Жаңатас
Қаратау, бауырың ыстық, қойының құт,
Бүгінгі мерекеңде ағылды жұрт.
Құрметтеп саған келген барша халық,
Арнады өз арнауын ерекше қып.
Шер-ағам жолбарыстай өткір көзің,
Тесердей тас кеудені отты сөзің.
Бойыңда тылсым күш бар құдіретті,
Тамұққа төтеп берер темір төзім.
Адамға арман аманат сынды,
Ішінде сақтар шырақтай нұрды.
Сол нұрды сөндірмей өтсем екен,
Қуана сүйіп мына бір ғұмырды.
Тыңда, мені, қарағым,
Тұрған кезде сөз бүтін.
Төрге жеткен аяғым,
Көрге жетпес деймісің.
Шаңы шығып шұбатылған жолыңмен,
Жортып келем ылдыйыңмен, өріңмен.
Айлы түнде күңіренген, құлаққа,
Үн келеді бабалардың көрінен.
Жалғыздықты жалғыз қып тастай алмай.
Ғашық болып жаңадан бастай алмай.
Қиындатып өмірді, құса болам.
Сөйлесемде сөзімді растай алмай.
Тауда өстім, тау тілімен тілдестім,
Биігімен ой таласып үндестім,
Қара таудан қайсарлықты үйреніп,
Өр мінезбен өмірменде күрестім
Орта жүздің Арғыны – арғы бабам,
Темештерден тараған – руым Манам.
Тарихымда таңбалы із, терең шежіре,
Жүрегімде жаңғырады туған далам.
Асыл ұлы алаштың - Қызыр-Ілияс,
Шыбынға да жан еді қастық қылмас.
Мыңнан озған қазақтың Құлагері -
Салып кеттің қайғыға орны толмас..!
Ұстазым ізгі еді нәзік жаның,
Біздерге еш қаталдық танытпадың.
Сабырмен білім нәрін сіңіріп ең,
Мейірімге бөлеуші едің сәби жанын.
Сансыз шүкір өмірімде барыңа,
Аллаһ сені берген ғой менің бағыма.
Өмірімді нұрға бөлеп сен менің,
Әрқашанда демеу болдың жаныма.
Сағынасың, іздейсің, тырбынасың,
Ол жанды бұл дүниеден таба алмассың.
Білмейсің не істеріңді жалғыздықтан,
Қалғансың бауыр басып, араласып.
Есіңде ме, қоңыр күзгі сол бір кеш?
Жүздесіп ек, бір ортада үнсіз еш.
Сол ортада бір өзіңнен көз алмай,
Сенің жүзің — жанымдағы жалғыз кеш.
Қызықтар көп, байқалмайтын мұң мен қайғы
Күнде ғашық, ашық жаның жыр толғайды
Көтер көкке басыңды,тік ұстағың
Он жеті жас қайта кері оралмайды
Барасың сен өзге жанның құшағына,
Мендік жүрек ол секілді қыспадыма?
Білмеймін, түсінбедім неге екенін.
Әлде менің сезімім тыс қалдыма?
Даусың қайда сыңғырлап,әсем күлген?
Барушы ем бір букет,алып гүлмен.
Бағаламай қалғаның ба,соның бәрін?
Кетем енді ән жазып,басқа үнмен.
Мен қандаймын? Қызықпа? Айтайын ба?
Қаламыммен ән жазып шайқайынба?
Түсіп алып, шықпайтын жай жай мұңға.
Шынында мен өзімді байқаймын ба?
Салынып қатты мұңға құлай берме.
Болмайды отырғаның бұлай жерде.
Мен бармынғой жаныңнан табылатын,
Арқа сүйе, көмегіңді сұрай келде.
Саған деген сезімімді ұқпадым.
Ұмытам деп,
Ұмыта алмай тоқтадым.
Жоғалтып ап,
Шыңда тұрып биікті армандаған.
Ерекшелеу төменде қалғандардан.
Тарбағатай бойымен тарбаңдаған.
Саған шығу қашанда арман маған.
Жалғанның қылған мынау неткен ісі.
Кездесудің қинады бір шектелісі.
“Кел” десең сен ешқашан тежеу болмайт.
Алматының қаптап тұрған кептелісі.
Оқып алып жауап жоқ, жазбайтынсың.
Сәл жымиып адамды алдайтынсың.
Жүрегімнің есігін қақпай кіріп,
Лапылдатып отыңды жанбайтынсың.
Неге сені жылатып алдым мен еркем?
Күлкің үшін бола ма мың бір гүл берсем?
Әлде саған ғажайып ертегідегі -
Зәулім үйдей бола ма, сарай сап берсем?
Жалт етіп тұнық таңдарым,
Сырыңды ұғар бар ма күн?
Көрініп жылдар соңынан,
Сақталып іңкәр сол сағым?..
Мен сені ең алғаш көргенімде…
Кірпігім қақпай қалды білесің бе
Жүрегім тосқауылдап соққанында
Бойымды тербеді үн сезесің бе?
Үш нүктесі бар хатты жазбас бұрын.
Мың ойландым,не жазам,білмей тұрым
Неге гүлдің солғаны? Не болғаны?
Түсіне алмай ауысты күн мен түнім.
Тауда қалған жауапсыз хаттарым бар.
Сол хаттармен сезімім ақтарылар.
Теңіздің тереңінен атып шығып.
Шымбұлаққа бір өзіңді мақтау қылар.
Бір дос болған, қазір ол қайда екен?
Іздеп мені, сағынып қалмай ма екен?
Солай болса нөмірім бар ед ғой
Хабар сұрап қоңырау шалмай ма екен?
Парақшаңды ақтарып қарай берем.
Жазылушы жандарды санай берем.
Әлеуметтік желіде кереметсің.
Шын өмірде мен сені қалай көрем?
- Конфуций
- Конфуций
- Эдвард Дж. Стиглиц
- Нельсон Мандела
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі