Көкжиекке барады күн асығып
Бозқараған гүлдесе жапырағы,
Иісі жарып мұрынды шақырады.
Бұтағында бір тынбай менің жаным,
Бозторғайдай шырылдап отыр әні.
Бозқараған гүлдесе жапырағы,
Иісі жарып мұрынды шақырады.
Бұтағында бір тынбай менің жаным,
Бозторғайдай шырылдап отыр әні.
Аққу мұңым мазалап, қыз арманым,
Күттім талай көлеңке ұзарғанын.
Кездескенде алдында бозбаланың,
Әлі есімде қарадай қызарғаным.
Жаратқан қабыл етіп тілегімді,
Мен келдім, қолыма алып жүрегімді.
Өзіңнен қияға ұшқан қанат қағып,
Түркістан, танимысың түлегіңді?!
Жымыңдаған жұлдыздар көктің сәні,
Гүл бәйшешек құлпырған шөптің сәні.
Әйел деген анасы адамзаттың,
Шаңырақта лаулаған оттың сәні.
Жүрек бар ма ананың жүрегіндей,
Тілек бар ма ананың тілегіндей!
Ұрпағым деп көңілінің атызында,
Өніп-өсіп жайқалған Жыры егіндей.
Шекараңды қорғайтын,
Батырың болғым келеді.
Заманыңды жырлайтын,
Ақының болғым келеді.
Баяғы туып-өскен қоңыр аулым,
Қоңыр таудан келеді қоңыраулы үн.
Сол үн бізді әлі де тербетіп жүр,
Жер ананың сыздатып омырауын.
Төтесінен жұңғарды басып келем,
Шабыт кернеп бойымды тасып келем.
Уа Қарамай, өзіңе шашу етіп,
Сенде туған жырымды шашып келем.
Поэзия – алып мұхит бұрқанған,
Толқынының төбесінде тұр талғам.
Сол толқынның екпінінен шабыт ап,
Ақындардың дәптеріне жыр тамған.
Көкте құстар көшті тырна тыраулап,
Жерге қысқы мезгіл келді қыраулап.
Жылдар жылжып жаңаланды бір ғасыр,
Түскендей-ақ жотасымен бір аунап.
Отан – алтын бесігім,
Даңықты ұлы есімің.
Әлпешіңде өзіңнің,
Аштым өмір есігін.
Заманадан нәр алып,
Өтіп жатыр балалық.
Саясында Отанның,
Құлын-тайдай шабалық.
Ей, балалар
Бірің шекер, бірің бал.
Жас кезіңде ерінбей,
Оқып өнер үйреніп,
Бір дегенім – білеу,
Екі дегенім – егеу.
Үш дегенім – үскі,
Төрт дегенім – төсек,
Жайылып жүр қоралы қой,
Отыр маған оралып ой.
Қой барады қырдан асып,
Ой келеді жырға басып.
Жақсы менің Нау інім,
Оған өлең арнадым.
Төртке толған бауырым,
Сорып жүрді бармағын.
Ақын болсаң, арлы бол, ұятты бол,
Жеңе білер нәпсіңді қуатты бол!
Ақын болсаң саналы, сауатты бол,
Әр сөзіңе айтылған жауапты бол!
Ғылым, білім сенгенім,
Сертім берік ергенім.
Өлең – өнер бергенім,
Өнер өлсе, семгенім.
Бәрі түгел бір үйдегі жас-кәрі,
Телевизор тағы соғыс бастады.
Паһ, керемет!.. Айэрпұлан, оқ, бомба,
…деп таң қалды, Есқат жеті жастағы.
Сүп-сүйкімді денеммен,
Туғанымда енемнен,
Екі күн бе, үш күн бе,
Сары уызға кенелгем.
Мың жыл бұрын табысқан тәтемменен,
Сексен жастай кіші екен әкем менен.
Жердің бетін қаптаған топан суды,
Тасып төктім аспанға катөлменен.
Алғашқы көктем күркірі,
Оятып жерді сілкіді.
Маржанын төкті мөп-мөлдір,
Қара сұр бұлттың жыртығы.
- Лев Шестов
- Лев Шестов
- Лев Шестов
- Лев Шестов
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі