Өлеңдер жинағы

Бабалар Аманаты

Қасқыр мінез

Қақпанға түскен қасқыр қапы қалып,
Шайнады өз аяғын жатып алып.
Кеудесiн қара түннiң күйдiредi
Күйiнген көздерiнiң оты жанып.

Ақыраптағы жапырақ

Ақырап келдi ақырып,
Бақсыдай жынын шақырып.
Жапырақ – тiлiн
Ағаштың

Қажи ұста

Қажи едi бiздiң ауыл ұстасы,
(Жас жағынан осы ғасыр тұстасы).
Тұрушы едi күмпiлдетiп көрiгiн,
Бiр қолында балғасы, не қысқашы.

Зевстің тойы немесе түнгі теңеулер

Аспанның қиғаш қасындай,
Дидарын бұлтқа жасырды Ай.
Шашырап жатыр жұлдыздар,
Терiлмей қалған шашудай.

Жер мен адам

Келдi өмiрге жас бала,
Қадам басты жасқана,
– Тәй-тәй, – дедi Жер-Ана.
Есейдi де шарқ ұрды,

Бақ ішіндегі үй

Шатыры қалқиған,
Ескi үй тұр жалпиған
бақ iшiнде.
Қызығы, шыжығы,

Ауыл мен қала

Ауылдың бәрiн ертең бiз
Айналдырамыз қалаға.
Қора-қопсыны өртермiз,
Ескiнi құртпай бола ма?!.

Абайға

Бiр сезiм бұған дейiн арбаспаған,
Қолыма алдырғанда алғаш қалам,
Жырыма тырнақалды қуанғанмын
Колумбтай құрлықты ашқан жан баспаған.

Ақ тышқандар

Аткөпiр жем,
Ағыл-тегiл су дағы,
Ақ тышқандар, ай-хай, аунап-қунады.
Мұнша бақыт бiтпеп едi туғалы,

Кардиограмма

Жаспын ғой әлi, жүрегiм неге ауырды?
Ақсақалдардай арқалағам жоқ ауырды.
Жаспын ғой әлi жанымның өртi лаулаған,
Қуантар шағым осы ғой менiң қауымды.

Жыр үшiн

«Жыр үшiн,
Жыр үшiн мен жаратылғам,
Жанарым Парнас жаққа қаратылған.
Iлияс, Қасымдардың қалқасынан

Психологиялық портрет

Өзiн-өзi ұнатпайтын бiр адам
Өзiн-өзi iштей мiнеп, сынаған.
Жардың түбiн үңгiп жатқан толқындай
Жегi сезiм жолдас болып жүр оған.

Қазақтың қаһарман қызы

Тәуелсіздік жолында құрбан болған,
Өзін емес, өзгелерді ойлап барған.
Қанша көңіл қимастықпен тұрса дағы,
Отан үшін отқа түсіп, шыдап баққан.

ҮШІНШІСІ — ӨЗІҢМЕН БІРГЕ КЕТЕР

Бұл дүние — аялдаған бір керуен,
Бірі келер, бірі кетер үнсіз ғана.
Қуаныш пен қайғысы алма-кезек,
Адам ғұмыр өтеді бір сынақта.

ӘКЕ БАСЫНДА

Келдім әке тағы міне басыңа,
Көзге келді, сағынышым жасына да.
Қара тасын қарағандай көзіме,
Құранды бағыштадым өзіңе.

ЖҰПАРЫҢ

Екеуміз де махаббатқа мас болып,
Тамырымда зулап қандар жүгіріп,
Жүзің балқып, нұрға толып құлпырып,
Қызарады алма болып, жан кіріп.

БОЛАШАҚҚА ҰМТЫЛ

Неге біз болашаққа ұмтылмаймыз,
Болмас қиял соңынан қалықтаймыз?
Адасып, ең далада үнсіз қалып,
Ұйқыдағы сананы оятпаймыз.

ЖАСТЫҚ ШАҚ

Көшелерде талай жүргенбіз,
Махаббатта оңай болмаған.
Шығармай ата-анасы,
Қашадан қарғып кіргенбіз.

БІР ТАНЫС ТЫНЫШТЫҚ

Мен жоқ болсам, жүрегіңде сақта мені.
Арамызда көзге көрінбес күш бар еді.
Айта алмаған сөздің бәрі ішімде.
Тамырымда тектіліктің қаны сөйлейді.

СҮР БОЙДАҚ

Құрбы-құрдас отау құрды, біразы,
Үйдегілер бір сұрақты қайталап,
«Айтшы, енді үйленесің қашан?» деп,
Осы сұрақ шаршатты ғой бұл күні.

ҚҰРДАСЫМ-АУ

Армысың-ау, бармысың-ау, құрдасым,
Қал-жағдайың қалай, өзі жақсы ма?
Ақсақалдар аман-есен жүр ме екен,
Ақ жаулықты әжелер де аман ба?

ЖАСАСЫН БІЗДІҢ ЖІГІТТЕР!

Тағдыр қанша сынаса да сынбаған,
Қиындыққа қаймықпастан шыдаған.
Жүрегінде мұң жатса да білдірмей,
Ел алдында еңсесін тік ұстаған.

Рояль

Қандай
мынау рояль мөлдiр едi?
Қара түннiң бояуын төндiредi.
Қақпағы ашық.

Таяқ сатып әперші

Қасына әкем шақырып бүгiн менi,
Қалың ойын үркiтiп түрiндегi:
– Буын қақсап,
Аяғым бастырмай жүр,

Түсімде бала болыппын

Түсiме бүгiн кiрдi ауыл,
Түсiмде жүрдiм бала боп.
Басымда ой жоқ зiлмауыр
Жанымда мұң жоқ, нала жоқ.

Жылдамдық немесе мотоцикл мінген екеу

Үш аяқ мотоциклдiң
Көсiгiнде бала отыр,
Бесiгiнде шал отыр.
Тiзгiндегi ұлы мәз,

Альпинистер

Аспанында Алтайдың күн дөңгелеп,
Альпинистер барады шыңға өрмелеп.
Жалаң қия,
Жақпар тас жап-жалаңаш,

Бiр адам өттi өмiрден

Бiр адам өттi өмiрден,
Бiр үмiт сөндi көңiлден.
Бiр жұлдыз ақты көгiмнен,
Кеуденi қайғы кемiрген.

Құла түздiң қаңбағы

Құла түздiң қаңбағы
Қайырылып артқа қарамас.
Адамның қаңбақ болмағы
Жарамас... жарамас...

Жырмен қоштасу

Кеудемде күркiреген
Қаршадайдан құдiретiм,
Шiркiн өлең, есiл өлең,
Досым өлең,

Ұмытылам ба мен ертең

Ұмытылам ба мен ертең,
Ұмытылудан қорқамын.
Семсердей қында көнерсем
Мұңымды кiмге артамын?

Қолшатырдың қажетi не, қозғама

Қолшатырдың қажетi не, қозғама,
Көк нөсерге көмiлейiк аз ғана.
Сен едiң ғой жаңбыр жауса мәз бола,
Жалаңаяқ жүгiретiн боз бала.

Көшпенділік

Ұнатпаймыз бұлттардың қаңғырғанын,
Жақсы көрiп тұрсақ та жаңбырларын.
Баяғыда Пушкин мен Лермонтов,
Ұқсатыпты бұлттарға тағдырларын.

Көргiм келедi, бiлгiм келедi

Көргiм келедi, бiлгiм келедi,
Дүниенiң барлық құпиясы мен сырларын.
Келедi және тыңдағым
Жаңғыртып жатқан тау iшiн

Ворскла өзені

Назданған Ворскла қыз қылықты,
Тұлпарын патша сенде жүздiрiптi.
Жағаңа мен де келдiм, патша емеспiн,
Адаммын одан гөрi iзгiлiктi.

Жұмбақ айтыңыздар

Жұмбақ айтыңыздар, шешейiк,
Жұмбақсыз ғұмыр кешейiк.
Дүние сырын барлаумен
Келе жатырмыз ғой есейiп.

Мұхит. Гольфстрим ағысы

Демалысқа барғанда жазда менi,
Сөзбен әкем сiлейте жаздап едi: –
Хат жазуға қырсығы тиер болса,
Қалқам, қор боп құр өлең жазба! – дедi.

Түңiлмеңдер ақыннан

Түңiлмеңдер ақыннан
Дыр-думан қуып кеттi деп.
Жүрегi тойға шақырған
Көкiрегiн оның тепкiлеп.

Бұрышқа тұр!

Көтере алмай келеңсiз еркелiгiн,
Жазалады әкесi тентек ұлын:
– Тұр бұрышқа! – ақырды ашуланып,
Батырындай бағзы бiр ертегiнiң.