыр алқап кең көк орай.
Биіктен сол суретке қарағалы
Қарағай қаптай тартқан өрге қарай.
Иір-иір арқандай
Арна тартқан Шынжылы.
Сол арнада жатқандай
Еліміздің мың жылы.
Тойыңа келдім тағы да,
Толқытып ойлар кеудемді:
Қарайын дедім тауыңа,
Көрейін дедім сендерді.
Аспанға бойлап қарайсың
Атақты биік Асылбай.
Қабаттап қалың орайсың
Басыңнан бұлтты асырмай.
Өзгеге кейде ой бөлмей
Жазамын өлең жайлауда.
Өңірі жайлы бөлмемдей
Жазуға жəне ойлауға.
Ертеден ел аузында Шұбар ағаш,
Өсіпті қайың, терек шыңға аралас.
Қарағай қара бұйра жағасындай,
Сүйсініп суретіне кім қарамас!
Алдында жым-жырт жусаған
Əйгілі биік Торы айғыр.
Ерінбей кімдер шықса оған,
Көрінер алыс талай қыр.
Саусағы қылда бұлдырап
Румын қызы тартты күй.
Төгіліп əсем мұз бұлақ
Толқыған сайын кетті ылғи.
-
- Азамат Төре
- Азамат Төре
- Лев Шестов
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі