Егденің ескертуі
Ағамыз қартаң тартты деп
Қатардан мені шығарма!
Жартымсыз болсам, арты жоқ,
Жаралғам несін, сірə, онда?
Ағамыз қартаң тартты деп
Қатардан мені шығарма!
Жартымсыз болсам, арты жоқ,
Жаралғам несін, сірə, онда?
Қимасым, жүзің қазір өзге тіпті,
Жыл қолы сонша қатты өзгертіпті,
Жас күнгі жаудыраған əсем көркің
Қинайды елестемей көзге тіпті.
Дүниеде өмір сүргенім
Көбейтіп достар дүрмегін,
Байыптай білген кісіге,
Ермегім емес құр менің.
Қайдасың күйі көңілдің,
Көрейін тағы шақырып;
Қауқарың бітіп соғұрлы,
Қалмасаң мүлде сарқылып!
Жер қарт анаң өсірген сені асырап,
Қашан да ылғи қарайды саған сынап.
Бабын тапсаң, барын ол аямайды,
Ала алмайсың еш нəрсе алдап-сулап.
Қара үзіп тұңғыш рет жер бетінен
Шырқауға жөнелді Юрий шек жоқ мүлдем.
Космоста жым-жырт тылсым жүзді жалғыз
Ұлындай құшағында тербетілген.
Қасарысқан, атысөан
Өтінде қалмай өктемнің,
Бас алысқан батыстан
Байрағын толғап жеткен күн.
Байынқолым, өзіңнен
Байтақ Отан басталар,
Жаным сезер жылылық,
Жағаңдағы тастан әр.
Қиялыңды сан саққа сен желдіріп,
"Қарғам" менің қашан жетіп келер деп,
Отырмысың терезеден телміріп,
Қара жолда шаң көрінсе, елеңдеп.
Адасып түзде көп жүрдік
Түтеген қатты боранда.
Амалсыз кейде көмілдік
Кездесіп кесе сол маңда.
Қозғайсың қашан болсын мені шопан,
Көремін көңілге дем сені мақтан.
Ізіңнен жүріп кеткен жыр теремін
Секілді соның маған сыйың тартқан.
Қорлайды кейбір мінездер
Жанымды қатты түңілтіп.
Байқасаң етті бір мезгіл
Ойыңды сен де жүгіртіп.
Қартаң тартқан кісімін, əрине, мен,
Ауық-ауық ұйқысы əлдилеген.
Жастайымнан жарасып бір жасасқан
Жатырқамай алайда таниды өлең.
Нөсерлетіп жауам деп мақтанбаймын.
Тауда шөгіп бұлтым жоқ жатқан дайын.
Күнім ашық, масайрап көрінсем де
Бұлағым көп жамырап аққан дəйім.
Қай заман қара шашты қар басқалы,
Қылаулап қасыма да жармасты əрі.
Тапсам тек сол өңірден жылы өлеңдер,
Тастайды таңырқатып көп жастарды.
Бітірдім жаңа ғана бір өлеңді,
Күлімдеп бір жас өмір түрегелді.
Тыныстап өзге өлеңдер ортасында
Масайрап ол да бірге жүрер енді.
Тап болдым тойларыңа Үш төбеде,
Мұндай той тұтқиылда тұс келе ме?
Жасаған қазақ үйден қалаларың
Кірмесін ертегідей түске неге?
Көлденең таудың белінен
Көзіңді тігіп қарашы:
Етекте самсып көрінген
Ілияс ақын қаласы.
Еліміз келген елуге
Жиналдық түгел тойға біз.
Тұрғандай соның төрінде
Аламыз сені ойға біз.
Арынды сенің Ақсуың
Əкелді мені, Ілияс.
Жаңғырған елге жақсы үнің
Жан едің бізге тым қимас.
Қақ жарып көк мұнарды тұрған шымқап,
Шарықтап жоғарыға шықтым шырқап.
Баладай алақанда əлдилеген
Тербейді аспанында мені бұл шақ.
Биік тұғыр басынан
Көре өтеміз кейде оны.
Қару-жарақ асынған
Қайтпас батыр бейнелі.
Оттар көрем кейде бір
Ескерткіште маздаған.
Елестейді бейне бұл
Өлеңімдей жазбаған.
Оқыдық жастан бəріміз
Абайдың жазған сəлемін.
Секілді ортақ əніміз –
Шертіпті сырын бар елдің.
Жұмыста кешке дейін сабылсаң да,
Түбі жоқ, түгемейді ол не қылсаң да.
Қаратпай келер күнге тындырғалы,
Кешкісін қадаласың тағы шамға...
Аспанға тіреу тауларым менің
Қашан да жұрттың аударды көңлін.
Шоқылар шырқау көтерген мұзды,
Күміспен мəңгі көмкерген құзды.
Жан-жағым орман кең қаптал
Жайнаған жазғы үйімдей.
Жарысып аққан бұлақтар
Жамырап жатқан күйімдей.
Елп етпей желдің лебі жым басылып,
Жатады кейде теңіз сыр жасырып.
Қыбырлап тұла бойы, тыншы кетіп,
Кенет бір қозғалады тым асығып.
Жастық жолда бұрылып, қалды ілеспей,
Кете бардым қара үзіп жалғыз көштей,
Дүрмегі көп, думанды қайран жастық
Елестейді көзіме əлі түстей.
-
- Азамат Төре
- Азамат Төре
- Лев Шестов
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі