Өлеңдер жинағы

Аналарды жылатқан әскер болды!

Алтын күз

Береке, бақ дарыған,
Жомарт көңіл, жарқын жүз,
Сары алтынға малынған
Жетті міне, алтын күз.

Күз сыйы

Алақай, күз келді,
Қарық қып жеміске.
Сарғайтты түз, белді
Толықсып егіс те.

Ол – ұстазың сүйікті

Ата-анаңнан кейінгі,
Екінші адам өмірде.
“Бала бол - деп - зейінді”,
Мейір құйған көңілге.

Алғашқы қоңырау

Өткеріп жазды дүбірмен,
Туған жер төсін тербеттік.
Уақытпен алға жүгірген
Бір жасқа біздер ер жеттік.

Мен оқушы атандым

Ұқсатпа мені басқаға,
Есейдім, жеті жастамын.
Қош айтып енді бақшаға
Мектепке жолды бастадым, бастадым.

Біз ересек баламыз

Жасымыз толды жетіге,
Ересек біздер баламыз.
Екіні қосып екіге,
Қаріп те жаза аламыз.

Бүлдіршіннің арманы

Бала-бақша үйіміз
Әзір ән мен күйіміз.
Ойыншық та көп мұнда
Қызықты ойын, биіміз.

Әжем болғым келеді

Ақ жаулығын сәндеп ап,
Берер бізге ән де сап,
Әжем менің бал бармақ
Аспазшы да әмбебап.

Ілиястың «ақылы»

Балапандай талпынған
Аяласам Ажарды,
Ілияс жетер артымнан
«Алады ол – деп – мазаңды».

Ата Заң

Ақ тілегін бабамның
Толғай білген.
Денсаулығын адамның
Қорғай білген.

Өжеттілік

Жасқанбай бар жағдайын
Ашық айтар әрдайым,
Асан біздің өжет-ақ
Шешер істің қандайын.

Жайдарылық

Дастарқаны, сай бәрі,
«Қош келіпсіз!» – айтары,
Әжем әр кез қарсы алар
Қонақтарын жайдары.

Ептілік

Қала бермей шет бұғып,
Өскенің жөн көпті ұғып.
Ақылға сай күшіңе
Қажеті енді ептілік.

Әдептілік әліппесі

Арлылық пен адалдық
Арлылық пен адалдық –
Ұлы қасиет адамдық.
Адал болсаң арлы да,

«Батыр»

Көрсең біздің Батырды,
«Батырмын» – деп қатырды.
Тоғайдағы көкектей
Өз атын өзі шақырды.

Сотқар бала

Қарашы, әне, Тұңғатты,
Үсті-басын былғапты.
Кір-қожалақ болса да,
Тастамайды қылжақты.

Бөскен-Өскен

Өмірбайдың Өскені,
Есіліп бір бөскені.
Көтеріпті бір қолмен
Қымыз толы бөшкені.

Қорқақ Асан

Көршіміздің Асаны,
Қойды көрсе сасады.
Иіскелеген қозыдан
«Тістейді» – деп қашады.

Біздің Батан

Көрсең біздің Батанды,
Бағындырып атанды.
Күллі ауылға мінеки,
Батыл бала атанды.

Әдепті бала

Көз сүйсінер ісіне,
Қарсы келмес кісіге,
Үлкенге ізет көрсетер,
Қамқор болып кішіге.

Бір жақсы мен бір жаман

Жақсы деген – ізгілік,
Ибалы, иманжүзділік.
Жақсы деген – әдебің
Қастерлейтін біз біліп.

Мазақтамалар

Ерлік айтса Әлмұрат
Ағын судай тасады.
Жуынарда ал бірақ,
Судан қорқып, қашады.

Ереже

Денсаулыққа кепілді
Ереже бар не түрлі.
Талдап, талғап көрсейік
Бастыларын өтімді.

Бөпешіме

Талпынасың бөпешім,
«Мен де оқушы болам» – деп.
Арманыңа жетерсің,
Ақылың да толар көп.

Түйін

Саясатшыл жендеті
Зиялымды жау жасап,
Отыз жеті нәубеті
Өтті осылай қанқасап.

Ілияс Жансүгіров

Сөз маржанын тізілтіп,
Күмбез салған дастаннан,
Аққу үнін үзілтіп,
Сыр алдырған аспаннан.

Шәкәрім Құдайбердіұлы

Шежірелі жыры мен
Діннен тауып мұратын,
Толстойдай ұлымен
Хат жазысып тұратын.

Халел Досмұхамедұлы

Бірлікке үндеп түрікті,
Рух алған «Алаштан»,
Дәрігер ол білікті,
Қараша елге қарасқан.

Фатима Ғабитова

Ілиястай дүлдүлдің
Болғаны үшін жұбайы,
Шексіз қуғын-сүргінді
Жаза тартқан ұдайы.

Ұзақ Саурықұлы

Алданбай шекпен мен шеніне,
Бас ұрмай заңына патшаның,
Асқардай қорған боп еліне,
Бермеген майданға жастарын.

Тұрар Рысқұлов

Ел басқарған айнытпай
Далаға тән рухпен.
Тең сөйлескен қаймықпай
Сталиндей ұлықпен.

Смағұл Садуақасұлы

Ол он алты-ақ жасынан
«Бірлікке»* арнап күн-түнін,
Қалыптасқан басынан
Қайраткері ұлтының.

Репрессия

Репрессия – жазалау,
Рақымсыздық саналы.
Елдің ішін «тазалау»,
Жойып ұлттық дананы.

Насихат Сүгірұлы

Қиын-қыстау өткелі
Ақын еді төкпелі.
Окоп қазуға алынып,
Бір жылдай елден шеттеді.

Міржақып Дулатов

Әлемге аты аян көп
Аралап елді, жер шалған.
«Оян, қазақ!» Оян, – деп,
Қалғыған жұртқа жар салған.

Мұхамеджан Тынышбаев

Дүниенің байлығын
Теріп ілім-білімнен,
Түркісібке әйгілі
Зор еңбегін сіңірген.

Мағжан Жұмабаев

Жаны сұлу, тән сұлу,
Ол жырлаған ән сұлу.
Ақын еді сырлы саз
Әлдилеген таң сұлу.

Қошке (Қошмұхаммед) Кемеңгерұлы

Қошмұхаммед – шын аты,
Қошке болып танылды.
Ілім-білім – мұраты,
Жазушы еді дарынды.

Иманжүсіп Құтпанұлы

Алдаспандай жарқылдап,
Шаршы топта озатын.
Атан жілік, нар тұлға,
Өзі балуан, өзі ақын.