Тамыр мен бұтақ
Терең жатқан тамырды мұқап бір күн,
Кемсініп кекетіпті бұтақ шіркін:
– Өмірде бар-жоғыңды білмейді ешкім.
Жарқырап жоғарыға келмейді өскің.
Терең жатқан тамырды мұқап бір күн,
Кемсініп кекетіпті бұтақ шіркін:
– Өмірде бар-жоғыңды білмейді ешкім.
Жарқырап жоғарыға келмейді өскің.
Көк теңіздей толқып жатыр көп егін,
Қарай-қарай өлеңдетіп келемін…
Кенет бірақ құлақ түрдім өзге әнге,
Кешкі желдей шалқи ескен өзенде.
Көзінің ағы менен қарасының,
Үңіліп суретіне баласының.
Дейді ана:
– Ержетіпті жігіт болып,
Соққан жел әндетеді, тыншымайды,
Жүзіңді аяз қарып, шымшылайды.
«Бораным ақпандатқан, мұз боп қатқан, –
Табиғат деп тұрғандай, – кім шыдайды?!».
Дала, дала, айдала.
Жол жатыр тартып шалғайға.
Көгалсыз, сусыз айнала,
Жалын жел соғып маңдайға.
Қараймын да қызығамын,
Қандай әсем селкеу тұрған бір шашың.
Түзеп жатып үзіп алдым...
Қыз кекілі-ай, діңкемізді құртасың!
Қыздар-ай, қыздар кірпіктен сәлем жолдаған,
Дір етсе кірпік шыдайды қалай сонда адам.
«Жақсы көр дейсің» дейсің, қарақат көзі сұлудың,
Келесің күнде, қарайсың сырлы сен маған.
Көктем күліп кіреді талай баққа,
Көктем кесте төгеді кең аймаққа.
Көктем ыстық қан құйып жүректерге,
Жетелейді жүр-жүрлеп тоғай жаққа:
Болар ма жылдай ұзақ түн де мұндай,
Түн кімге қас қаққандай, кімге жылдай.
Жатырмын көз жұмулы, көңіл ояу,
Мең-зең күй әлдилейді бір қоңыр жай.
Ол кезде сәби едім – сегізде едім,
Білмеймін нені арман қып, нені іздедім.
Сар төсек жаттым науқас, жүрек әлсіз,
Өмірден күдерімді мен үзбедім.
Өркеш-өркеш астық толы қырманда
Қызық көріп қыр алтынын тұрғанда,
Жеңгей әкеп күрек берді қолыма:
– Бидай тиес, – деді, – қайным, құр қалма.
Қараштың түні бойы…
түн мөлдір.
Бар ма еді жұлдыз, жоқ па еді?..
Маздаған жалын…
О, тағдыр, мені сауықтыр!
Айтатын жыр ойым бар;
Көңілім соған ауып тұр,
Алда бір қызық тойым бар.
Семья – шағын мемлекет.
Мен – президент, сен – премьер.
Арттым саған көп міндет,
Премьер жолдас, бер пример.
Сәскеде сансыз көкек сұңқылдаған,
Неткен кез дүние балқып күй тыңдаған!
Еркелеп бұйра бұлақ жатыр аунап,
Сүйуімді жас үнімен сыңқылдаған.
Басқа жанға өзінен
Сыр ашып, тіл қатпаған.
Жылайын десе көзінен
Бір тамшы жас ақпаған.
Алтын айна алдында
Қараймын да құлпырам.
Ғажайып нұр бар мұнда,
Жүрегіммен ынтығам.
Бұйра жонын күнге төсеп, жылынып,
Тастар жатты көшемде.
Көктем келіп, кеткендей-ақ тіріліп,
Жансыз тас қой десең де.
Шарт жүгініп бұйығып,
Молла отырса намазға.
Шарқ ұрып келіп түйіліп,
Мен төнемін қағазға.
- Омархан Айнұр
- Омархан Айнұр
- Ахмет Байтұрсынұлы
- Конфуций
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі