Нәпсі
Бірде ананы мақтайсың,
Бірде тұрып даттайсың,
Бал тамызып тіліңнен,
Ішіңе у сақтайсың.
Өлеңдер жинағы - 2 бет
Ақын болсаң
Ақын болсаң, арлы бол, ұятты бол,
Жеңе білер нәпсіңді қуатты бол!
Ақын болсаң саналы, сауатты бол,
Әр сөзіңе айтылған жауапты бол!
Ғылым, білім сенгенім
Ғылым, білім сенгенім,
Сертім берік ергенім.
Өлең – өнер бергенім,
Өнер өлсе, семгенім.
Есқат солай әңгімесін шертеді
Бәрі түгел бір үйдегі жас-кәрі,
Телевизор тағы соғыс бастады.
Паһ, керемет!.. Айэрпұлан, оқ, бомба,
…деп таң қалды, Есқат жеті жастағы.
Ала бұзаудың зары
Сүп-сүйкімді денеммен,
Туғанымда енемнен,
Екі күн бе, үш күн бе,
Сары уызға кенелгем.
Өтірік өлеңдер
Мың жыл бұрын табысқан тәтемменен,
Сексен жастай кіші екен әкем менен.
Жердің бетін қаптаған топан суды,
Тасып төктім аспанға катөлменен.
Бозтороғай
Алғашқы көктем күркірі,
Оятып жерді сілкіді.
Маржанын төкті мөп-мөлдір,
Қара сұр бұлттың жыртығы.
Күн мен боран балладасы
Үндемеуі сесі екен,
Сөйлеп кетті есекең:
– Ерте, ерте, ертеде,
Күн мен боран дос екен.
Қарағай мен сексеуіл
Дамымаған ақыл-ой мен саналар,
Сонау ерте, ерте кезде балалар –
Боз жусанды–боз даланы мекендеп,
Өткен екен біздің момын Бабалар.
Жолбарыс пен бақалар
Өз басынан таймаған ырыс-бағы,
Көп аралап тау-тасты, гүлістанды,
Ұзақ жолдан үздіккен дәу Жолбарыс
Бүгін түні осында тыныстады.
Мақтаншақ қораз
Алшаң басып сыртқа теуіп айбарын,
Кәрі қораз селтеңдетіп айдарын,
Шөжелерге мақтанышпен сөйледі,
Өзінде ерен жасампаздық ой барын:
Көжек және тасбақа
Орман ішін салтанатты,
Ұлы думан кернепті, –
Тасбақа мен Көжек мұнда
Жарысуға келмекші.
Мақтанның кесірі
Тал–қайыңдар көлбеңдеп,
Нұр жамылды жер мен көк.
Келе жатты үш қоян,
Ну орманда серуендеп.
Жусан мен қаңбақ
Сарыла күтіп көктемді,
Мекендеп қиыр бөктерді.
Жусан мен қаңбақ көгеріп
Жылуын күннің өпкен-ді.
Көңілін енді түсіндім
– Көмегі тиер көргеннің,
Өнерін ұқсын мергеннің, –
Деп ойлап ұлға – онүште
Бесатар алып бергенмін.
Көзім жетті
Атасының сиынып аруағына,
Жетті балам ақыры арманына.
Жайнаң қағып, мойнына сумка асынып,
Бір ай болды мектепке барғанына.
Арлы болсаң, азбайсың
Жамандықтың бәрінен тиыл, балам,
Тиыла алсаң болмайды күйің жаман.
Сыйлар болсаң сиыңды көрсете жүр,
Өлгеннен соң не керек сиың маған.
«Бала бидің» төрелігі
Білмедік түннің қай тұсы,
Олардың қызған айтысы.
Тақырыбы: зәру біз үшін,
Ай мен күннің қайсысы?
Барады осы күн қайда?
Құшағын түнге дала ашып,
Малынды нұрға қалашық.
Сам жайып көкке күн сұлу.
Асқардан кеткен ары асып.
Бақыттың білесіз ба бағасын?
Бақыттың білесіз ба бағасын?
Сүйген адам бермейді ғой жазасын.
Жараласаң жаралай бер жүрегін,
Махабатты қайдан кейін табасың?
Қорқады екен
– Миың көп сенің басыңда,
Деп едім қорқып расында –
Сөйледі шеше қасында,
Булығып Гүлназ ашуға.
Күлдім-ай, кеп
Қызығарлық ақылы мен зердесі,
Қашан көрсең алаң–ашық кеудесі.
(Бір күні түсте, жалаң аяқ, жалаң бас)
Кіріп келді көршіміздің кенжесі.
Отырды көп ойланып
Үйлерінде Елдостың,
Тұрғанымда он бес күн.
Қалың сұрақ қаптады-ай,
Бәлкім бұған сенбессің.
Қошымның жауабы
Біледі онға дейін қосуды,
Мақтады әже бес жастағы Қошымды.
Бір аулада отыратын үйлердің,
Баласына болып жүрді осы үлгі.
Кім болам?
Сабақтастар, келіңдер
Қане, көңіл бөліңдер!
Асыл арман жайында,
Айтылады сенімдер.
- Рымғали Нұрғалиев
- Серік Қирабаев
- Мұхтар Әуезов
- Міржақып Дулатұлы
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі