Өмір философиясы
Мәңгілік шаттық несібе емес пендеге,
Өмірдің ащы-тұщысын жүрміз теңдене.
Жарқ етіп арман алауы бізді шырғалап,
Жетуге асық боламыз ылғи көмбеге.
Мәңгілік шаттық несібе емес пендеге,
Өмірдің ащы-тұщысын жүрміз теңдене.
Жарқ етіп арман алауы бізді шырғалап,
Жетуге асық боламыз ылғи көмбеге.
Сәлем, Алтай!
Сәлем, Алтай, құт мекенім ырысты,
Асты қазына, гүл жамылған жер үсті.
Мойынына алтын алқа тағынып,
Ауылдың жаны көгілдір көл-ді көп төбе,
Табиғат сұлу құшағын жайған көктеме.
Бар еді көлдің шетінде жалғыз жас қайың.
Секілді маған сырластай таныс көп келе.
Есейеді ер жетіп алғыр ұлан,
Әрбір іске қарайды әр қырынан.
Қыста қарлы боранға қарсы жүрсе,
Нәр іздейді жаздың да жаңбырынан.
Көзіме жасым іркіп,
Қия алмап едім кетерде.
Сағыныш әнін жосылтып,
Оралдым ата мекенге.
Торлап еді көгімді кеше бұлт,
Бүгін бойды кернеді еселі үміт.
Шатырлаған шапалақ арасымен,
Келем ұлы мінбеге көтеріліп.
Тапқаныңды, ұлым-ау,
Тасый берме жырымдап.
Келін бала жүрмесін,
Қыр соңыңнан қырындап.
Жүрмісің сау-саламат көз көргенім,
Жайымды түсінер ме өзге ел менің.
Қалушы ек қотыр тайдай қасынысып,
Сен сонда осы жайды сезген бе едің.
Кейде орта көңілің, кейде бүтін,
Оны бастан кешеді әрбір түтін.
Балдай тәтті туған ел өзі берген,
Қара суы болса да жалғыз жұтым.
Қош келіпсің, өңім бе,
Бұл түсім бе?!
Қуаныш тұр жанарымның ішінде.
Аңсаушы едім арманымның біріндей,
Бала, бала, бала деп,
Бала ойынан кетпеген.
Күні болмас маңдайдан,
Бала үшін тер төкпеген.
Таң шеті құлан иек сөгілгенде,
Сол түнде ілмеген бе, көз ілген бе?
Адамды сергек сезім жетелейді,
Нышаны жақсылықтың сезілгенде.
Туған жерім - алтын бесік бейішім,
Онан артық жоқ ойласам мен үшін
Бар дауыспен көтеремін төбеме,
Ешкіммен де жасаспай-ақ келісім.
Айрылсам қалам дейтін қанатымнан,
Жүдеймін салтанатты санатымнан.
Мен ауырсам қалады бірге ауырып,
Секілді тағдыры бір жаратылған.
Құдай-ау, мына көктем қайсы көктем,
Қуанып тұрмын қалай, қай себеппен.
Осы мезгіл еді ғой былтырғы жыл,
Денеме аурудың ызғары өткен.
Желкен емес, жел дейді кемеге сын,
Тарту ерлік өнердің жеребесін.
Поэзия дейтін бір тылсым күштің,
Он үш жаста қақтың сен терезесін.
Ақпандатқан аязда
Мұз құрсанып, қар кешіп
Мый қайнаған ыстықта
Там-тұм ғана су ішіп,
Қаратаудың басынан көш келеді,
Көш келеді,
Түсіреді еске нені?
Ақтабан шұбырынды сол заманда,
Жаңа ашылған таң кiрпiгiн
Жабады бұлт жабағы.
Жаңбыр менен тал бүршiгi
Тереземдi қағады.
Шертетұғын сырым мол саған менiң,
Ақтарайын көңiлдiң бар өрнегiн,
Саған деген сезiмiм үзiлмесiн,
Үзiлсе де ең соңғы алар демiм.
Жүрегiм, саған обал жоқ,
Тула да жыла, сыздап бақ!
Ол қыздан мейiр саған жоқ,
Сезiмiн алған мұз қаптап.
Айдаланы жаңғыртып,
Ақсүйек ойнар түн мынау,
Алқынып соққан жүректе
Айтылмай талай сыр жүр-ау.
- Дарина Серіққызы
- Дарина Серіққызы
- Дарина Серіққызы
- Омархан Айнұр
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі