Өлеңдер жинағы - 350 бет

Құлагер – ғұмыр

Ырысбек Дәбей

«Хұсни ғаламның құс жетпес...» қиыры,
Күңіренген көкжалдың көксеген үйірі…
Бөрілі байрағы желбіреп жол алды,
Оғлан ұланы Тәңірге сиынып.

Толық оқу

Мың жылғы ұйқы

Ырысбек Дәбей

Мың жылғы ұйқыдан тұрып,
Уілге үн қосқан дала.
Жүрегін қасірет буып,
Маң басып келеді дана…

Толық оқу

Аңсар

Ырысбек Дәбей

Жыр жазып отырам кейде,
Мәңгілік махаббат жайлы.
Қобыздың тілінде сөйлер,
Көкжал жанарындағы қайғы.

Толық оқу

Күз

Ырысбек Дәбей

Сұрғылт аспанның құрсағын
қақ жарып шұбырған керуен,
Тоқтап қалған сағаттың
ауыр үнсіздігін есіме салып...

Толық оқу

Тұтылу

Ырысбек Дәбей

Алматы көшелерін кезген
жалаңаяқ жастықтың
Ағарған шашы қылаулап...
Қап-қара суреттер мен күрсіністерге толы,

Толық оқу

Еске алу

Ырысбек Дәбей

Көгілдір экран бетіндегі жазу...
Көп жылдардан соң
Жым-жырт аула ішінде отырып,
Өткенді еске алу –

Толық оқу

Терісбұрау

Ырысбек Дәбей

Домбыра құлағын бұрап
теріс бұрауға түсірген,
Таңдайдағы әнің де
жүректі шытынатар еді.

Толық оқу

Мұнар

Ырысбек Дәбей

Қайдан естілді,
Жүректі тілген құс қанатының суылы?
Жырақта қалған
Орман – күлкінің үздігіп жеткен уілі.

Толық оқу

Кертолғау

Ырысбек Дәбей

Мәңгілік тоқтап қалған
уақыттың демін сезіну –
Қаншалық азап болса да,
Керемет, ғажап!..

Толық оқу

Ант

Ырысбек Дәбей

Бұл тұман сейілер,
Зарыққан сапарға сені іздеп шығайын.
Көкжиек сімірген –
Көп тарау, көк иірім жолдарым.

Толық оқу

Зауал

Ырысбек Дәбей

Қып-қызыл аспанның жиегі сөгіліп
қара жер төсіне төгіліп шашырар,
Шаң борап самиян далада
меңіреу ажалдың есігі мөңіреп ашылар.

Толық оқу

Ораза

Ырысбек Дәбей

Бір ұрттам қара суды аңқам кеуіп
Қадірін біліп, қанып ішпегелі қашан?
Мені илеген шебер қолдың табы қалған,
Дымқыл топыраққа маңдайымды басам...

Толық оқу

Қаңғыбас жарық

Ырысбек Дәбей

Көзімді сығып күрсінуіме иланды жалған,
Жаңбырын төгіп
Жасағанға айтты жалыққанымды.
Қызығы кетіп

Толық оқу

Естелік сазы

Ырысбек Дәбей

Талып естілген музыка әуеніне арбалған,
Сені қара жол бойынан күткелі...
Уақыт аунады.
Биыл көктемде көк жүзі мұнартып,

Толық оқу

Жаңа жыл

Ырысбек Дәбей

Уақыт мұнарасының жанынан
өтіп бара жатып,
Ғұмырымның көктем, жаз,
күз, қыс маусымын –

Толық оқу

Жалғыздық

Ырысбек Дәбей

Көшелер кірлеген,
Шаршаған көшелер...
Маңдайдың сорындай ауыр,
Бұтақ та бүрлеген, қиялшаң үміттей

Толық оқу

Жұмбақтас

Ырысбек Дәбей

Бозамық Айдың сәулесі
көгілжім су бетінде сынып,
Айнакөлдің тұңғиығына телмірген
Жұмбақтас...

Толық оқу

Абылайға

Тұрсынхан Әбдірахманова

Абылай қойып атынды
Ырымдады-ау ата-анаң.
«Баталы құл арымас»,
Құр болма, балам, батадан.

Толық оқу

Автографтар

Тұрсынхан Әбдірахманова

Автограф не?
білмейтін Айпарашсың
Бақыт есік Айпарашқа
айқара ашсын!

Толық оқу

Бір доцентке

Тұрсынхан Әбдірахманова

Жадымда жоқ, бұрнағы күн, кеше ме,
Бір доцентке ұшырастым көшеде.
Сәлемдессем Алатауға қарайды,
Шолғысы жоқ төмпешікті, маңайды.

Толық оқу

Бір редакторға

Тұрсынхан Әбдірахманова

Бауырым, бұл ісінде жоқ естілік,
Соныңның дауысы жатыр кімге естіліп.
Өлеңім шықса болды газетінде
Қоясың қой торыңды мінгестіріп.

Толық оқу

Қаламдастың әзіл-шыны

Тұрсынхан Әбдірахманова

Жаппар деп қойған екен атынды ерек,
Еректік мәнісін сен білсең керек.
Өмірбек әулетінен сыйынғанның
Келесің пірі болып жебеп-желеп.

Толық оқу

Тымақ киген

Тұрсынхан Әбдірахманова

Лайлап менің тұнық бұлағымды,
Бұлдапсың, құдам, киген тымағыңды.
Тымағың таразы емес адамдыққа,
Тоңдырмас киім ғана құлағыңды.

Толық оқу

Келініме

Тұрсынхан Әбдірахманова

Мынау сенің емес әсте төл үнің,
Ақырынырақ шәпілдеші, келінім.
Бірі көріп, бірі көрмей шабынар
Кимесеңші хайуанаттар кебінін.

Толық оқу

Келген ойды

Тұрсынхан Әбдірахманова

Келген ойды
Қайтемін матап, тұсап.
Ақтарайын
Әз ақын Тахташқа ұқсап.

Толық оқу

Жарасқанға жараспаған

Тұрсынхан Әбдірахманова

Өлеңнен өзге жайлы жақ ашпаған,
Биікке ұмтылмаған, таласпаған
Кісідей әркімге айдар үлестіру
Ақынға Жарасқандай жараспаған.

Толық оқу

Ерасыл

Тұрсынхан Әбдірахманова

Ерасыл аты қалай келді ойға,
Кемелдік барын періште бойда
Қалай сезді екен ата-ана жүрек,
Тектілік сырына дегендей бойла.

Толық оқу

Мәдениетке

Тұрсынхан Әбдірахманова

Елуге келдің ентелеп,
Ел жұртыңа еркелеп.
Бәйбіше Медет боп балпима
Ол әзір саған ертерек.

Толық оқу

Ақ тұлпарға

Тұрсынхан Әбдірахманова

Ақ тұлпар әкеп сыйладың, балам,
Жүректен алғыс айтамын саған.
Есіңе алып әжем бар еді деп,
Болғаның үшін мені ойлап алаң.

Толық оқу

Өлең сый

Тұрсынхан Әбдірахманова

Әмір қымбат кеудеде жаны барға,
Жаннан қымбат және жоқ ауырғанға.
Шебер қолы жаныма шипа болған
Зор алғыс хирург — Марат Әнуарға.

Толық оқу

Айман-ай!

Тұрсынхан Әбдірахманова

Ән салғам, Айман-ай деп, күн мен ай, — деп
Мені қой, Мұхаң өзі толғады-ай көп.
Зор жырға арқау болған Аймандардың
Шын ай боп бірі аспанға шырқады-ай кеп.

Толық оқу

Ақорда үй болыңдар

Тұрсынхан Әбдірахманова

Болашаққа деген ұлы сеніммен
Қол ұстасып өтпек болып өмірден
Балаларым игі қадам басыпсың.
Бата бергем аналық ақ көңілден.

Толық оқу

Гүлсәнге

Тұрсынхан Әбдірахманова

Ұмыта алман өзіңді,
Аққұба тал кезіңді,
Тұла бойды, ақыл-ойды,
Баурап алған кезіңді.

Толық оқу

Ләзиза

Тұрсынхан Әбдірахманова

Жақсы дос, жаны құрбы Ләзизасың,
Тәнтімін маған ерек ықыласың.
Достыққа жаны ынтық жан екенсің,
Басыңа бақ-талай боп нұр құласын.

Толық оқу

Мұратқа

Тұрсынхан Әбдірахманова

Дүниеге адам болып келгеннен соң
Ентелеп өмірге еркін енгеннен соң,
Арманы, мақсаты жоқ жан болмайды,
Тізгінін тағдыры түйіп бергеннен соң.

Толық оқу

Қазыбекке

Тұрсынхан Әбдірахманова

Айналайын Қазыбекжан ерледің,
Менменсініп әсте көкірек кермедің.
Ақырын жүріп, анық басып биікке,
Терің төгіп, тек еңбекпен өрледің.

Толық оқу

Азамат

Тұрсынхан Әбдірахманова

«Ел болса, ер туғызбай тұра алмайды,
Ер туып, жоқ елді бар қыла алмайды»
Деп кеше ақын Иса жырға қосқан
Бүгін сөз ер-азамат аға жайлы:

Толық оқу

Құттықтау

Тұрсынхан Әбдірахманова

Адам боп бұл өмірге келгеннен соң,
Азамат боп қатарға енгеннен соң,
Шарықтап арман құсы аспанды аңсап,
Кетпей ме шарлап қанат кергеннен соң.

Толық оқу