Осындаймын
Жыр жазсам, жүрегіңді суырамын,
Жазғырсам, қуырдақ қып қуырамын.
Ән төксем, әкетемін ағынымда,
Толқыным көбігі қып жуынамын.
Жыр жазсам, жүрегіңді суырамын,
Жазғырсам, қуырдақ қып қуырамын.
Ән төксем, әкетемін ағынымда,
Толқыным көбігі қып жуынамын.
Буыны қатып жас құрақ
Марқайған шақта, мені еске ал.
Мұңды ойға батып жапырақ
Сарғайған шақта, мені еске ал.
Тыныс – демің көз алдымда,
Ұмытқаным жоқ бір дірілін.
Бақыты үшін қияр едім
Өз жерімнің бір гүлінің.
Сонау бір тәтті күндерді
Іздейді көңілің, қимайды.
Естіп күміс үндерді,
Жүрегің сыздап қинайды.
Асықтырып күміс қанат құс мені,
Айтылар сөз аузыма да түспеді.
Бір ғажайып билеп еді күш мені,
Япыр-ау сол, өңім емей түс пе еді!
Ұшқыны шоқтай көзіңді сүйем,
Алмастан өткір сөзінді сүйем.
Осқылап дауыл, бұлтты жарған,
Найзағай сынды кезіңді сүйем.
Ылғи менің қасымда едің, бірге едің.
Еркеледің, қойшы әрі жүр дедім.
Әзіліңе жауап қатпай бұртиып,
Тысырайдым, тосырайдым, күлмедім.
Заты сұйық болған соң,
Су мәңгіге қата ма?
Адамдікі болған соң
Сыр ашылмай жата ма!
Жарқылдаған жан нұрыңды
Жабықпастай көрген ем.
Тыймай төгіп жаңбырыңды
Жабырқадың сен неден?
Тепсініп кеп, поэзия,
Есігіңді ашпадың.
Осқырынып, өлеңіне
Крест қойып басқанын.
Аяздан жылы үйге кіргендей
Жылы еді жымиып қарауың.
Жасырын жан сырын білгендей,
Ұққандай жүректің қалауын.
Тілеймін дүлей дауылды,
Демеймін жаным ауырды.
Сонымен қуғым келеді
Күндерді бастан жауынды.
Сәбидей таза көңілді,
Шуақты ғана сүйесін.
Бұлт көрсең бұзып өңіңді.
Қабағыңды түйесің.
Жүрегімнің төріне егіп,
Өсіріп ем бір нәзік гүл.
Саған ғана қидым сеніп,
Сақта, өзімдей ұғына біл.
Қақпа алдында, жасыл терек түбінде,
Жан тербеген толқу бар бір түрінде.
Қос жанары кезіп Талғар шыңдарын,
Отыр сұлу жаздың айлы түнінде.
Жалғыз сөз айттың,
Лүп етті менің жүрегім,
Жалт қарауыммен
Қайта бір айт деп тіледім.
Бұл күндері өзін болдың аңсарым,
Сұлу көктем, қадірмені баршаның!
Ойхой дүние, оралып бір тазартып,
Кетер ме едің көңілімнің бар шаңын.
Алдыңа адалдықпен жайған жанын,
Үйренген ірікпей айтып ойға алғанын
Келіп тұр зиярат етіп қазақ қызы,
О, Пушкин, сыйынатын пайғамбарым!
Жақсы ғой шіркін
Көктемнің келіп қақпаны
Айқара ашып,
Адымдап кіріп жатқаны.
Бал сәби тәрізді бір жөргектегі,
Жасымнан ән мен өлең тербеп мені,
Көгершін көңіл соның қанатында
Арманға бастап алыс келмеп пе еді!
Күніндей жаудыраған астананың,
Тәтті бір қылығыңдай жас баланың,
Еркелеп оралды өлең елемей-ақ
Өзгенің маған деген қас-қабағын.
- Шаңлатбай Айдана
- Лев Шестов
- Лев Шестов
- Лев Шестов
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі