Жасыл шу
Келді, жетті жасыл шу,
Жасылды шу, жазғы шу.
Ойнақ салып, әндетіп,
Жел жорғасын шайқалтып,
Өлімші боп күзгі түнде,
Біз саяттан қайтқан күнде,
Уһлеп кеп жығыламыз,
Өткен жылы қонған үйге.
Аруақтай арыдым,
Тұл кейпіне ендім де.
Білмей далмын әлі күн –
Өлген сен бе,
«Алып-ұшқан жүрегі
Андатқандай талайын.
Болайын деп тұр еді» –
Деді ілкі ағайын.
Жарық күнін Сананың
Күмән бұлты жасырды.
Табытыңа қарадым –
Жүдеп жаным ашынды.
Фәни жалған сорлысы –
Жапа шеккен жалқымын.
Табиғаты-болмысы –
Тайтұяқ саф алтыным.
Бересіңді – бердің,
Аласыңды – алдың.
Құл екенімді көрдің,
Құдай қалпыңда қалдың.
Жыбырла жел, жыбырла,
Кетемісің Иранға?
Онда барсаң сыбырла
Иран қызы – Баһрамға:
Оян, таңбаланған қарғыспен
Құлдардың, аштардың әлемі!
Қайнап ақылымыз ашынған
Майданға бастар дер кезі!
Үлкенге ғайыр кішік ең,
Кішіге құрақ ұшып ең –
Ұғымың үйлесе алмады
Құдайдың құдірет күшімен –
Жұбанбасыма шарам жоқ,
Шоқ бастым қызыл тіліме –
Тынардай түбі қараң боп,
Мағынасыз, мәнсіз дүние.
Атаңды қайтем көп мінеп,
Уы жоқ оның ішпеген:
Артынан шықса – тепкілеп,
Алдынан келсе – тістеген...
Құс ілмеген сұңқарым,
Мұз құрсанған темірмін.
Түсінбеген іңкәрім,
Күйтұрқысын өмірдің.
Мені құрбан қылмас па еді,
Турасында Құдірет?!
...Екі дүние тұрмас сені
Иіскегенге бір рет!
Қыларға іс қалмады,
Таусылды ермегім.
Кірген із бар дағы,
Шыққанын – көрмедім...
Құр жанымды қинадың,
Не келеді қолымнан?!
Кең дүниеге сыймадым,
Мұнар,
Қуанышыңды қалап ем,
Қайғыңды бердің, Құдайым.
Сабырлық етіп санамен,
Шыдайын, шүкір қылайын.
Жер менен Көк астасып,
Өмір өкпесі қабынды.
Алтын Күнім қоштасып,
Дүние есігі жабылды.
Мұз құрсанды сезімім,
Басып көңіл аптығын:
Қайыңның беріш безімін,
Қарт Еменнен қаттымын.
Атын жаттап туғалы,
Түстім Хақтың жолына.
Уақыт көшін қуғалы,
Қалам алдым қолыма.
Табиғатымның киесі –
Қыр-арқамды сүйейтін
Жар болар ма деп едім?!
Шаңырағымның иесі –
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі