Өлеңдер жинағы - 10 бет

Алматы. Ақпан

Ұлықбек Есдәулетов

Терезені ашып ем қар ұшып кірді,
Бөлмені басқан буменен жарысып кірді,
Мұнарлы түнде қан-сөлсіз қылаңытқан Ай,
Ат жүйріктей боп аспанға жабысып тұрды.

Толық оқу

Нұрғисаның аққулары

Ұлықбек Есдәулетов

Қағылез, қара бала қалқан құлақ,
Солақай домбыраны тартар бұрап.
Кеудесі күмбірлеген күміс әуен,
Шабыты шалқып-тасқан шалқар бұлақ.

Толық оқу

Үлкен Қаратал

Ұлықбек Есдәулетов

Ауыл осы өзім талай жыр еткен,
анау үйде қоңыраудай шыр еткем,
анау қырда көкейімді ой тесіп,
арманымның маңдайынан күн өткен,

Толық оқу

Зайсан көлі. Жағалау

Ұлықбек Есдәулетов

Қанатында қалқи беріп дүрмектің,
Көптен бері жалаңаяқ жүрмеппін,
Көптен бері жерге тимей табаным,
Көптен бері жаяу өмір сүрмеппін.

Толық оқу

Қара Ертіс

Ұлықбек Есдәулетов

Қара Ертіс, саған қайранмын:
қайрылып артқа қарамай,
қақтығып келіп қарадай,
қаймығу білмес баладай,

Толық оқу

Зайсан. Зілзала

Ұлықбек Есдәулетов

Тегеранға
аттанамын мен қазір,
алып ұшақ арқырайды жолға әзір.
«Жер тағы да сілкінді, деп Зайсанда»,

Толық оқу

Тағзым

Ұлықбек Есдәулетов

Ардақтаған асылымдай Түркістан,
алтын ине жасуындай Түркістан.
Мекке менен Мәдиненің мұңдасы,
мұсылманның ғашығындай Түркістан.

Толық оқу

Абай-Дана

Иран-Ғайып

Абай-Дана,
Мен өзіңді сезіндім –
Тасыр-тағдыр табанында езілдім:
Сұмдығы артып,

Толық оқу

Досым – күлкі

Иран-Ғайып

Досым – күлкі,
Таба қылды дұшпаным,
Құжырамда құныс пікір қыстаттым:
Сен біреудің етегінен ұстадың,

Толық оқу

Түйе

Қазақ ауыз әдебиеті

Маң-маң басқан, маң басқан,
Шудаларын тең басқан.
Екі өркешін қом басқан,
Төрт аяғын тең басқан.

Толық оқу

Ойсылқара

Қазақ ауыз әдебиеті

Шаруаның бір пірі – Ойсылқара,
Түйені өсір жарылқап, болып пана!
Ит, құс, пәле, індеттен аман сақтап,
Топ-топ қылып боталат, аруана!..

Толық оқу

Жылқы

Қазақ ауыз әдебиеті

Қоғалы көлді жайлаған,
Қоғаның басын шайнаған.
Құраулап оны жылқышы
Қыл арқанмен байлаған.

Толық оқу

Сиыр

Қазақ ауыз әдебиеті

Төрт түліктің біріміз,
Сиыр деген түріміз.
Желеп-жебеп жүретін
«Зеңгібаба»

Толық оқу

Қой

Қазақ ауыз әдебиеті

Қорасында маңыраған,
Қозысымен жамыраған.
Қозысынан айырылса,
Жамылғыш пен төсеніш

Толық оқу

Малдың баласын сүюі

Қой сүйеді баласын: «Қоңырым, – деп, –
Ештеңені білмейтін момыным», – деп.
Сиыр сүйеді баласын: «Торпағым! – деп, –
Қараңғыға баспаған қорқағым», – деп.

Толық оқу