Алақанның аясы
Тармақ-тармақ
Он бармақ!
Исем болар –
Он қармақ.
Ойға батып, тамсандым,
Қолыма дәу қамшы алдым...
Мінiп алып құрыққа,
«Атым бар», – деп жар салдым.
Барбастауым іргеде,
Ыстықтаймыз біз неге?
Айдынында жүземіз,
Балығын да сүземіз.
Мамам айтады: – Қозым, – деп,
– Қозы емеспін, адаммын.
Қозы туған өзің, – деп,
Мамама сөз табамын.
Тары, бидай, жүгері,
Кездесті де кеңесті.
Үшеуінің тілегі –
Дос болуды сөз етті.
Сәнге бөлеп қырқаны
Өсті жайнап гүл тағы.
Көктем туып, күн күліп,
Атты майдың нұр таңы.
Табиғаты таңғажайып,
Тамаша ғой қыс деген.
Тау басына, кел, шығайық,
Аққалаға қардан үйіп істеген.
Мұғалім апам – зейінді,
Көрмейін қашан – көңілді.
Мұғалім апам өмірді
Құрметтер сонша сенімді...
Сыртқа шықсам ертемен
Өз көзіме сенбедім.
Алғашқы қар өлкеме —
Бір-ақ білдім келгенін.
Жаңбыр жауып басылды,
Шұғыла нұр шашылды.
Кемпірқосақ жайнаған
Аспаныма асылды.
Біз ұқыпты баламыз,
Кішілерге панамыз.
Туған елдің көгінде
Жұлдыз болып жанамыз.
Аты әйгілі баршаға
Ақын болғым келеді.
Тәрбиелі ортаға
Жақын болғым келеді.
Самал желі ескен,
Гүлі жайнап өскен.
Сыңғыр қаққан бұлағы —
Көк көйлекті көктем.
Қызығамын ініме,
Балдырған тіліне.
Бөлек оның талғамы,
Сирек жейді алманы.
Сары түске боялып,
Сарғыш тартып жапырақ.
Суығаны су анық.
Құстар қайтып қиқулап,
- Омархан Айнұр
- Омархан Айнұр
- Ахмет Байтұрсынұлы
- Конфуций
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі