Той түйіні
Тілесіп саулық, көп өмір
Құттықтап жатыр дос-жаран.
Төгіліп тұрса өлең-жыр,
Тілейін мен не басқа одан!
Тілесіп саулық, көп өмір
Құттықтап жатыр дос-жаран.
Төгіліп тұрса өлең-жыр,
Тілейін мен не басқа одан!
Ешкіөлмес, Сəке, осы тау,
Өзені жеміс, алма ағаш.
Айтатын бірақ жоқ сылтау,
Көрінсе сырты жалаңаш.
Есімде менің Жерошақ,
Көгілдір өзек, қызғылт тас...
Ойланып енді қарасақ,
Өтіпті бір сəт ұмытпас.
Алпысқа келген ақынды
Сыйлады ауылым той жасап.
Əсем бір əндер шалқыды
Талайды қайта ойға сап.
Əдейі, Сəке, келеміз
Ауылға біздің жол тартып.
Сөзімді селкеу демеңіз
Қуанған кезде кетсе артық.
Əсем тау, əнші дала тербе мені,
Көңілдің қозғалсын бір пернелері.
Төгілсін көкіректен көрікті өлең,
Елге де сол емес пе ең керегі!
Бөлекше тамам таулардан
Шаңқиып Шаған тұр оқшау.
Көңілді дəйім аударған
Көрнекті биік тым жақсы-ау!
Жалықпай жазда мекендеп
Жатырмын «Аяқ қалқанда»,
Жазылып, бəлкім, кетер деп
Аяғым сенің арқаңда.
Таудың қары əлі əппақ
Қарайғанмен бөктері.
Қыс жатқандай қонақтап
Шыңды мекен еткелі.
Тойыңа сенің, туған ел,
Асығып жеттім құс болып.
Қаққызды қанат тым жедел,
Кеудеме ғажап күш қонып.
Сөйле деп маған сөз бердің
Тойыңда, жұртым, қолқалап.
Сыйлаған сонау көздердің
Жанымды оты кетті орап.
Қарық қыла салады жаз келгенде,
Жан керегін табиғат аз берген бе?
Шуағына сүйсінген рахатыңды
Айта алмайсың жеткізіп жазғанмен де.
Кезесің кейде қалаңды
Келбетін көзбен көргелі.
Əсем бір үйлер жанары
Кетеді қозғап кеудеңді.
Бір шақтар
Күн батсада қайтпайтын
Көшені түнде шулатар
Звук ойнап қуалар
Қорықпайтын қашпайтын
Қаласаң мейлі қандай үй
Қиюлап тас пен шыныдан.
Қашан да маған сол ылғи
Секілді өлең, сұлу əн.
Қашан да қызық көрінер
Көгілдір қиыр көз тартып;
Көңілің соған телмірер,
Білуге сонша құмартып.
Жанымда Жарас, Жəмилə
Жайластым зəулім үйге мен.
Жандарын əсем жаңа ұя
Секілді қатты билеген.
Ашпады дейсің кімге есік
Горькийдің Университеті.
Шықпады дейсің кім өсіп,
Мысалы, Сəкен іспетті.
Көрсем де қашан келіп бұл сағатты,
Толқимын өз-өзімнен сонша қатты,
Қам көңіл күндеріміз түседі еске
Қозғаған мұңы бірге адамзатты.
Көк шалғын көл секілді көлбеп жатқан,
Екі адам белден жүзіп пішен шапқан.
Тым-тырыс тамылжыған тыныштықта
Шалғы үні сыңғырайды орай тартқан.
Күркеде саялаған Ленин барып
Аңқиды пішен иісі мұрын жарып.
Тоғайдың тұнжыраған түндерінде
Сөнбейді күркедегі нұрлы жарық.
Құрғанда партияны Ленин дана,
Дүниеге күш əкепті ол бір жаңа.
Есесін еңбекшінің жоқтайды деп
Жүктепті бар үмітін соған ғана.
Апрель тағы бөледі
Өңірді гүл мен майсаға.
Ағаштар бүрлеп көгерді,
Жасарып жапан, сай-сала.
- Лев Шестов
- Лев Шестов
- Лев Шестов
- Лев Шестов
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі