Астана туралы ән
Ақша бұлттар,
Аспаныңда
Ақ ботадай ойнақтаған, жас қала.
Жүз түрленіп қас-қағымда,
Өлеңдер жинағы - 39 бет
Астана. Қырау
Астанада түн ауды,
ақ түтек қар шұбаулы,
үрлеп тұрмын деміммен,
әйнектегі қырауды.
Ескі қаламен қоштасу
Бақытты сәттей боп қас-қағым,
Алматым, сенде өтті жас шағым.
Ұмытпас мені де
Медеуім, Тастағым.
Алматы. Ақпан
Терезені ашып ем қар ұшып кірді,
Бөлмені басқан буменен жарысып кірді,
Мұнарлы түнде қан-сөлсіз қылаңытқан Ай,
Ат жүйріктей боп аспанға жабысып тұрды.
Нұрғисаның аққулары
Қағылез, қара бала қалқан құлақ,
Солақай домбыраны тартар бұрап.
Кеудесі күмбірлеген күміс әуен,
Шабыты шалқып-тасқан шалқар бұлақ.
Үлкен Қаратал
Ауыл осы өзім талай жыр еткен,
анау үйде қоңыраудай шыр еткем,
анау қырда көкейімді ой тесіп,
арманымның маңдайынан күн өткен,
Зайсан көлі. Жағалау
Қанатында қалқи беріп дүрмектің,
Көптен бері жалаңаяқ жүрмеппін,
Көптен бері жерге тимей табаным,
Көптен бері жаяу өмір сүрмеппін.
Қарындасым қайда, Қара Ертіс?
Қанатым қабат қайрылып,
Қасірет-қайғы төнер тұс,
Қапыда қалдым айрылып,
Қарындасым қайда, Қара Ертіс?
Қара Ертіс
Қара Ертіс, саған қайранмын:
қайрылып артқа қарамай,
қақтығып келіп қарадай,
қаймығу білмес баладай,
Зайсан. Зілзала
Тегеранға
аттанамын мен қазір,
алып ұшақ арқырайды жолға әзір.
«Жер тағы да сілкінді, деп Зайсанда»,
Жаңғызтөбе. Роза Рымбаева
Жусаны жұпар шашқан
Жаңғызтөбем,
Жоныңнан жалаңаяқ
Жалбыз терем.
Жаңақорған. Шипажай. Қара балшық
Қара балшық?
Қандай бұл қара балшық,
Құлан-таза дертіңнен алар аршып?
Балшық деген баттасқан кір еді ғой,
Қараөткел. Әкбар Рысқұлов
Анадан ақын туған Әкбар досым,
Тізгіндес,
үзеңгілес,
көкпарласым,
Маңғыстау. Замандас
Әбіш Кекілбаев! — деген бұл есім,
алты Алашқа аса қымбат —
білесің,
жұтқан ауаң,
Сабырын алған сананың
Сабырын алған сананың,
Бұл не деген дәремет:
Он Сегіз Мың Ғаламның
Әлек – бәрі...
Жан шұрайымды шіріткен
Жан шұрайымды шіріткен,
Ет-бауырымды іріткен,
Жүрегімді қан жылатқан –
Қарайсың қышқыл-күдікпен!
Талыс ем – қара күш
Талыс ем – қара күш,
Тоздым, таусылдым.
Өртеніп барады іш,
Аурумын – аусылмын.
Қош, қош, Өлең
Қош, қош, Өлең...
Марту басты Өнердің түп-тереңін:
Мен – кәлиме...
Тұншығумен өлемін.
Құбыл күйге кеткені ме еті өліп
Құбыл күйге кеткені ме еті өліп –
Өмір қайта өрбиді ме Өліктен?!
Көктем сайын жерден басын көтеріп,
Гүл қауызын қайта ашады неліктен?!
Дүниежарық – тамұққа
Дүниежарық – тамұққа
Келіп, кеттің, нағашы.
«Өлем! Өлем!» – дедің де,
Өліп кеттің, нағашы –
Не зұлматқа да – мақұлмын
Не зұлматқа да – мақұлмын,
Қабыссын, мейлі, Жер–Аспан...
Бұзбаңдар жырын Ақынның –
Қуаты Құдіретпен таласқан!
Бүгініммен егеспей
Бүгініммен егеспей,
Шемен күйін шертемін.
Қорқынышты елестей
Түнереді ертеңім.
Досым – күлкі
Досым – күлкі,
Таба қылды дұшпаным,
Құжырамда құныс пікір қыстаттым:
Сен біреудің етегінен ұстадың,
Хас шындықты жыр еттім
Хас шындықты жыр еттім,
Қапыл кетсем – нан ұрсын!
Жетім, жүдеу жүректің
Датын тыңда, әміршім?!
Көңілім – түпсіз көзқалта
Көңілім – түпсіз көзқалта –
Топырақ құйсаң толады.
Шауып ажал-әз-балта
Терек-ғұмырым солады.
Ұлағатың – ұлың бар деп жылайсың
Ұлағатың – ұлың бар деп жылайсың,
Көз жасыңды көтере алмай құлайсың.
Ұл беретің құдіреттің құлымын,
Қолқаң қолым емес... несін сұрайсың.
Алматы. Өртенген аэропорт
Өртеніп жатыр әуежай!..
Жалынның тілі жалақтап,
Үрейің ұшар қарадай
Үңілсең көктен қарақтап.
Демнің екі түрі бар мен білетін
Демнің екі түрі бар мен білетін:
Алар Демің – санатқа ендіретін.
Шығар Дем – шыбыныңды шырқыратып,
Шындықтың шырағданын сөндіретін.
Өзімді-өзім түнде өлі сезіндім
Өзімді-өзім түнде өлі сезіндім:
Естен тандым.
Ет-бауырдай езілдім.
Демім бітті.
- Али Акбар Деһхода
- Али Акбар Деһхода
- Али Акбар Деһхода
- Али Акбар Деһхода
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі