Өлеңдер жинағы - 10 бет

Тірлік кешіп келемін

Гүлжаһан Қыдырмоллақызы

Тірлік кешіп келемін күндеріммен,
Бір бақ, бір сор тамшылап жүрегімнен.
Батар түнмен жабырқап жүдесем де,
Атқан таңмен ағарып күлімдегем.

Толық оқу

Борыштармын

Гүлжаһан Қыдырмоллақызы

Қара тауым - қара орман халқым менің,
Қазыналы, қатпарлы алтын кенім.
Салиқалы көшіне еріп келем,
Өзіңе аян шамалы шарқым менің.

Толық оқу

Елім, саған айтарым

Гүлжаһан Қыдырмоллақызы

Ер азамат елдің мықты тірегі,
Бірге соққан еліменен жүрегі.
Ер намысын - ел намысы деп біліп,
Ерлігінің туын биік тігеді.

Толық оқу

Жамалқанға

Гүлжаһан Қыдырмоллақызы

Өлең десе өрбітіп қанатыңды,
Екпінің қара бұлтты жара тілді.
Поэзия шебінде бағаң артық,
Әйелдің жаралмаған қара тілі.

Толық оқу

Өлең

Гүлжаһан Қыдырмоллақызы

Қытықтап жанымды жыр ғашық,
Жүремін оңаша сырласып.
Кейбір сәт шөлейтте құм басып,
Меңдейді жұтаңдық мұң басып.

Толық оқу

Құс қайтқанда

Гүлжаһан Қыдырмоллақызы

Қайтқан құстың тізбегіне қараймын,
Қараймын да мезгілді өткен санаймын.
Өмір-өмір, неткен келте қысқа едің,
Арманы боп өтіп кеткен талайдың.

Толық оқу

Алаулаған ақ сағым

Гүлжаһан Қыдырмоллақызы

Ойлайым кейде мұң шағып тұрып айтарда,
Айтпасам ашып абайсыз пенде байқар ма.
Құлшынып тұрған көңілдің еркін құптарда,
Есіңе түсер әттең деп басты шайқарда.

Толық оқу

Халық

Гүлжаһан Қыдырмоллақызы

Неткен ұлы халық деген бір ұғым,
Осы ұғымға бас қоятын құлымын.
Халқым осы шөліркесем шөлейтте,
Сусындатқан беріп каусар тұнығын.

Толық оқу

Ақ тілек

Шәдәт Нұрсапақызы

Обырлардың ішінде өліп жыланы,
Содырлардың сорласа екен ылаңы.
Адалдық пен адамдықтың бағы артып,
Көп көңілден тапса жайлы тұрағын.

Толық оқу

Таң қалу

Шәдәт Нұрсапақызы

Досыңа таңқап көне көз, дәмдес өзгерген,
Ажалға таңқап ауыртпай төте тез келген.
Жеріңе таңқап өлшенбес метір, кездермен,
Құрбыңа таңқап өсекпенен сөзге ерген.

Толық оқу

Менің тілім

Шәдәт Нұрсапақызы

Менің тілім - мөлдір судай сылдырлы,
Менің тілім - нулы ормандай сыбдырлы.
Таза күміс шолпысындай арудың,
Керуеннің қоңырауындай сыңғырлы.

Толық оқу

Сырлы әуендер

Шәдәт Нұрсапақызы

Құшағына қамырық от күн көмді,
Кештім талай мұң жапқан көп күндерді.
Құстай ұшып жаныңа кеткім келді,
Бір оқталып бассалып өпкім келді.

Толық оқу

Мыңбұлақ

Шәдәт Нұрсапақызы

Көгалы бүрлеп бұрқырап,
Жәндігі шулап-шұрқырап.
Қарақат көздей тұнжырап,
Ағатын күліп сыңғырлап.

Толық оқу

Таңжарық ауылында

Шәдәт Нұрсапақызы

Ой-хой, далам мен өзіңнен ой алам,
Ой алам да тұңғиықтан оянам.
Жүрмін бүгін ауылында Тәкеңнің,
Зейінімді алау жырмен ораған.

Толық оқу

Достарым менің

Шәдәт Нұрсапақызы

Достарым менің ар-ұятпенен бір туған,
Шындықтай асыл жанында ізгі сыр тұнған.
Қиынға келсе бөгетті бұзып құлшынған,
Томаға тартқан қырандай шыңға ұмтылған.

Толық оқу

Әке жолы

Шәдәт Нұрсапақызы

Көргемін жоқ біреуге жағатсынып,
Жағатсуды деп білем ағат қылық.
Шен-шекпенді екен деп қызықпаймын,
Қанағатқа жеңдіріп тағат қылып.

Толық оқу

Әншіге

Шәдәт Нұрсапақызы

Сенің тәтті әніңді ұнатушы ед қанша адам,
Жан дертіне бойдағы әннен медет аңсаған.
Бір жасаушы ем сол әннен тауып үнемі марқадам,
Тыңайушы ем естісем ұмыт болып шаршаған.

Толық оқу

Сағыныш

Шәдәт Нұрсапақызы

Жанымның жастай сарайын,
Бөлеген нұрға арайым.
Құлагер жырдың құлпыртып,
Құйрық та жалын тарайын.

Толық оқу

Тарбағатай туралы

Шәдәт Нұрсапақызы

Туған тау атам ба екен, анам ба екен?
Үңгірі жаугерлікте панам ба екен?
Шикі өкпе мен іспетті сан балаңды,
Құндақтап құдыретің ғой адам еткен.

Толық оқу

Екі мысал

Қанипа Жапанқызы

Тани білу өзіңді, жеңе білу батырлық
Тұрлауы жоқ бір мысық, ауға шықты асығып,
Алды бірақ тышқанды ұстай алмай қашырып.
Сөгіс айтты достары «неге ғана жібердің?»,

Толық оқу

Сауға

Қанипа Жапанқызы

Көпір болып екі елдегі жанасым,
Тілдестірді тау-өзенін, даласын.
Армысыңдар ару қала, гүл қала,
Алматылық ағайын-жұрт алашым.

Толық оқу

Ақын ана

Қанипа Жапанқызы

Бір боз жігіт күтіп жүрген зарыға,
Отау болып айналасың жарына.
Арқандалып аяқтайды қыз ғұмыр,
Жан ұяның жазылмаған заңына.

Толық оқу

Ауыл түтіні

Қанипа Жапанқызы

Бір қала жылу берген,
Пар қазандай дәуіңді.
Ошақ сайын от қалаудан,
Құтқарды деп қауымды.

Толық оқу

Әкем қойған құлпытас

Қанипа Жапанқызы

Өтпедіңіз кәріліктей бекеттен,
Сізді тағдыр ерте өмірден әкеткен.
Дегендейін «қызы бардың ізі бар»,
Сізге деген қарызымды өтеп пе ем?

Толық оқу

Өлеңім

Қанипа Жапанқызы

Білмейтін де мені оқып білетін де,
Кездесерсің осы бір тіл өтінде.
Айтарымды жүрсем де жеткізе алмай,
Осы өлеңмен өмірім бір өтуде.

Толық оқу

Өмір философиясы

Қанипа Жапанқызы

Мәңгілік шаттық несібе емес пендеге,
Өмірдің ащы-тұщысын жүрміз теңдене.
Жарқ етіп арман алауы бізді шырғалап,
Жетуге асық боламыз ылғи көмбеге.

Толық оқу

Наз

Ұлыхан Сұлтанқызы

Деуші едім өзіңді асыл арманым,
Өршіл сезімді жасыра алмадым.
«Гүлім» деп едің
Күлімдеп едім,—

Толық оқу

Қ...ға

Ұлыхан Сұлтанқызы

Үрімжіден қайтарда,
Уылжыған қыз едің.
Мұқалмапсың ой тауба,
Ақ алмастың жүзі едің.

Толық оқу

Мекенім

Ұлыхан Сұлтанқызы

Күн шуаққа қақталып,
Өтінде ойнап боранның.
Алыстап сенен аттанып,
Сағына қайта оралдым.

Толық оқу

Нар өркеш

Ұлыхан Сұлтанқызы

Жасыл бұйрат таулардан, қыраттардан,
Зырлап өттім не жайсаң суаттардан.
Сырлы сұлу нар өркеш көз алдымда,
Қанас тұрды күн сүйіп шуақталған.

Толық оқу

Алтайдағы ойлар

Ұлыхан Сұлтанқызы

Сәлем, Алтай!
Сәлем, Алтай, құт мекенім ырысты,
Асты қазына, гүл жамылған жер үсті.
Мойынына алтын алқа тағынып,

Толық оқу

Бір нәзік сәуле

Ұлыхан Сұлтанқызы

Ауылдың жаны көгілдір көл-ді көп төбе,
Табиғат сұлу құшағын жайған көктеме.
Бар еді көлдің шетінде жалғыз жас қайың.
Секілді маған сырластай таныс көп келе.

Толық оқу

Босаға

Ұлыхан Сұлтанқызы

Желе жортып шыға келсем жотаға,
Бұлдырайды сайда сарғыш тошала.
Әжем түскен, анам түскен босаға,
Маған таныс, маған ыстық осы ара.

Толық оқу

Ана жаны

Ұлыхан Сұлтанқызы

Мен анамын, мен де ұрпақ өсірдім,
Соларменен масайрадым, көсілдім.
Қабақ шытса солар үшін күйзелдім,
Бірақ, оның сотқарлығын кешірдім.

Толық оқу